Claudio Reulens
Bij RSC Anderlecht kenden ze een zeer drukke zomer. Er zijn heel wat spelers die zich al positief wisten door te zetten, anderen nog niet. Voor een viertal jongens wordt het nu al stilaan tijd om de volgende stap te zetten. Een overzicht.
Giuliane Biancone, Léo Pétrot, Ilias Koutsoupias, Tawfik Bentayeb en Lukas Ambros toonden zich al als meerwaardes voor Anderlecht. Zij zijn dan ook al snel uitgegroeid tot basismateriaal. Zij hadden geen aanpassingsperiode nodig. Voor andere jongens loopt het moeizaam.
LEES OOK: De puzzel van Bruno: is dít de sterkste 11 van Anderlecht?
Gemiste start voor Omabamidele en AmaneAndrew Omobamidele mocht tegen KV Mechelen en Lyon spelen, maar liet tot op heden misschien wel de minste nadruk achter. Vooral zijn gebrek aan snelheid en wendbaarheid viel op, ook onder druk is het uitvoetballen niet goed. Tegen KV Mechelen pakte hij snel geel en werd hij er een aantal keren op snelheid afgelopen. Pétrot moest toen regelmatig de meubelen redden. Tegen Lyon verdedigde hij te mak bij de 0-2 en had hij bijna de 0-3 op zijn geweten. Neen, voorlopig is hij hoogstens derde keuze en met een terugkeer van Killian Sardella misschien wel verder. Tegen Zulte Waregem moet het beter.
Van Oleg Reabciuk kan nog weinig gezegd worden. Hij speelde maanden niet en moet nog wat achterstand inhalen. Dat is niet het geval voor Romeo Amane. Wij zien in hem geen echte pure zes voor dit Anderlecht. RSCA heeft daar voetballend vermogen nodig en Marco Kana is onmisbaar geworden op die positie. Amane lijkt eerder een extra slot op de deur te zijn. Zoals voordien meegegeven, is zijn voetballend vermogen niet zijn sterkste kwaliteit. Hij is een pure breker met héél veel loopvermogen en drive.
Antman moet méér tonen
Thelo Aasgaard is iemand die er wel staat op het veld. Hij steekt zich niet weg, maar Aasgaard is geen ‘passeur’. Hij is eerder een aanvallende middenvelder die met zijn loopvermogen en aanwezigheid voor goals zou moeten kunnen zorgen. Voorlopig geen basispion.
Oliver Antman is er al een stuk langer en de Fin kan niet overtuigen. Op de korte ruimte is hij technisch niet bijzonder goed. Het is iemand die ruimte nodig heeft en de flank moeten kunnen afgaan. Dat hij op links speelt, vinden wij ronduit onbegrijpelijk. Antman heeft een goede voorzet met rechts en dat is zijn beste positie. Had Anderlecht niet eerder voor een linkerwinger moeten gaan als je met spelers als Ali Maamar en Ilay Camara spelers hebt die graag de hele flank doen op rechts?
Op links zit Vitor Bruno toch met een probleem. Hij probeert er nu Marten Winkler uit. Maar we hebben een beetje dezelfde vibes als Thorgan Hazard. Geen flankaanvaller, wel iemand die op zijn best kunnen zijn als hij kan zwerven. Winkler is best goed met een man in de rug, technisch sterk op de korte ruimte en iemand die diepgang heeft. De pure snelheid, zoals bepaalde media aanhalen, missen we toch voor een flankspeler. Winkler is zeker niet traag, maar heeft niet die echte versnelling van een pure buitenspeler. Toch zouden we hem laten staan, want het is wel iemand die dreiging in zijn spel heeft. Wie weet kan hij via links doorgroeien.
Reabciuk beoorden is uiteraard niet mogelijk, hij heeft tijd nodig. Spelers die er al langer zijn, zoals Antman en Winkler, moeten nu stilaan de volgende stap gaan zetten. Amane en Omobamidele hebben hun debuut duidelijk gemist, Aasgaard toont bij momenten wel zijn klasse maar moet nog constanter worden. Hij is echter nog maar net daar, net zoals Amane en Omobamidele. Toch zal het niveau omhoog moeten na de interlandbreak.
Bruno heeft momenteel zijn vaste elf voor dit moment wel in zijn gedachten. Na de interlandbreak zien we daarom spelers als Coosemans, Augustinsson, Pétrot, Biancone, Kana, Koutsoupias, Winkler/Antman, Sikan, Bentayeb en Ambros wel stilaan de basisploeg vormen.
