Exit Brusselmans: 'Duistere reden beroert iedereen'

Herman Brusselmans was jarenlang een vertrouwd gezicht in meerdere televisie-programma's. Zijn aanwezigheid op het scherm is echter sterk verminderd en vooral in één populair programma viel dat op. Brusselmans zelf onthulde nu de spectaculaire reden achter zijn grote 'verdwijning'. 

LEES OOK: "Mijn hart gaat bloeden" Rik Verheye ziet pijnlijk scenario

Duistere woorden aan de jurytafel

Herman Brusselmans kondigde in december al aan dat hij zou stoppen als jurylid in De Slimste Mens ter Wereld, maar pas nu licht hij de ware reden toe.

In zijn column in Humo schrijft hij over een gesprek met presentator Erik Van Looy, waarin duidelijk werd waarom hij minder vaak in de jury opdook dan andere vaste gezichten. Zijn interventies zouden te donker en te duister zijn geweest. Wat dat precies betekende, bleef voor Brusselmans zelf ook vaag, al kreeg hij wel de suggestie dat het allemaal wat vrolijker mocht.

Een afscheid zonder rancune 

Van ruzie is volgens de schrijver geen sprake. Integendeel. Hij benadrukt dat de vriendschap met Van Looy intact is gebleven en dat hij de eer aan zichzelf houdt. Hij heeft zich altijd geamuseerd in het programma en zat maar liefst elf tot twaalf jaar in de jury van De slimste mens ter wereld. Toch voelde hij zich er steeds minder thuis, mede door het grote aantal juryleden en de jongere kandidaten die vaak onbekend terrein voor hem waren.

Het gesprek dat Play ooit omschreef als culinaire diplomatie bleef beperkt tot een koekske bij de koffie, maar was voldoende om alles uit te klaren. Brusselmans besefte dat het niet meer paste. Als oudste jurylid voelde hij de kloof groter worden en dat stoorde hem niet eens. Alles evolueert, zegt hij nuchter, ook televisie.

Zo verdwijnt Herman Brusselmans niet met slaande deuren, maar met een bedachtzame buiging. Zonder bitterheid, zonder spijt. Wat blijft, is het beeld van een schrijver die trouw blijft aan zijn eigen toon, zelfs wanneer die voor televisie iets te donker blijkt. En misschien schuilt net daarin het mysterie dat hem zo herkenbaar maakt.