Maarten Coenen
Francesco Totti heeft als voetballegende al heel wat meegemaakt, maar één periode uit zijn leven blijft bijzonder zwaar om op terug te kijken. De voormalige ster van AS Roma blikt in zijn nieuwe autobiografie terug op een moment waarop alles plots bijzonder onzeker werd. Wat zich in 2020 afspeelde, liet diepe sporen na bij de Italiaan. Nu deelt hij daarover een aangrijpende getuigenis die een heel andere kant van de voetballegende laat zien.
LEES OOK: Deschacht is kop van Jut na nieuwe dreun voor Anderlecht
Totti blikt terug op donkere periodeFrancesco Totti was jarenlang het gezicht van AS Roma en groeide uit tot een van de grootste iconen van het Italiaanse voetbal. De voormalige aanvaller, die in 2006 met Italië wereldkampioen werd, staat bekend om zijn trouw aan de Romeinse club en zijn indrukwekkende carrière.
In zijn autobiografie *Oltre* vertelt hij echter ook over een bijzonder moeilijke periode uit zijn privéleven. Daarbij speelde het verlies van zijn vader Enzo een ingrijpende rol.
Angstaanjagende strijd tijdens coronapandemie
In 2020 werd Totti zelf ernstig ziek, amper enkele dagen nadat zijn vader aan covid-19 was overleden. Wat aanvankelijk begon met hoge koorts, hoest en spierpijn, evolueerde al snel naar ernstige ademhalingsproblemen. Onderzoek in een ziekenhuis in Rome wees uit dat de voormalige spits een dubbele longontsteking had opgelopen en zijn zuurstofsaturatie tot 88 procent was gezakt.
De artsen wilden hem onmiddellijk opnemen, maar Totti zag dat niet zitten. De angst om hetzelfde lot te ondergaan als zijn vader zat bijzonder diep. “Ik begon het in mijn broek te doen van de angst. Ik was doodsbang om te sterven zoals mijn vader”, schrijft hij in zijn autobiografie. De situatie was zo ernstig dat Totti zelfs zijn kinderen Cristian en Chanel opbelde met een verontrustende boodschap. “Misschien red ik het niet. Geloof me, ik weet niet hoe lang ik dit nog volhoud.”
Uiteindelijk kreeg hij medisch advies van toparts Alberto Zangrillo, die hem aanraadde om op zijn buik te slapen met zijn armen gespreid. Die opmerkelijke houding bleek te helpen: geleidelijk zakte de koorts en herstelde zijn zuurstofsaturatie zich. “Ik voelde me herboren”, blikt Totti terug. Toch zegt de Italiaan dat zijn ademhaling nog altijd niet helemaal dezelfde is als voor de besmetting. Ook het verlies van zijn vader blijft een wonde die nooit volledig zal genezen.
