6 onbekende WK-talenten om naar uit te kijken

Dat Lionel Messi, Cristiano Ronaldo, Luis Suárez en Robin van Persie spelers zijn om naar uit te kijken tijdens het WK is algemeen bekend. Maar wie zijn de talenten waar de gemiddelde voetbalvolger nog niet zoveel over gehoord heeft? VoetbalNieuws.be zocht het uit en presenteert zes onbekende en in de jaren '90 geboren spelers, die dit WK positief kunnen verrassen. Matthias Ginter, 20 jaar, Duitsland, SC Freiburg, verdediger en middenvelder Matthias Ginter is pas net 20 jaar oud en heeft er nu al twee volwaardige seizoenen in de Bundesliga opzitten. De verdediger annex middenvelder is als speler van SC Freiburg bij het internationale publiek nog niet heel erg bekend, maar maakte wel al behoorlijk veel indruk op Joachim Löw. De Duitse bondscoach liet Ginter in maart debuteren in Die Mannschaft tegen Chili, al bedroeg de speeltijd slechts twee minuten. Half mei mocht hij tegen Polen langer wat langer genieten van het Duitse shirt. Hij speelde de volledige negentig minuten mee en droeg bij aan een clean sheet. In eigen land staat Ginter al lange tijd te boek als een groot talent. In 2012 won hij de Fritz Walter Medaille in de categorie tot en met 18 jaar. In Duitsland wordt die prijs ieder jaar vergeven aan het grootste talent van het moment. Zijn voorgangers heten onder andere Mario Götze, Toni Kroos, Marko Marin en Julian Draxler. Speelkansen: Hoewel Ginter op meerdere plaatsen inzetbaar is, lijkt hij vooral mee om vanaf de zijkant toe te kijken en zodoende te leren. Hij moet op zijn posities immers Benedikt Höwedes, Mats Hummels, Bastian Schweinsteiger, Toni Kroos en Sami Khedira voor zich dulden. Misschien dat hij als invaller zijn kans kan grijpen. Het wegvallen van Marco Reus is voor hem in ieder geval voordelig. Alan Pulido, 23, Mexico, Tigres UANL, aanvaller Als we spreken over het droomdebuut van 2014, dan is Alan Pulido de naam die valt. In januari (toen hij nog 22 was) mocht hij in de basis van het Mexicaanse team opdraven tegen Zuid-Korea. Het werd een daverend succes, want de jonge spits trof liefst drie keer het Aziatische doel. Bij de eerste en de derde goal betrof het een rommelige intikker, maar bij de twee treffer van de avond liet hij zien over de nodige technische bagage te beschikken, door fraai met de buitenkant van zijn voet de bal in de bovenhoek te leggen. Ook tijdens zijn tweede basisplaats in het elftal van Mexico liet hij zich gelden als maker van de 2-2 tegen aartsrivaal Amerika. In de Mexicaanse jeugdelftallen had Pulido al regelmatig van zich laten horen. Tijdens het toernooi van Toulon in 2012 nam hij tijdens de met 3-0 gewonnen finale van Turkije een van de treffers voor zijn rekening. Het gemiddelde bij zijn club Tigres is ook niet onaardig, hij maakte als jongeling 23 doelpunten in 103 wedstrijden. Speelkansen: Javier Hernandez moet hij normaal gesproken voor zich dulden, maar in de strijd om de tweede spitspositie maakt hij zeker kans tegen onder andere Giovanni dos Santos. Dat hij minuten gaat maken, lijkt hoe dan ook een zekerheidje. Maksim Kanunnikov, 22 jaar, Rusland, Amkar Perm, aanvaller Op het EK van 2012 was daar Alan Dzagoev als Russische smaakmaker. En dit keer is die rol wellicht weggelegd voor Maksim Kanunnikov. Toegegeven, als Fabio Capello niet alleen maar spelers uit de Russische competitie had gehaald, dan had Kanunnikov er normaliter niet bij gezeten. Hij is geen pure doelpuntenmachine. Maar hij is wel een fijne aanvaller om te zien, technisch geschoold, veelzijdig en zo nu en dan tovert hij een heerlijke treffer uit zijn schoenen. Kanunnikov werd altijd gezien als een van de grote talenten bij Zenit Sint-Petersburg, maar wegens het aantrekken van onder andere Hulk, Andrei Arshavin en de aanwezigheid van Aleksander Kerzhakov besloot hij in de zomer van 2013 te vertrekken naar Amkar Perm. Daar liet hij een uitstekende indruk achter, want volgend jaar zet hij alweer een stap omhoog. Rubin Kazan heeft de jongeling al ingelijfd voor anderhalf miljoen euro. Speelkansen: Tijdens zijn recente interlanddebuut liet hij zich gelden met een assist als invaller, een rol die hem in Brazilië ook lijkt toebedeeld. Kim Jin-Su, 21 jaar, Zuid-Korea, Albirex Niigata, linksback Pas een paar maanden voor zijn twintigste verjaardag kwam Kim