Arne Decraene
Aleksandar Stankovic keert na amper één jaar wellicht al terug naar Inter, maar ook Nicolo Tresoldi zijn verblijf bij Club Brugge kan wel eens van korte duur blijken. De interesse in de goalgetter, met 13 goals topschutter na de reguliere competitie, neemt namelijk alsmaar toe. Of hoe ook de spitsen tegenwoordig de kassa doen rinkelen in Westkapelle.
Nog nooit begon de topscorer met minder goals aan de PO's - 13 stuks volstaan normaal zelfs niet voor het podium. Niet dat Tresoldi iets te verwijten valt, want de 21-jarige spits verscheen door de concurrentie van Romeo Vermant nog maar 20 keer aan de aftrap. Bovendien eiste assistkoning Christos Tzolis de twee enige penalty's op. In tegenstelling tot pakweg Thorgan Hazard, die vijf strafschoppen benutte voor Anderlecht, kreeg Tresoldi zo niet de gelegenheid om zijn statistieken aan te dikken vanaf 11 meter.
LEES OOK: 'Rigaux richting exit: charmeoffensief Club Brugge'
Club zonder killer(s)Het maakt de rekening niet voor Club, dat voor het eerst sinds Carlos Bacca in 2013 nog eens de topschutter aflevert na het reguliere seizoen. Sindsdien deden ze het doorgaans zonder rasechte killer in Jan Breydel. Play-offs inbegrepen scoorde bij de zes landstitels van het voorbije decennium niemand meer dan Igor Thiago zijn 18 doelpunten in 2024. In 2016 en 2018 tikte Abdoulay Diaby af op 'slechts' 16 en 15 stuks, in 2021 en 2022 schoten Noa Lang en Charles De Ketelaere respectievelijk 16 en 14 keer raak.
Geen van hen kwam daarmee ook nog maar in de buurt van het hoogste schavot. In het door corona stopgezette seizoen 2019-2020 zat Hans Vanaken na 29 speeldagen aan 13 treffers. Met uitzondering van twee jaar geleden eindigde de aanvoerder telkens ook in de dubbele cijfers, net zoals Jelle Vossen (2016), Ruud Vormer en Wesley Moraes (2018), Krépin Diatta (2021), Bas Dost (2022) en Andreas Skov Olsen (2014). Het gevaar komt dus steevast van overal in Brugge, wat een bewuste strategie blijkt te zijn.
Uiteraard moet een spits de netten doen trillen, maar net als zijn leermeester Vincent Mannaert hecht Dévy Rigaux net zoveel belang aan andere kwaliteiten. Iemand die zich niet in de opbouw laat betrekken of nutteloos is zonder bal, zoals Kasper Dolberg, overleeft de schifting niet. Net zomin als een onbeholpen targetman. "Ik vind dat een fysiek sterke spits tevens een goede eerste aanname moet hebben, een kaats, een loopbeweging ... om hier te spelen. Thiago had die combinatie", aldus de sportief directeur.
Rigaux bewijst gelijk
"Wij geloven meer in types zoals Vermant en Tresoldi", verdedigde hij de beslissing om in januari geen extra speerpunt te rekruteren. Sindsdien haalde Rigaux zijn gram, want de kritiek aan zijn adres bleek wel degelijk ongegrond. Terwijl de nul houden nog steeds een pak moeilijker is blijkt Club vooral sinds Nicky Hayen werd ingeruild voor Ivan Leko, een wissel waarmee Rigaux en zijn collega's in de bestuurskamer evenmin punten scoorde bij de publieke opinie, goed bij schot. In 30 wedstrijden werd 59 keer gescoord.
Union volgt met 50 stuks op ruime afstand, terwijl de koploper ook als enige kan tippen aan de 16 verschillende namen op het Brugse scorebord. Promise David was zonder zijn blessures vast niet blijven steken op 17 basisplaatsen en negen goals, maar ook daar wordt de productie nu al jaren netjes verdeeld. Met af en toe een exceptie op de regel zijn sluipschutters als Jérémy Perbet of Hamdi Harbaoui, die tussen 2010 en 2020 beslag legden op de helft van de topscorerstitels, een uitstervende soort in de JPL.
Spitsen als Tolu Arokodare, Kévin Denkey, Paul Onuachu of Dieumerci Mbokani zijn dan meer in trek. Al waren er ook Deniz Undav en Hugo Cuypers, wiens profiel al iets meer aanleunt tegen dat van Tresoldi. Of dat van Vermant, met wie hij lang in de weegschaal lag. Vooral in de zestien, die voor de Italiaanse Duitser naar eigen zeggen aanvoelt als zijn woonkamer, beschikt het duo over min of meer dezelfde troeven. Zo blijkt opduiken aan de eerste paal om voorzetten binnen te tikken de specialiteit van het huis.
Vermant vs. Tresoldi
Vermits hij met zijn onvermoeibaarheid meer weegt op een defensie, en vorig seizoen krediet opbouwde in de play-offs en bekerfinale, kreeg indien fit Vermant aanvankelijk vaak de voorkeur. Al gunde Nicky Hayen met 12 basisplaatsen in 17 competitiematchen ook Tresoldi minutena. In de Champions League was hij zelfs de eerste keuze voorin. Leko leek het dan toch weer eerder te zien in Vermant, zeker nadat hij bij zijn debuut in Dender meteen twee keer raak trof. Toen nog als supersub na een hersenschudding.
