De 11 van Peter Morren: "De beste spelers tot dusver in de Jupiler Pro League"

De interlandbreak biedt de gelegenheid eens even over de schouder te kijken. Wat hebben we al gehad in die eerste 10 van in totaal 30 speeldagen? Wie heeft er zich al getoond en onze wekelijkse teamselectie gehaald? Een balans, na éénderde van de reguliere competitie. Precies 24 spelers zijn er in die eerste maanden in geslaagd om al meer dan één keer in de groep der uitverkorenen te zitten. Alles samen selecteerde ik 84 verschillende spelers. Op basis van die 10 selecties heb ik een elftal samengesteld, in een offensieve veldbezetting 3-4-3. De ploeg van het eerste deel van de competitie bevat nogal wat nieuwe gezichten. Tussen haakjes staat telkens het aantal weekselecties. In doel kies ik voor Olivier Werner, van Cercle. Vaak uitblinker in zijn ploeg, getuige ook de 13 tegendoelpunten. Niet zo veel voor een team dat beneden bengelt - liefst 9 ploegen doen slechter. Bij het lijstje van spelers met meer dan 1 selectie staat als enige andere doelman Eiji Kawashima. Het lijkt vreemd, maar hij en de defensie van Standard waren wel degelijk goed begonnen aan het seizoen. Het verklaart ook de 2 selecties van Jorge Teixeira. Die moet het in de ploeg afleggen tegen Bjorn Engels, Christian Kabasele en Alexander Scholz. Engels is weken out en dat gaan ze bij Club Brugge voelen. Hij is efficiënt achterin en gevaarlijk voorin. Drie keer de 11 van de week gehaald, als enige verdediger. Kabasele is een revelatie achterin bij Genk, al is zijn ontwikkeling niet verrassend. Een stevige verdediger met goeie voeten: daar kan je mee naar vele fronten. En dat Scholz erbij is hoeft niet te verbazen. Hij is al langer bij de beste centrale verdediger in onze competitie - te duur geworden al voor de topclubs, maar hij zit nog goed natuurlijk, bij Lokeren. De rechterflank is voor Andy Najar. Zijn aanwezigheid in Brazilië met Honduras was snel verteerd, want hij raasde binnen de kortste keren van hoekschopvlag tot hoekschopvlag. Besnik Hasi speelde Najar afwisselend als rechtsback of rechtermiddenvelder uit, maar op beide posities was hij al uitblinker. Links staat Steeven Langil. Hoewel hij net als Moeskroen een dip kende is de Fransman toch één van de aangename nieuwe namen op onze velden. Acties, versnellingen, assists en uiteindelijk ook zelf een doelpunt: Langil is een aanwinst. Centraal kunnen we niet om Steven Defour heen. De Rode Duivel wiste meteen alle voorbehoud uit en paste zich terstond aan zijn nieuwe omgeving aan. Defour was na één speelhelft al niet meer weg te denken bij Anderlecht. Sneller in denken en doen maakt hij de spelers rond zich beter. Wie kan ik beter aan hem koppelen dan zijn paarswitte ploegmaat Dennis Praet? 'De beste van mijn ploeg dit seizoen', zei Hasi recent nog, want de meest regelmatige. Praet heeft stappen gezet, zoveel is duidelijk. Voor de plaatsjes in de driemansvoorhoede was het drummen. Ruiz, Keita, Aoulad, Abdurahimi, Gounongbe: ze toonden zich, meer dan eens. Maar het trio dat finaal de 'cut' haalde deed het misschien nog net iets beter, was nog net iets bepalender. Abdoulaye Diaby van Moeskroen is de derde speler die er 3 keer bij was. Hij scoorde al 7 keer en ik heb hem meermaals onvermoeibaar strepen zien trekken of achter onmogelijke ballen gaan. Nill De Pauw was de opvallendste figuur bij Lokeren. Nationaal en Europees trefzeker op belangrijke momenten, nadat zijn koelbloedigheid voor doel weken voordien nog in vraag was gesteld. Die krijgt straks punten voor de Gouden Schoen. Zeker weten. Voor de positie 9 viel de keuze op Laurent Depoitre, die zich bij Gent snel in z'n sas voelde. Meer dan de hoge aangeschreven David Pollet draagt hij het gewicht van de aanval van de Buffalo's. Hij scoorde al 6 keer en is een sleutelfiguur in het huidige Gentse succes. Nog dit: ook Chevalier, Claes, Cissako, Lukaku, Ruiz, Ciman en Van Damme stonden tot nog toe al 2 keer in 'de 11'. Keep it up guys!

LEES OOK: Waanzinnig: Club staat voor duizelingwekkende marathon