Het pijnlijk verval van Berge: de Genkse ster is tanende

In de Luminus Arena werd met 3-1 cijfers afstand genomen van KV Oostende. Niet met indrukwekkend of dominant voetbal, wel met de nodige inzet en realisme. Bij een 2-1 ruststand bleef het nog lang bikkelen en strijden voor het team van Felice Mazzu, maar net voor affluiten was daar de verlossing. Sander Berge werkte een knappe wedstrijd af en beloonde zijn prestatie met het verlossende derde doelpunt - nog maar zijn vierde in Genkse loondienst. 3-1, en alles leek terug peis en vree in Limburg. De manier waarop gespeeld werd, was even niet belangrijk.

Des te belangrijker was de heropleving van de Noorse Koning die als vanouds regeerde op het Genkse middenveld. Berge was tot dan toe slechts een schim van zijn talentvolle zelve. Daar hij vorig seizoen in het kampioenenjaar er met kop en schouders bovenuit stak, zo grijs en onopvallend - en vaak tegenvallend - hij de huidige voetbaljaargang aanvatte. De ontgoocheling van een gemiste transfer of de nasleep van het zo vervloekte seizoen van de bevestiging na het titelfeest? Een eenduidige reden voor zijn vormverlies is er niet.

Na affluiten nam Berge uitgebreid de tijd om de fans te bedanken, hier en daar een handtekening uit te delen en te poseren op de foto. De mentale boost van op het veld werd onderschreven door de reacties van de fans. "Het was hoog tijd dat ik eens scoorde. Ik sta al twee jaar in die middencirkel. Als ik de volgende stap wil zetten, moet ik meer box-to-box worden. Laat dit het begin zijn van een mooie reeks." Het waren de woorden van Berge opgetekend door Het Laatste Nieuws na die bewuste wedstrijd tegen KV Oostende. Gedaan met de passieve Berge die maar niet raakte op zijn gebruikelijke niveau. Le nouveau Berge est arrivée. Of zo moest het toch zijn ...

Drie dagen later pakte KRC Genk uit met een nieuwe overwinning, dit keer in de Croky Cup. SK Ronse bood veel weerwerk tegen een geroteerd Genk - zonder Sander Berge. Het was uiteindelijk een wedstrijd om niet lang bij stil te staan. Bekerwedstrijden zijn altijd een dubbeltje op hun kant, maar de situatie zou bijna uitzichtloos geworden zijn bij een verlies tegen de club uit tweede Amateur. De eerste belangrijke horde van de komende cruciale wedstrijden werd succesvol genomen. Het was vooral uitkijken naar de Limburgse derby van vier dagen later tegen Sint-Truiden ...

Veel hoeven we niet meer te schrijven over de veelbesproken wedstrijd op Staayen. Wat een waar feest op en naast het veld moest worden, werd opnieuw een krenking voor het Belgische voetbal. De acties van beide 'supporters'groepen waren op zijn minst bedenkelijk, maar dat was ook het spelpeil van KRC Genk, zeker na de eerste stillegging van de wedstrijd. Als een kaartenhuisje zakte de landskampioen in elkaar, met Berge als kapitein van het zinkende schip. Van de stijlrijke en technisch onderlegde Noor bleef enkel een sloffende, matige voetballer over. Pijnlijk voor elke voetbalromanticus die Berge nog niet zo lang geleden zag schitteren en stralen, in zijn nopjes bij elke baltoets en waarbij het voetbalplezier van hem afliep.

Na het afsluiten van de zomermercato heerste er opluchting en jolijt omdat KRC Genk hun absolute sterspeler en draaischijf niet zag vertrekken naar het buitenland. Op Berge zou er gebouwd worden om - o ironie - geen mal figuur te slaan in de Champions League, én opnieuw een knap seizoen af te werken in de Jupiler Pro League. Nu heerst bij de Genkse achterban hier en daar al spijt dat Berge toch niet verkocht werd voor vele miljoenen euro's, want dat enorme bedrag lijkt hij nu toch niet meer waard te zijn.

Maar toch. Talent komt altijd bovendrijven. Berge toonde zijn unieke kwaliteiten in het verleden al meermaals aan, maar bij een zwalpend KRC Genk kan hij de ploeg niet in zijn eentje reden. Maar van een speler wiens transferwaarde op 25 miljoen euro werd bepaald door KRC Genk, mag toch iets meer verwacht worden. Aan Berge om zich te herpakken, en terug zijn grote klasse te etaleren aan de Belgische voetballiefhebber. En aan de buitenlandse scouts?