Tresoldi schittert dan ook haast uitsluitend in Jan Breydel. Met vijf goals in vier wedstrijden was Vermant vertrokken om voortaan vaste titularis te zijn, maar een korte afwezigheid wegens ziekte bleek voldoende voor zijn spitsbroer om zijn kans met beide handen te grijpen. Tegenwoordig scoort Tresoldi aan de lopende band. Zeven doelpunten in evenveel matchen, negen in totaal sinds de trainerswissel. Ook op het oefenveld maakt hij alsmaar meer indruk. "Een fenomeen", is zowat iedereen het er intern over eens.
Het gaat dan vooral over zijn koelbloedige afwerking en slimme positionering in de box, al schudde Tresoldi de twijfels ook van zich af door stappen voorwaarts te zetten in andere aspecten van het spel. Hoewel het potentieel van meet af aan onmiskenbaar was, althans voor wie het net zoals in Thiago zijn geval wilde zien, is hij bijvoorbeeld alsmaar sterker met de rug naar doel. Balvaster ook, met genoeg technische bagage om op de korte ruimte te combineren. De pure snelheid ontbreekt, maar traag is hij evenmin.
Nieuw transferrecord?
Mentaal staat Tresoldi bovendien stevig in zijn schoenen. Niet alleen had hij net zoals Thiago weinig tijd nodig om de criticasters te overtuigen, de strijd met Vermant wist hij in zijn voordeel te beslechten. Voorlopig althans, want tegen KV Mechelen viel het product van eigen kweek gretig in. Wie weet doet hij straks dus wel alweer haasje-over in de pikorde. Ook voorin trekt Club alsmaar feller de kaart van de jeugd. Liever dan de tien miljoen die hij in het laatje bracht, had het Kaye Furo gewoon aan boord gehouden.
Mogelijk laat ook Tresoldi vroeger dan voorzien de kassa rinkelen. Blauw-Zwart staat niet te springen om na één jaar al te cashen, maar net zoals Thiago en Ardon Jashari dreigt hij nu al onhoudbaar te worden. Hier en daar wordt gewag gemaakt van minstens 20 à 25 miljoen, al mikken Rigaux en co. ongetwijfeld hoger. Te meer indien Tresoldi een WK-ticket bemachtigt, wat weliswaar onwaarschijnlijk lijkt. Ondanks vage belangstelling uit Italië vertoeft hij, net zoals Vermant in België, nog bij de U21 van Duitsland.
Terwijl in de wandelgangen ook onder andere Arsenal en Atlético Madrid genoemd worden, liggen er zowel vanuit de Serie A als de Bundesliga naar verluidt wel tal van gegadigden op de loer. Inclusief zijn droombestemming AC Milan, dat na Charles De Ketelaere en Jashari wie weet dus opnieuw komt shoppen in Brugge. Of het transferrecord er dan weer aan zou geloven valt nog af te wachten, daarvoor komen enkele andere goudhaantjes misschien meer in aanmerking, maar hoe dan ook wenkt een woekerwinst.
Voorbeeld van Thiago
Zijn prijskaartje van een zestal miljoen heeft Tresoldi tenslotte reeds ruimschoots gerechtvaardigd. Een tweede voltreffer op korte tijd diep in de punt, waar Gustaf Nilsson tussenin wel het illustere rijtje van Kaveh Rezaei, David Okereke en Michael Krmencik vervoegde. Voor hen betaalde Club opgeteld zo'n 19 miljoen, net iets meer dan de 17 miljoen die aan Roman Yaremchuk werd verspild. Mislukte investeringen waarvan het haast niks recupereerde, maar die dankzij Thiago en Furo inmiddels doorgespoeld zijn.
Van zodra ook Tresoldi door de grote poort vertrekt, zijn mindere dure flops zoals Carlos Strandberg, Jérémy Perbet en Mbaye Diagne eveneens uitgewist. En oogt de balans met tevens nog Bas Dost, Sargis Adamyan en Ferran Jutglà als geslaagde transfers voorin zowel op sportief als financieel vlak zelfs positief. Zeker wanneer ook Vermant de rekening nog verder aanzuivert. Sinds de titel in 2016 werd die, met uitzondering van Wesley Moraes, haast exclusief gespijsd door wingers, verdedigers en middenvelders.
Simon Mignolet zijn schoenen vullen tussen de palen wordt andere koek, maar ook wat spitsen betreft lijken Rigaux en co. de juiste formule beet te hebben. Succesverhalen zoals Thiago, die het net als Wesley voor zijn blessure tot Braziliaans international schopte, helpen op hun beurt als trekpleister om het volgende target te strikken. Indien er goed wordt omgegaan met de middelen, kan het ene schot in de roos zo het andere opvolgen. En is een snelle exit van Tresoldi mits een niet te weigeren aanbod geen ramp.
