Maarten Coenen.webp)
Jan Vertonghen heeft op de grootste podia gestaan, prijzen gepakt en duizenden supporters doen juichen. Toch zijn het niet de overwinningen of nederlagen die zijn kijk op het leven hebben gevormd. Met een openhartig verhaal zorgde hij voor kippenvel bij zowat alle fans.
LEES OOK: Vannieuwkerke huivert: Geldkraan definitief toegedraaid?
Een kantelpuntJarenlang kon een nederlaag nog dagen blijven nazinderen. Vertonghen trok zich terug en bleef het verlies herkauwen. Dat veranderde gaandeweg, niet door een trainer of een sportpsycholoog, maar door gebeurtenissen die veel verder gingen dan het voetbal.
Het overlijden van zijn vader en later ook dat van zijn schoonzus zetten alles in een ander perspectief. Zijn petekindjes waren op dat moment drie en vijf jaar oud. "Alles is gewoon zó relatief. Voetbal, maar ook het dagelijkse leven. Er zijn echt maar heel weinig dingen waarin ik mij nog druk kan maken." Zo geeft de voormalig Rode Duivel openhartig aan bij HLN.
Een andere blik
Vanaf zijn periode bij Tottenham leerde hij verliezen sneller los te laten. Als hij wist dat hij alles had gegeven, zag hij geen reden meer om zich dagenlang op te sluiten. Voetbal bleef belangrijk, maar mocht nooit meer zijn hele leven bepalen.
Die manier van denken maakte zijn laatste maanden bij Anderlecht tegelijk eenvoudiger én moeilijker. Hij kon vrede nemen met wat hij op het veld had gegeven, maar had het lastig met het gevoel dat hij door zijn blessures de club niet meer kon terugbetalen voor het vertrouwen dat ze jarenlang in hem had gesteld.
Vandaag is Vertonghen voornamelijk bezig met zijn eigen 'Jan Vertonghen Foundation'. Daarnaast liep hij ook stage bij de Belgische voetbalbond. Mogelijk wacht er dus nog een nieuw hoofdstuk in de (Belgische?) voetbalwereld.
