Olivier Plancke
Hans Vanaken leek jarenlang onverwoestbaar, maar dat beeld verandert stilaan. Zijn lichaam protesteerde dit jaar al aan de heup, de enkel en de hamstring. Bij de Rode Duivels kreeg hij intussen het etiket "te traag" opgeplakt. Toch blijft Club Brugge hem week na week opstellen, en hij ligt er nog vast tot 2028.
LEES OOK: Stunt Club Brugge in CL krijgt plots heel ander gezicht
Vanaken mist plots wél wedstrijdenDe cijfers van Vanaken waren jarenlang bijna onmenselijk. Tussen 2015 en 2025 miste hij amper zes wedstrijden. Had hij een tik, pijn aan de enkel of vermoeide benen, dan speelde hij meestal gewoon verder.Maar dit jaar sputtert zijn lichaam voor het eerst echt tegen. In maart liep hij een scheurtje op in een diepe spier aan de binnenkant van zijn heup.
Daardoor miste hij de match tegen KV Mechelen en de oefentrip van de Rode Duivels naar de Verenigde Staten. In de play-offs speelde hij met last aan heup en enkel, zoals hij dat zijn hele carrière al deed. Begin september kwam de volgende waarschuwing. Tegen Aston Villa greep de aanvoerder meermaals naar zijn linkerbil en na 77 minuten moest hij naar de kant.
"Bij die ene sprint voelde ik het", vertelde Vanaken aan VTM. "Ik voelde een stijfheid in mijn hamstring en rond het uur voelde ik dat het erger werd wanneer ik sprintte."
Historische reeks sneuvelt tegen Antwerp
Vier dagen later ontbrak Vanaken volledig tegen Antwerp. Hij stond niet in de basis, viel niet in en stond zelfs niet op het wedstrijdblad. Sinds de terugkeer van Antwerp naar de hoogste klasse in 2017 had hij alle 32 onderlinge duels gespeeld. "We hebben er alles aan gedaan om hem speelklaar te maken. Het was echter niet mogelijk", zei Ivan Leko.
Club won zonder zijn kapitein met 3-1. Félix Lemaréchal speelde zijn beste wedstrijd sinds zijn komst naar Brugge en lag met een knappe steekpass aan de basis van de vroege openingstreffer. Voor het eerst werd Vanaken niet gemist. Een week later stond Vanaken er gewoon weer. Tegen Genk speelde hij de volle 90 minuten en bediende hij Carlos Forbs met een steekpass voor de 1-0 (3-0).
Het leek een geruststelling, maar het werd het begin van een nieuwe marathon. Mark van Bommel nam hem mee voor zijn eerste interlandperiode als bondscoach. Vanaken speelde alle vier de Nations League-duels: twee keer als invaller, daarna in de basis tegen Turkije en in Parijs. Amper vijf dagen na Parijs speelde hij met Club 90 minuten in La Louvière (1-3). Drie dagen later volgden nog eens 90 minuten in San Siro.
Sinds zijn rentree tegen Genk speelde hij zeven wedstrijden in 24 dagen, goed voor bijna 480 minuten. Daarvan vielen er 267 in de laatste acht dagen. Het is precies het scenario waar Leko eerder zelf voor waarschuwde.
"Te traag" in Parijs
Vooral het optreden in Parijs bleef hangen. Zonder de geschorste Kevin De Bruyne moest Vanaken het spel van de Duivels dragen. Lukebakio zette België op voorsprong, maar in het slotkwartier ging het helemaal mis: Frankrijk scoorde vier keer en won met 4-1. Vanaken stond bij alle vier de Franse doelpunten op het veld en werd pas in de 87ste minuut gewisseld.
De kritiek was niet mals. L'Équipe gaf hem een 4 op 10. RTL noemde hem "onzichtbaar" en vond dat hij "te traag" leek tegen het agressieve Frankrijk. Komiek Jérôme de Warzée haalde in La Dernière Heure nog harder uit: "Vanaken had het fysiek al moeilijk, maar nu had hij ook de mobiliteit van een parkeermeter."
