Maarten Coenen
Jan Mulder werd onlangs genadeloos aan de kant geschoven bij VTM, een afscheid dat wrang en plots aanvoelde. De Nederlander blijft echter niet bij de pakken zitten en haalde in een recente column plots snoeihard uit. Een uithaal die al snel viraal ging en heel wat reacties uitlokte.
LEES OOK: Kiki Vanrafelghem zorgt voor heel wat emoties naast het veld
Van spits tot scherpe stemJan Mulder blijft, zelfs op leeftijd, een van de meest elegante figuren uit de voetbalwereld. Waar hij in zijn gloriedagen bij Ajax en Anderlecht al uitblonk met verfijnde bewegingen en een ongeëvenaarde flair, scoort hij vandaag vanuit de tribune minstens even stijlvol.
Mulder was jarenlang een vaste waarde op televisie, maar werd recent opvallend geruisloos aan de kant geschoven bij VTM. Zonder mokken, maar ook zonder iets te verdoezelen, richt hij zijn pijlen nu opnieuw via zijn pen. En die pen is scherper dan ooit.
De vuurwerkchaos die Mulder doet ontploffen
In zijn nieuwste column bij Humo laat Mulder geen spaander heel van de gebeurtenissen tijdens Ajax – FC Groningen. De wedstrijd ontspoorde volledig toen een deel van de harde kern, gehuld in bivakmutsen, de Johan Cruijff Arena veranderde in wat Mulder omschrijft als een oorlogszone.
Hij beschrijft hoe vrachtwagens vol vuurwerk naar binnen werden gereden en hoe spelers al na zes minuten werden bestookt met bommen, mortieren, lawinepijlen en wat hij zelf vergelijkt met de volledige inhoud van een gemiddelde vuurwerkwinkel.
Volgens Mulder is dit geen randfenomeen meer, maar een structureel probleem. Hij stelt droogjes vast dat “het hoofd der bivakmutsen alles voor het zeggen heeft en de voorzitter van de beursgenoteerde voetbalclub niets.” Het is een zin die blijft hangen, omdat ze samenvat wat velen al langer vrezen: de macht in het moderne voetbal is verschoven, en niet op een gezonde manier.
Mulders vernietigende verdict
Waar gaat dit heen? Volgens Mulder nergens meer. De macht ligt bij de luidste schreeuwers, de gevaarlijksten ook. De bestuurders zijn figuranten geworden en de wereld heeft toegelaten dat het voetbal een speeltuin is geworden voor wie het hardst kan intimideren.
Jan Mulder mag dan wel opzijgeschoven zijn bij VTM, maar hij bewijst opnieuw dat hij geen studio nodig heeft om gehoord te worden. Zijn stem klinkt, zoals altijd, helder, elegant en genadeloos raak. En precies daarom blijft hij relevant.
