Maarten Coenen
Jean-Marie Pfaff heeft in een openhartig gesprek een opvallende ontgoocheling gedeeld over zijn band met het Belgische voetbal. De voormalige topdoelman voelt zich naar eigen zeggen steeds meer een buitenstaander, ondanks zijn status als een van de grootste doelmannen die ons land ooit heeft voortgebracht. Vooral één passage uit zijn getuigenis laat niemand onberoerd.
LEES OOK: Jean-Marie Pfaff compleet verrast door brutale diefstal
Gevoel van erkenning blijft uitPfaff kreeg in een interview bij De Morgen de vraag of hij contact had opgenomen met Thibaut Courtois, maar daar wilde hij niet van weten. "Nee, en dat hoeft ook niet".
"Hij heeft zijn eigen mensen rond zich en ik ben geen mouwveger die hem dan berichtjes begint te sturen", klonk het duidelijk. Hoewel Courtois' vader ooit zijn museum in Beveren bezocht en de twee elkaar al eens ontmoetten, bleef het daarbij.
De voormalige Rode Duivel benadrukt dat hij geen aandacht of voorkeursbehandeling verwacht. Toch laat hij verstaan dat hij zich soms miskend voelt door de voetbalwereld waarvan hij jarenlang een van de boegbeelden was. Zijn woorden schetsen het beeld van een legende die zich steeds verder verwijderd voelt van het huidige Belgische voetbal.
"Dat voelt vernederend"
Vooral wanneer Pfaff wedstrijden van de Rode Duivels bijwoont, komt dat gevoel naar boven. Volgens hem krijgt hij steevast een plaats hoog in de tribunes toegewezen, ver weg van de eregasten. Dat contrasteert volgens de oud-doelman sterk met de mensen die hij beneden ziet plaatsnemen.
Dingen die ik niet snap: hoe weinig respect Pfaff krijgt van de bond en ons voetbal in het algemeen terwijl die in Duitsland dat wel krijgt. pic.twitter.com/r78MZEwiGn
— The Ourodenberg Kid (@tm_smets) June 21, 2026
"Als ik naar een match van de Belgen wil gaan kijken, krijg ik een kaartje voor helemaal vanboven in de tribune. En onder mij zie ik spelers die ik niet ken, of zelfs zangers, in de eretribune zitten. Ik vind dat eerlijk gezegd vernederend." Het is een uitspraak die veel losmaakt en die blootlegt hoe diep de ontgoocheling bij Pfaff vandaag nog zit.
