Claudio Reulens
We gaan 10 jaar terug in de tijd. KRC Genk start in 2010 het seizoen met Thibaut Courtois en Kevin De Bruyne als toptalenten en zij zijn de grote kampioenenmakers. Genk kampioen en dat dankzij de eigen jeugd. De club gaat eindelijk weer meer de kaart van die jeugd trekken.
Naast De Bruyne waren ook David Hubert, Jelle Vossen en Marvin Ogunjimi toen basispionnen. Nadien stokte de doorstroming en was er te weinig doorstroming voor een topclub met het label ‘opleidingsclub’. David Hubert, Jelle Vossen en Marvin Ogunjimi braken al voor de ontwikkeling van Courtois en De Bruyne door. Genk was voor 2010 de norm in België voor het kansen geven aan spelers van de eigen jeugd. Het ‘Ajax van België’.
Trossard was één van de eigen talenten die furore maakte bij Genk.
Nieuwe talenten hadden het na 2010 echter bijzonder moeilijk om zich in de basis te knokken. Enkel Timothy Castagne, Leandro Trossard en Bryan Heynen groeiden uit tot smaakmakers en vaste waardes. Een magere balans in negen jaar. Castagne (Atalanta) en Trossard (Brighton) leverden 26 miljoen euro op, Heynen kende pech met knieblessures. Spelers als Casper De Norre en Christian Benteke speelde in de jeugd van Genk en na omzwervingen keerden zij terug. Zij wisten dus niet de poort vanuit de jeugd open te breken, Koen Casteels vertrok al vroeg naar Hoffenheim.
Pieter Gerkens (Anderlecht), Siebe Schrijvers (Club Brugge), Anthony Limbombe (FC Nantes), Jordy Croux (Roda JC), Timothy Durwael (Roda JC), Jarne Vrijsen (Patro), Paolino Bertaccini (FC Wacker Innsbruck), Ayub Masika (Reading FC) en Paolo Sabak (FC Forge) klopten aan – de een al wat langer dan de andere – maar konden nooit doorbreken in de Luminus Arena. Genk beseft ondertussen dat het anders moet, al is het vertrek van Ilias Takidine naar Anderlecht (en in zijn zog een aantal spelers van de sterke U12-lichting) alweer een teken dat de Belgische talenten Genk niet meer als de perfecte stap zien. Al wist Genk zelf ook een groot talent uit Brussel te halen: de 15-jarige Mika Godts.
Genk geeft een goed signaal richting eigen jeugd door vertrouwen te geven aan Vandevoordt.
De afgelopen jaren lag de nadruk heel erg op buitenlandse talenten en dat zorgde voor prachtige talenten als Sander Berge, Kalidou Koulibaly, Leon Bailey, Wilfred Ndidi en vele anderen, maar de afgelopen twee seizoenen zitten er ook steeds vaker dure miscasts tussen. Denk maar aan spelers als Ivan Fiolic (2,5 miljoen), Vladimir Screciu (2 miljoen), Jakub Piotrowski (2 miljoen) & co. Genk beseft dat het zijn academie, waar de club nog altijd zeer goed werk levert, weer meer naar voren moet duwen.
De terugkeer van Michel Ribeiro als techniektrainer bij de eerste ploeg was daarom een gouden zet. Een bindmiddel tussen de jeugd en de A-ploeg en een topper in zijn vak. Vraag maar aan pakweg Yannick Carrasco of Divock Origi. We vernamen ondertussen van tal van makelaars dat Genk momenteel een beetje een ‘stop’ heeft gezet op het aantrekken van jong buitenlands talent, al zullen er uiteraard nog nieuwe ‘Berge’s’ aangetrokken worden. De hoeveelheid gaat even naar beneden.
De Condé heeft een neus voor buitenlands talent, maar de eigen jeugd krijgt nu prioriteit.
Dimitri De Condé -die jarenlang werkzaam was in de jeugd van Genk - ziet dat er met Bryan Limbombe, Dries Wouters en Maarten Vandevoordt drie eigen talenten heel hard op de deur kloppen. Zij verdienen het volle vertrouwen. Nordin Jackers en Gaëtan Coucke dreigen het slachtoffer te worden van de uitstekende doelmannen bij de jeugd: ook Tobe Leysen is een groot talent. Survival of the strongest. Over de doelmannenkwestie kon u eind maart de plannen van Genk al bij Voetbalnieuws terugvinden.
Mede daardoor wordt Thomas Didillon teruggestuurd naar Anderlecht. De Fransman is inzake loon plus transfersprijs een dure vogel en Genk polste de afgelopen weken bij makelaars naar mogelijk geïnteresseerde clubs, maar in deze tijden zal het moeilijk worden om een goede prijs te vangen voor Didillon. Het plan was om hem via PO I in de kijker te zetten, maar corona gooide roet in het eten. De Limburgers nemen geen risico en hebben het vangnet van de 25% bij een doorverkoop via Anderlecht. Met het doorsturen van Didillon geeft Genk een zeer goed signaal af richting eigen jeugd, want het laat de baan zo open voor Vandevoordt.
Genk wil ook ruimte maken voor de uitgeleende spelers Dante Vanzeir (KV Mechelen), Rubin Seigers (Beerschot V.A.) en Amine Khammas (Lommel SK). Zij kunnen mogelijk ‘profiteren’ van het tekort aan Belgen in de kern, al moeten zij zich vooral zelf gaan bewijzen in aanloop naar het nieuwe seizoen.
Conclusie: Genk staat voor een kruispunt. Het ziet dat ploegen als vooral Anderlecht en beetje bij beetje ook Club Brugge wel speelkansen geven aan de jeugd. Het is nodig dat het bestuur het vertrouwen – dat het wel altijd heeft gehad – ook écht uitspreekt in de jeugd en er ruimte voor maakt, wat het lijkt te gaan doen. Het is dan aan hen om te tonen dat zij het waard zijn om voor Genk te spelen.
Claudio Reulens
LEES OOK: Na Club Brugge-akkoord: nachtmerrie voor Adedeji-Sternberg
