Nu of nooit voor Marc Coucke: eerste RSCA-stap is gezet

De kritiek was de afgelopen maanden bij RSC Anderlecht vooral richting Wouter Vandenhaute en Olivier Renard gericht. Terecht, want ze bakten er weinig tot niets van op sportief vlak. Vorige zomer haalden we al aan dat het de laatste kans was voor Vandenhaute, maar deze nieuwe wissel van de macht is ook de laatste kans voor Marc Coucke.

LEES OOK: Coucke scheert hoge toppen met megalomaan nieuw project

Verschueren en Bornauw: slagen is een must

Marc Coucke is de hoofdaandeelhouder van Anderlecht en beslist niet meer over het dagelijks beleid van de club. Zijn functie bestaat om de ‘juiste mensen op de juiste plaatsen’ te zetten bij de topfuncties. Hij heeft Kenneth Bornauw en Michael Verschueren aangesteld als CEO en voorzitter. Dat lijkt op papier een goede zet te zijn.

Coucke vertelde bij Gert Verhulst dat de sportief directeur er ‘boenk’ op moet zijn. Maar Coucke moet beseffen dat het er nu ook ‘boenk’ moet op zijn voor hem. Bornauw en Verschueren moeten slagen, want anders zal Coucke ook conclusies moeten trekken dat het met hem simpelweg niet werkt in het Lotto Park.

Hij nam de club in 2017 over. Zijn eerste beslissing was om alles door elkaar te gooien, wat zeker niet de beste beslissing was. Luc Devroe kreeg de sleutels in handen en Coucke was mee betrokken met het dagelijks beleid. Een totale mislukking. Nadien deed hij wél een gouden zet door Vincent Kompany te halen.

Bijna tien jaar Coucke bij Anderlecht

Maar kort nadien ging Coucke Wouter Vandenhaute, Karel Van Eetvelt en comsoorten halen. Totale miscasts, want te weinig kennis van het leiden van een voetbalclub. Dat hij Vandenhaute de sleutels van de club in handen gaf, bleek een grote mislukking. Te weinig pure voetbalkennis bij Vandenhaute en een te groot ego, alle goede bedoelingen van hem ten spijt. Coucke liet zich bovendien zelf ‘buitenspel’ zetten als eigenaar.

Hij maakte de afgelopen jaren te vaak de foute keuzes. Deze keer zal het moeten lukken, anders zal de eigenaar toch zijn verlies moeten pakken en stilaan denken aan een afscheid als hoofdaandeelhouder van Anderlecht. We zijn absoluut geen voorstander van buitenlandse eigenaars, want dat loopt meestal faliekant af in België. Maar als je 10 jaar probeert en het lukt niet, dan kan het op deze manier ook niet verder… Er staat dus héél veel druk op de ketel en met de bekerfinale is er alvast hoop op beterschap.