Maarten Coenen
In een emotionele zitting voor het Hof van Beroep kwam voormalig analist Eddy Snelders vandaag zelf aan het woord. De ex-profvoetballer werd in eerste aanleg veroordeeld voor zwaarwichtige feiten van exhibitionisme en voyeurisme. Een stuk van die straf wordt nu aangevochten, met een opvallende getuigenis van Snelders zelf.
LEES OOK: Veroordeling Eddy Snelders: Gevolgen slaan in als een bom
Gevolgen wegen zwaar doorDe voormalige profvoetballer en bekende analist, jarenlang een vaste sidekick van Peter Vandenbempt, nam zelf het woord en schetste een beeld van een man die zegt diep te zijn gegaan en nog elke dag met de gevolgen leeft.
In zijn verklaring ging Snelders uitgebreid in op zijn therapie en het traject dat hij volgt. Hij vertelde hoe zijn schuldinzicht voortdurend wordt getest en hoe het doorbreken van het geheim hem heeft veranderd. Volgens hem is net die openheid cruciaal geweest, zo kon HLN achterhalen.
"De tegenpartij zegt dat ik onbetrouwbaar ben. Ik vind dat heel erg, ook voor mijn omgeving. Ik kan dat niet goedmaken. Ik wil 100 procent voorkomen dat zoiets nog gebeurt. Ik probeer aan te tonen dat ik dag in dag uit bezig ben met aan mezelf te werken. Ik wil niet de boeman zijn die nog in het achterhoofd van de slachtoffers zit. Ik heb grote fouten gemaakt. Ik zou graag het moment meemaken dat ik terug in mijn buurt mijn hand kan opsteken naar de buren. Cruijff zei ooit: 'Elk nadeel heb zijn voordeel.' Dat beaam ik. Ik ben blij dat ik ben betrapt." Zo liet de ex-VRT commentator optekenen.
Leven na de feiten
Op zijn 67ste kijkt hij naar eigen zeggen vooral vooruit, in de hoop zijn resterende jaren zonder blijvende schaduw te kunnen beleven. Tegelijk kwamen ook de pijnlijke feiten opnieuw scherp naar voren. Snelders erkende dat er slachtoffers zijn en dat ook minderjarigen gefilmd werden, al benadrukte hij dat dit volgens hem om een beperkt aantal ging.
Over de aanranding van zijn buurvrouw stelde hij dat hij zich neerlegt bij de juridische realiteit, ook al blijft hij de feiten zelf betwisten. Het hof maakte duidelijk dat net de aanwezigheid van kinderen zwaar doorweegt in de beoordeling. Emotioneel werd het toen Snelders sprak over zijn relatie met de buurvrouw en haar gezin.
"Was nooit mijn bedoeling"
Hij verklaarde dat het nooit zijn bedoeling was om haar kinderen te betrekken en dat praten over de feiten hem helpt om het verleden onder ogen te zien. Hij vergeleek zijn gedrag met een verslaving met een repetitief karakter, waarbij schuldgevoel en herval elkaar afwisselden.
Dat hij uiteindelijk werd betrapt, noemde hij pijnlijk maar tegelijk een keerpunt dat hem dwong om hulp te zoeken. De zitting liet ook ruimte voor de stem van de slachtoffers, die spraken over blijvende schade en het gevoel dat hun vertrouwen werd geschonden. Die confrontatie hing voelbaar in de zaal, terwijl het hof zich terugtrok om alles te laten bezinken.