bij een profclub terecht. De linksback had in Zuid-Korea lang voor het team van zijn universiteit gespeeld en mocht ineens naar Albirex Niigata in Japan. Binnen twee maanden maakte hij zijn opwachting in het eerste en sindsdien is hij eigenlijk niet meer weg te denken uit de hoofdmacht. Twee volledige seizoenen heeft hij er nu opzitten in het eerste en vorige zomer mocht hij zijn interlanddebuut maken. Net zoals bij zijn club is Jin-Su ook bij het Koreaanse elftal al snel uitgegroeid tot een vaste waarde, want binnen een jaar speelde hij al meer dan tien interlands en niet tegen de minste opponenten. Zo kwam hij Hulk en Ramires tegen in een oefeninterland en dat deed hij niet onverdienstelijk. In 2014 was Kim in bijna alle interlands van Zuid-Korea actief als basisspeler en dat is in Europa niet onopgemerkt gebleven. Alexander Rosen, de technisch directeur van TSG Hoffenheim, gaf vorige week aan nadrukkelijk interesse te hebben in de linkspoot. Speelkansen: Kim is normaliter de eerste linksback van zijn land en mag zich opmaken voor duels met bijvoorbeeld Kevin Mirallas. Michael Lang, 23 jaar, Zwitserland, Grasshoppers, middenvelder Michael Lang was pas 16 jaar en een paar maanden oud toen hij zijn profdebuut maakte bij Sankt Gallen. Hij had al een heel jaar afgewerkt als vijftienjarige in het tweede elftal (dat actief was op het derde niveau in Zwitserland) en mocht nu twintig minuten meespelen tegen FC Aarau. Ondanks zijn ontwikkeling en basisplek bij Sankt Gallen - en later Grasshoppers - duurde het nog meer dan zes jaar alvorens hij debuteerde in de nationale ploeg. De tegenstander in die wedstrijd was niet de minste - namelijk Brazilië, dat ook nog eens met 1-0 verslagen werd -, maar toch zal Lang betere herinneringen bewaren aan de zijn tweede interland tegen Albanië. De middenvelder maakte een dikke tien minuten voor tijd de cruciale 2-0 (eindstand 2-1), waardoor Zwitserland definitief niet meer te achterhalen was door Slovenië en zeker was van een WK-ticket. Mocht het 1-1 zijn geworden, dan had Slovenië in het onderlinge slotduel de Zwitsers nog naar de play-offs kunnen verwijzen. Speelkansen: Lang werd tijdens de laatste oefenwedstrijden opvallend vaak getest als vervanger van Stephan Lichtsteiner. De Juventus-verdediger heeft een lang seizoen achter de rug en in de selectie van Zwitserland zit er niet direct een tweede rechtsback. Door zijn multi-inzetbaarheid lijkt er voor hem een rol als ideale twaalfde man weggelegd. Maakt hij in die functie wederom een belangrijke treffer, dan is een basisplek in het volgende duel dichtbij. Karim Ansarifard, 24 jaar, Iran, Persepolis FC, aanvaller De oudste speler uit het rijtje. Karim Ansarifard maakte al bijna vijf jaar terug zijn debuut als international en deed dat bepaald niet onverdienstelijk. Tijdens de oefenwedstrijd tegen IJsland was de invaller goed voor het enige doelpunt van de wedstrijd. De aanvaller werd sindsdien veelvuldig gebruikt en staat ondanks zijn jonge leeftijd al op 43 interlands, waarin hij tienmaal tot scoren kwam. Bovendien liet hij zich ook gelden met belangrijke assists in de kwalificatiereeks. Een oproep van bondscoach Carlos Queiroz voor het wereldkampioenschap kwam dus niet onverwacht. Wat Ansarifard gevaarlijk maakt, is dat hij haast volmaakt tweebenig is en daardoor moeilijk af te schermen. Ook is hij met zijn 1 meter 86 niet ongevaarlijk bij voorzetten en standaardsituaties, al is hij zeker niet de langste van de ploeg. Ondanks de lovende berichten, besloot zijn club Persepolis FC hem afgelopen jaar toch te verhuren aan Tractor Sazi FC, vanwege een minder seizoen. Daar logenstrafte hij zijn werkgever met 17 treffers in 34 wedstrijden. Bovendien mocht Tractor voor de eerste keer in zijn historie de Iraanse beker in de lucht heffen. Overigens ligt het niet aan zijn voetbalkwaliteiten dat Ansarifard nog in de Iraanse competitie speelt. Op jonge leeftijd kon hij al naar bijvoorbeeld Borussia Dortmund en Everton vertrekken, maar onder andere zijn dienstplicht zat een transfer in de weg. Speelkansen: Iran heeft slechts twee echte aanvallers meegenomen naar Brazilië: Ansarifard en Reza Ghoochannejhad. Dat hij minuten gaat maken zit er dik in. Het zal er per wedstrijd vanaf hangen of Queiroz een balvaste of een technische spits wil gebruiken.