Claudio Reulens
Het WK gaat zijn laatste dagen in. Er zijn nog vier ploegen die strijden om de wereldtitel. Dit WK gaat inzake niveau op het veld sowieso in als een van de beste WK's van de voorbije 30 jaar. Het deed ons alvast heel erg denken aan het WK 1994.
Voetbal op een EK of WK blijft meer begeesteren dan het clubvoetbal. Waarom? Omdat de sterren meer verdeeld zijn over meerdere ploegen. In het internationale clubvoetbal zijn de sterren ondertussen onderverdeeld in een handvol ploegen. Op het WK zie je ook wereldsterren bij mindere teams.
LEES OOK: 'Kompany zorgt voor sensatie: Haaland naar Bayern München?'
Genieten van de sterspelers à la Messi, Olise & coZo hebben ook meer bescheiden landen als Noorwegen, België, Nederland, Egypte etc ook wereldtoppers in hun ploeg. In het clubvoetbal is dat helemaal anders, waardoor het element van verrassing toch wat weg is. Op dit WK zagen we ook weer dat daardoor het individuele talent de bovenhand haalt. Het was een beetje een terugkeer naar het ouderwetse voetbal.
De echte nummer negen die het verschil maakt, of de echte smaakmakers die met flitsen schitteren. Dat was vroeger zo. Anno 2026 gaat het meer over het tactische en de loopdata. Genialiteit wordt afgemeten aan data. Bah. Een slechte evolutie voor de romantiek en aantrekkelijkheid van het voetbal.
Op dit WK zorgen jongens als Lionel Messi, Erling Haaland en anderen ervoor dat die fysieke data voor even de koelkast in mochten. Wat interesseerde het ons nu dat Tielemans de meeste kilometers liep? Really, who cares? Stop alstublieft met deze weetjes. Focus op het geniale. Een doorsteekpass, een liniedoorbrekende pass, een geweldige defensieve tackle, een héérlijke dribbel, een balaanname: dàt is voetbal.
WK 2026 is het WK van sterren
Dit is en was het WK van de sterren. Michael Olise die over een veld zweeft en de bal altijd met liefde aanraakt, Lionel Messi die o zo mooi de ruimtes weet te vinden en technisch alles zo zuiver doet, Kylian Mbappé die hongeriger en beter is dan ooit, Harry Kane en Jude Bellingham die Engeland bij momenten laten dartelen... En dan hebben we nog Lamine Yamal, waarvan we allen hopen dat hij de komende matchen zijn beste niveau haalt.
In 1994 was het in de Verenigde Staten niet genieten van loopacties of dergelijke. Neen, het was smullen geblazen van de héérlijke baltoetsen van Gheorge Hagi, Roberto Baggio, Romario, Dennis Bergkamp en de saves van Michel Preud'homme. Ligt er iemand wakker van het feit dat Youri Tielemans de meeste kilometers liep? Neen, wél zijn prinsheerlijke penalty. Een fluwelen baltoets. Dat zal herinnerd worden, niet 'dat andere'.
Het WK 2026 liet ons weer zien waarom we voetbal voetbal moeten laten zijn. Wat gebeurt aan de bal. De rest? Het hoort erbij en heeft zeker een belangrijke factor, maar het is niet de norm. Let the boys play!
