Arne Decraene
13 miljoen, goed voor een nieuw Belgisch record. Zo diep is Club Brugge bereid om te gaan voor Adolfo Gaich, de 20-jarige Argentijn die na het fiasco met Mbaye Diagne de vacature van targetman moet komen invullen. Een stevig risico, want in het verleden pakten lang niet alle dure (winter)transfers in de Jupiler Pro League even voordelig uit. Misschien is Gaich de gok echter wel waard.
Van vijf naar acht naar 13 miljoen. Indien San Lorenzo het recentste bod op haar goudhaantje aanvaardt, wordt de prijs van de duurste aanwinst in de geschiedenis van Blauw-Zwart voor de derde keer in anderhalf jaar tijd fiks opgewaardeerd. Kaveh Rezaei lijkt intussen dan ook al bijna vergeten, David Okereke maakt dan weer best zijn borst al maar nat. Mocht de deal rond geraken en Gaich effectief Standard-verdediger Zinho Vanheusden van de troon stoten als duurste nieuwkomer ooit in ons land, is dat namelijk niet om louter als breekijzer te fungeren. Al snel een basisplaats is toch wel het minste wat we dan mogen verwachten.
BYE BYE BENTEKE
Ondanks alle aanvallende weelde – met naast Okereke ook nog Emmanuel Dennis, Siebe Schrijvers, Percy Tau, Loïs Openda en Jelle Vossen in de rangen – lijkt een titularis dan ook precies waar Club naar op zoek is. Een andere naam die in de wandelgangen van Jan Breydel blijft circuleren, is immers die van Christian Benteke. Evenmin iemand die vrede zou nemen met een invallersstatuut, al ziet het er steeds meer naar uit dat de Rode Duivel van Crystal Palace sowieso weinig voelt voor een terugkeer naar België. Wie weet komt er alsnog een doorbraak in het dossier, maar een overgang in januari wordt hoe dan ook complex.
Alle pijlen op Gaich gericht dus, wiens afkoopclausule nu al bijna bereikt werd. Met een kleine inspanning kan San Lorenzo zo volledig buitenspel gezet worden, hoe hard de Argentijnen hun best ook doen om de prijs nog wat op te krikken. Bijkomend probleem is wel dat de spits nu nog bij de U23 van La Albiceleste vertoeft, waar hij zich op de Zuid-Amerikaanse kwalificaties voor de Olympische Spelen voorbereidt. Een toernooi dat nog tot 9 februari duurt en er dus voor zorgt dat Gaich meteen zes wedstrijden zou missen – waaronder de beide bekerduels tegen Zulte Waregem én krakers tegen Anderlecht, Antwerp en Standard.
ARGENTIJNSE LEWANDOWSKI
Desalniettemin liet zijn makelaar duidelijk verstaan in de winter al oren te hebben naar een verhuis richting Europa. De gegadigden zijn naar verluidt alvast talrijk, met ook kleppers als AC Milan of Everton onder de geïnteresseerden. Geen verrassing, want nadat hij eerder al indruk maakte in de jeugdreeksen werd 2019 het jaar van de doorbraak voor Gaich. Eerst nog met de nationale beloften op de Pan American Games, waar hij zich met zes goals tot topschutter kroonde en Argentinië het goud bezorgde. Het leverde hem in september zelfs een korte invalbeurt bij de grote jongens op, waar hij aan de zijde stond van Paulo Dybala.
© Instagram Adolfo Gaich
Na een op die manier wat verstoorde voorbereiding kwam Gaich de voorbije weken vervolgens ook in clubverband op dreef, met vier treffers in evenveel duels. In zijn thuisland duiken zo stilaan vergelijkingen op met niemand minder dan Robert Lewandowski, de Poolse goalgetter van Bayern München. In België worden hier en daar dan weer parallellen getrokken met ex-Bruggeling Nicolas Castillo, die zelf geen al te beste indruk naliet in Jan Breydel. Gaich meet evenwelf een dikke tien centimeter groter dan de Chileen van 1m79 en oogt op fysiek vlak toch heel wat imposanter. Zo getuige ook zijn andere bijnaam: 'El Tanque', oftewel de tank.
