Maarten Coenen
Herman Brusselmans staat al decennia bekend als één van de opvallendste stemmen in de Vlaamse literatuur en media. Toch voelt de schrijver dat de wereld rondom hem veranderd is. Recent was er een ingrijpende beslissing, die tot op de dag van vandaag blijft nazinderen.
LEES OOK: Frank Raes over pensioenleven: "Dat kan ik me nog permitteren"
Kantelpunt in levenDe schrijver bevindt zich naar eigen zeggen op een vreemd kantelpunt. Enerzijds lijkt zijn plaats in de media kleiner te worden, anderzijds begint zijn leven opnieuw met een jong gezin.
Brusselmans heeft een zoon van drie jaar en een vriendin die een stuk jonger is. Dat contrast maakt zijn leven tegelijk rustiger en chaotischer.
Minder gevraagd dan vroeger
Brusselmans merkt dat de belangstelling voor zijn werk is afgenomen. Waar hij vroeger grote oplages haalde en overal werd gevraagd voor columns en televisieoptredens, is dat vandaag anders. “Ik voel dat aan alles: de interesse voor mijn boeken, voor mijn lezingen, het aantal columns”, zegt hij openlijk bij HLN. “Het is allemaal serieus verminderd.”
Ook op televisie voelt hij dat de tijden veranderd zijn. Jarenlang was hij een vaste waarde in quizprogramma’s, maar die rol is grotendeels verdwenen. Brusselmans legt zich daarbij neer. Volgens hem is er een tijd van komen en gaan en heeft het weinig zin ol daarover te klagen.
Nieuwe fase in zijn leven
Tegelijk beleeft de schrijver ook een totaal andere fase in zijn leven. Zijn zoon Roman heeft zijn dagelijkse ritme volledig veranderd. Waar hij vroeger nachtenlang schreef, begint zijn dag nu vroeg met het gezin. “Ik ben om half acht al de hond aan het uitlaten en breng de kleine naar school”, vertelt hij.
Ondanks zijn bekende neiging om te klagen, relativeert Brusselmans die veranderingen. “Hoe graag ik ook klaag, ik klaag niet”, zegt hij met een glimlach. De schrijver geeft zelfs toe dat sommige dingen belangrijker zijn geworden dan zijn werk. Als hij moet kiezen tussen schrijven of tijd doorbrengen met zijn zoon, is de keuze snel gemaakt. “Als je mij vraagt wat ik het liefste doe, met Roman naar de Efteling gaan of een boek schrijven, dan kies ik voor de Efteling.” Zo klinkt het ontwapenend.
