Maarten Coenen
Jarenlang bleef Zinho Vanheusden vechten om zijn droom als profvoetballer niet op te geven. Achter de vele comebacks ging een pijnlijke realiteit schuil, met inspuitingen, operaties en dagen vol onzekerheid. De beslissing om te stoppen nam hij al een jaar geleden, maar pas nu vertelt hij openlijk hoe zwaar die strijd werkelijk was.
LEES OOK: Boma, Xavier of Marc? Belgische profs leggen alles op tafel
Aangrijpend verhaal beroert tot tranen toe.De voormalige Rode Duivel zette op amper 26 jarige leeftijd een punt achter zijn profcarrière nadat hij voor de derde keer zijn kruisbanden scheurde. Bij de Spaanse derdeklasser Marbella FC hoopte Vanheusden opnieuw het plezier in het voetbal te vinden, maar een nieuwe zware blessure maakte één jaar geleden definitief een einde aan die droom.
Nu blikt hij terug op een bijzonder moeilijke periode. In de podcast Midmid vertelde Vanheusden onder meer over de fysieke tol die zijn carrière eiste. Zo speelde hij bij KV Oostende, onder trainer Alexander Blessin, regelmatig met inspuitingen. Na wedstrijden moest er op maandag telkens opnieuw vocht uit zijn knie worden gehaald. Hij bleef doorgaan omdat hij zo graag wilde voetballen, ondanks de pijn en de onzekerheid die daarmee gepaard gingen.
“Mijn lichaam zegt al een tijdje dat het genoeg is geweest”
De carrière van Vanheusden begon nochtans bijzonder veelbelovend. Op zestienjarige leeftijd haalde Inter Milaan hem weg bij Standard. Later groeide hij bij de Luikse club uit tot aanvoerder en maakte hij in 2020 zijn debuut bij de Rode Duivels. Maar amper drie weken na die interland scheurde hij de kruisbanden van zijn rechterknie.
Het bleek het begin van een lange reeks zware blessures die zijn verdere loopbaan zouden bepalen. Ook bij Genoa, AZ Alkmaar, Standard en KV Mechelen slaagde Vanheusden er niet in om langdurig blessurevrij te blijven. Een hernia hield hem bij KV Mechelen maanden aan de kant. Zijn avontuur bij Marbella FC moest een nieuwe start worden, maar een derde kruisbandblessure bleek de genadeklap.
In zijn afscheidsboodschap schreef hij dat de laatste jaren veel zwaarder waren geweest dan hij ooit had laten blijken. Uiteindelijk koos Vanheusden voor zichzelf en zijn gezin. Hij wil in de toekomst zonder pijn kunnen stappen, met zijn zoon kunnen spelen en opnieuw volop genieten van het leven. “In mijn hart zal ik altijd voetballer willen blijven, maar mijn lichaam zegt al een tijdje dat het genoeg is geweest”, schreef hij. Na 22 jaar voetbal kijkt hij met verdriet, maar ook met trots terug op alles wat hij heeft mogen beleven.