Ook in Vlaanderen klonk twijfel. Volgens Hein Vanhaezebrouck in Het Nieuwsblad is het verticale, snelle voetbal van Van Bommel "minder geschikt" voor Vanaken. Hans Vandeweghe schreef in De Morgen dat hij "minder opgewassen" is tegen snelle voeten.
San Siro toont waarom Club hem niet loslaat
Dinsdag liet Vanaken zijn andere gezicht zien. Club Brugge won met 3-4 bij Inter en de kapitein speelde de volle 90 minuten. "Als ik snel denk, dan is dit de grootste stunt in mijn carrière", zei hij achteraf op de kanalen van Club.
Toch was het niet zijn meest dominante wedstrijd, al bleef zijn ervaring van grote waarde. Daar zit het dilemma van Club. Op de grote wedstrijden kan blauw-zwart niet zonder zijn leider, en dus blijft hij spelen, ook wanneer zijn lichaam om rust vraagt.
Contract tot vlak voor zijn 36ste
Eind april brak Club Brugge het contract van Vanaken open. Zijn verbintenis liep tot 2027 en werd met één seizoen verlengd, tot de zomer van 2028. Hij is dan 35 en staat vlak voor zijn 36ste verjaardag. Club maakte de verlenging samen met die van Brandon Mechele bekend.
Op dat moment leek dat logisch. Vanaken speelde bijna alles, bleef beslissend en wilde zelf nog langer doorgaan. Enkele weken eerder had hij wel al opvallende woorden gesproken. Het afscheid van Simon Mignolet had hem aan het denken gezet. "Zo lang mogelijk. Maar je weet niet wanneer je lichaam zegt dat het genoeg is", vertelde hij aan De Standaard.
Niemand weet wanneer dat kantelpunt komt. Bij Vanaken leek het jarenlang veraf, maar na de klachten aan heup, enkel en hamstring en na de afgang in Parijs is die vraag plots heel actueel.
Slopend jaar laat rekening achter
De problemen komen niet uit het niets. Vanaken speelde in 2025 maar liefst 73 wedstrijden en stond meer dan 6.000 minuten op het veld. Over de volledige campagne 2025-2026 kwam hij aan 72 duels. Daarna trok hij met de Rode Duivels naar het WK, en zijn seizoen eindigde pas half juli. Hij kreeg amper twee weken vakantie en stond na drie trainingen alweer in de basis in de Supercup tegen Union.
Leko legt zelf de link met die belasting. "Voor Hans bestaat het woord rust niet. Hij speelt te graag, soms ook wanneer hij maar 70 of 80 procent fit is", zei de Club-trainer aan Het Nieuwsblad.
Ook de cijfers wijzen op vermoeidheid. Tegen Aston Villa legde Vanaken 9,8 kilometer af, terwijl hij in de vorige Champions League-campagne gemiddeld rond twaalf kilometer zat. In de eerste vijf competitiewedstrijden trapte hij gemiddeld 1,02 keer per negentig minuten op doel. In elk van de vijf seizoenen daarvoor was dat minstens 1,44. Zijn lagere rol op het middenveld speelt daarin mee, maar het verschil is moeilijk los te zien van zijn loodzware kalender.
Dure rekening dreigt pas later
De hamstring hield de voorbije weken stand, en van één alarmsignaal wordt niemand plots een versleten speler. Het zou te vroeg zijn om de contractverlenging nu al een blunder te noemen. De deal is wel een pak minder risicoloos dan in april. Club zit tot 2028 vast aan een speler die het elftal jarenlang bijna alleen droeg, maar die strikter gedoseerd moet worden.
Dat gebeurt voorlopig niet. Club moet dus sneller dan gepland investeren in een echte opvolger. Lemaréchal bewees tegen Antwerp dat Club een wedstrijd zonder Vanaken kan winnen, maar een heel seizoen zonder een topfitte kapitein is een ander verhaal. Als de klachten zich blijven opstapelen, kan dat extra contractjaar Club nog zwaar opbreken. De eerste barsten zijn er alvast.
