Boskamp krabbelt langzaam recht: van zorgen naar hoop

Jan Boskamp heeft de voorbije maanden een bijzonder zware periode doorgemaakt. De Nederlander kampte met hardnekkige gezondheidsproblemen en verloor opvallend veel gewicht, wat bij fans en collega’s voor ongerustheid zorgde. Boskamp verdween grotendeels uit de publieke aandacht en liet zich zelden nog zien op televisie wat de bezorgdheid alleen maar voedde. Nu kwamen er hoopvolle signalen.

LEES OOK: Jan Mulder trekt alle registers open over nieuwe bondscoach

Zware periode achter de rug

Intussen klinkt er gelukkig opnieuw hoopvolle taal. Het gaat stap voor stap beter met Boskamp en dat merkt hij ook zelf. In zijn recente column voor HBVL toont hij zich opvallend opgewekt.

Bossie schrijft hij met zijn kenmerkende warmte en enthousiasme. De lente hangt in de lucht het wielervoorjaar staat voor de deur en ook het voetbalseizoen nadert zijn beslissende fase. Het zijn vooruitzichten waar Boskamp duidelijk energie uit haalt. Ook de winterspelen volgde hij met zichtbaar enthousiasme vanop de bank.

In de column klinkt opnieuw de stem die supporters zo goed kennen. "Heerlijk joh zeker met dat zonnetje erbij", schrijft hij. Tegelijk relativeert hij zijn situatie met een glimlach. Nu hij zich eindelijk beter voelt brengt hij zijn dagen vooral door op de bank voor de televisie waar sport na sport elkaar opvolgt van wintersport tot Europees voetbal en straks ook weer de koers. Zijn honger naar sport is duidelijk nog altijd intact.

Stem van ervaring

Boskamp komt tegenwoordig nog maar zelden op televisie. Nochtans was hij jarenlang een vaste en gerespecteerde waarde als analist eerst bij de VRT en later bij VTM. Met zijn ongefilterde mening vakkennis en aanstekelijke lach groeide hij uit tot een publiekslieveling aan beide kanten van de taalgrens.

Dat hij nu vooral via zijn pen van zich laat horen voelt voor velen als een gemis maar tegelijk ook als een geruststelling. Jan Boskamp is er nog altijd scherp eerlijk en vol liefde voor de sport. Minder zichtbaar misschien maar nog lang niet verdwenen. En zolang hij blijft schrijven en genieten lijkt het belangrijkste gevecht alvast gewonnen.