Cercle Brugge was al vrij vroeg in het seizoen zo goed als zeker van het behoud. Dat zorgde voor een zucht van opluchting bij
De Vereniging. Maar misschien lieten de Bruggelingen het iets te veel hangen, want in de Play-Offs bakte de ploeg, met heel wat jongeren in de rangen, er plots niets meer van. Coach Lorenzo Staelens slaat in een gesprek met VoetbalNieuws mea culpa.
"De wil om er iets van te maken is nog wel aanwezig, maar dan sta je na twee minuten al een goal achter en dan zie je al dat het mentaal moeilijk wordt", steekt de 70-voudige international van wal. "Ik denk dat ik een inschattingsfout heb gemaakt door na de redding te zeggen: ‘We gaan nu experimenteren, en wat jonge gasten inpassen.’ Dat leidde er misschien toe dat bij sommigen de motivatie op training wat minder werd, omdat ze toch de week erop niet moesten spelen."
"Dan is het moeilijk om weer om te schakelen. Dat was een foute beslissing van mij. Ik dacht: ‘Dit zijn profs, en ze gaan altijd gemotiveerd blijven’, maar blijkbaar was ik daar verkeerd. Dat is spijtig maar ik ga daar lessen uit trekken voor de toekomst."
Twee jaar aan een stuk hetzelfde verhaal
Het heeft ook te maken met decompressie, erkent Staelens. "Maar die is er bij andere ploegen ook. Waasland-Beveren heeft ook een heel jaar tegen de degradatie gespeeld, en zelfs KV Mechelen was pas twee dagen voor het einde zeker van het behoud. Decompressie is er dus bij meerdere ploegen, maar misschien speelt bij ons ook vorig seizoen nog mee."
"Het is twee jaar aan een stuk dat we in hetzelfde verhaal zitten, dat het moeilijk is om erin te blijven. Ik kan dat wel ergens verstaan, maar voor de buitenwereld is dat natuurlijk niet te verklaren dat er nu zo weinig
dash in zit, en dat is pijnlijk."
"Ik had tegen de jongens gezegd: 'Ik wil Arnar een waardig afscheid bezorgen, dat verdient hij ook'."
"Het is misgelopen vanaf de eerste speeldag, op KV Kortrijk. Ik heb toen vier of vijf nieuwe spelers gebracht, en toen stonden we na een halfuur 3-0 achter. En de tweede wedstrijd was uit tegen KV Mechelen, waar we een gelijk opgaande wedstrijd spelen maar uiteindelijk verliezen met 0-1. Dan speelden we twee wedstrijden tegen Charleroi waar het alle kanten op kon, en in de terugwedstrijd werden we ook een beetje benadeeld."
"En de laatste wedstrijd was weer dramatisch. De eerste twee kansen van hen gaan binnen, en dan voel je: ‘Het zit er niet meer in.’ Maar kijk, nu moeten we met het oog op volgend seizoen de kopjes leeg maken en zorgen dat we echt scherp aan het seizoen beginnen. Wat er nu gebeurd is, is een leerproces: je moet altijd met je beste elf spelen, en je moet altijd met gemotiveerde mensen spelen. Dat heb ik geleerd, en dat ga ik meepakken naar de toekomst."
"Het negativisme erin gebracht"
De bedoeling was om Arnar Vidarsson in de laatste thuiswedstrijd van het seizoen, afgelopen weekend tegen KV Kortrijk, een mooi afscheid te gunnen. De assistent van Staelens speelde dit seizoen geen minuut, maar was officieel nog altijd trainer. Maar door de zware 0-4 nederlaag was de sfeer er niet naar om een applausvervanging door te voeren.
"Ik had tegen de jongens gezegd: 'Ik wil Arnar een waardig afscheid bezorgen, dat verdient hij ook.' Maar blijkbaar was dat niet mogelijk, en stonden we 0-4 achter. Als je bij zo’n stand tien minuten voor tijd nog iemand moet inbrengen om applaus te krijgen, dan is dat een beetje onrealistisch."
"We hebben te snel de focus op volgend seizoen gelegd, dat is wel gebleken. Ik dacht zo een stap vooruit te kunnen zetten door de jongeren al speelgelegenheid te gunnen, maar blijkbaar hebben we zo toch het negativisme erin gebracht. Maar ik heb ook een aantal zaken gezien bij die jonge gasten die mij iets opgebracht hebben. Ik heb er dus zeker iets van geleerd, maar ik had het liever gezien met meer puntengewin."