TYPE HAALAND
Afgaand op de beelden zouden we hem dan ook eerder durven omschrijven als een type-Wesley Moraes, maar dan met een betere afwerking en detente voor doel. Zonder hem uiteraard op hetzelfde niveau te willen plaatsen, doet Gaich ons zelfs wat denken aan tienersensatie en kersvers Borussia Dortmund-spits Erling Haaland. Om te beginnen door de manier waarop hij altijd een voorzet verwacht en automatisch voor présence in de zestien zorgt, compartimenten waarin Hans Vanaken best wel wat hulp kan gebruiken. Toch zouden we Gaich oneer aandoen door hem hier louter als een koppende targetman af te schilderen.
Veel vaker scoort de Argentijn namelijk met de voeten, met vooral zijn rechter als favoriete wapen. Daarin zit dan ook een fikse pegel verstopt, al springt hij nog meer in het oog door zijn koele manier van afwerken. Op voorzetten vanaf de flanken, natuurlijk, maar ook in één-tegen-één situaties. Gaich beschikt zeker voor iemand van zijn lengte immers over een meer dan behoorlijke demarrage, wat samen met zijn onverzettelijkheid aan de bal maakt dat hij ook op eigen houtje een kans kan afdwingen. Kracht, snelheid, een goede technische bagage én een absoluut killerinstinct: de bovenstaande vergelijkingen zijn niet uit de lucht gegrepen.
STAP IN HET DUISTER
Gaich komt daarnaast ook over als een echte doorzetter waar verdedigers niet snel klaar mee zijn, iets wat ze in Jan Breydel altijd graag zien. Geen Diagne dus, of om nog een van zijn landgenoten als voorbeeld te nemen, voormalig Anderlecht-prijsschutter Nicolas Frutos die vooral dat ene moment afwacht. Al beschikt Gaich wel over diezelfde gave om schijnbaar altijd op de juiste plek te staan. Op het eerste zicht spreken we dus over een spits met weinig mankementen, wat ook wel mag gezien het prijskaartje dat nu al op hem kleeft. Toch behoeden we onszelf – en Club Brugge – graag nog even voor iets té veel enthousiasme.
© Instagram Adolfo Gaich
Om te beginnen ziet Gaich uiteraard nog érg groen achter de oren, met een palmares dat op dit moment welgeteld 31 matchen op het hoogste niveau telt. Weinig volwassen materiaal om een oordeel over te vellen dus, of toch zeker wanneer zulke bedragen in het spel zijn. Hoewel zijn talent niet ter discussie staat en iedereen het erover eens is dat Gaich het potentieel heeft om het ver te schoppen, blijft dit zo toch een serieuze stap in het duister. Eentje die nog maar eens straalt van ambitie, dat wel, en dus in principe alleen maar toe te juichen valt. We hopen alleen voor Club Brugge dat het uiteindelijk geen misstap zal blijken.
TARGET NUMMER 1
Eerder draaiden de duurste aankopen in de Jupiler Pro League namelijk vaak op een sisser uit, net zoals kostelijke transacties in de winter meestal vergeefse moeite waren – stenen waar ook Blauw-Zwart zich al geregeld aan stootte. Een beter businessmodel in België is doorgaans dan ook om op zoek te gaan naar jonge en vooral goedkope groeibriljanten, die later dan tegen een fikse meerwaarde kunnen worden doorverkocht. Een stiel waar Vincent Mannaert een meester in is, zo bewees hij al diverse keren. Ook in de voorbije wintermercato's, toen hij onder andere Wesley en Krépin Diatta voor een prikje wist weg te plukken.
Wie weet wordt de zopas vastgelegde Youssouph Badji, eveneens een targetspits, wel de volgende in dat rijtje. Waar Wesley meteen na zijn komst al een bescheiden bijdrage leverde aan zijn eerste titel in Brugge, lijkt de Senegalees echter eerst nog wat te zullen rijpen bij de beloften. Ook op de komst van Benteke hoeft allicht niet meer gerekend te worden, en dus is Gaich hét target nummer één om de voorhoede te komen stofferen. Een riskante onderneming, die een schot in de roos zal moeten zijn wil ze niet alleen op het veld maar tevens op de bankrekening haar vruchten afwerpen. En toch misschien wel het gokje waard.
