Hoe Anderlecht de verkeerde les leerde van Union SG

RSC Anderlecht zal komende zomer de fouten van de afgelopen transferperiodes moeten aanpakken. Union SG was duidelijk het voorbeeld, maar ze trokken de verkeerde les. Daarover geven we graag wat meer uitleg.

Union SG is hét voorbeeld voor Anderlecht. Daarmee bedoelen we twee zaken. De club heeft een duidelijke visie en speelstijl ontwikkeld. Daar worden spelers en trainers naar gezocht. Klinkt helemaal simpel, maar bij RSCA (en veel andere Belgische clubs) is dat blijkbaar heel moeilijk.

Vincent Kompany zag dat wel en leek op weg om zoiets te bouwen. Na zijn vertrek schoot Wouter Vandenhaute van hot naar her. Sportief wanbeleid van de bovenste plank.  Afgelopen zomer moest het nog maar eens anders. Jonger én vol intensiteit. Allemaal goed en wel, maar RSCA is een club waar je trouw moet blijven aan het DNA.

LEES OOK: Union SG staat voor "rare match": "Nog nooit meegemaakt"

Union SG heeft ideale balans

Wie aan de top wil staan en blijven, heeft ervaring nodig. Union SG begrijpt dat al jaren. In doel staat Kjell Scherpen, voor hem zijn er Ross Sykes, Kevin McAllister, Christian Burgess, Adem Zorgane en Rob Schoofs. Allemaal mannen van boven de 26 jaar. Een centrale as waar je op kan bouwen. Anthony Moris vertrok? Met Scherpen werd geen jonkie gehaald. Charles Vanhoutte vertrok? Adem Zorgane en Rob Schoofs zijn geen jonkies.

Union SG weet als geen ander dat je voor stabiele resultaten ervaring nodig hebt. Niet élke speler moet grof geld opleveren. Ervaren gidsen maken jonge spelers beter én laten diens marktwaarde stijgen. Union SG heeft met Anan Khalaili, Promise David, Kamiel Vandeperre en anderen nog genoeg spelers die op termijn voor veel geld verkocht worden. Daarachter stomen ze de volgende lichting klaar maar met als basis de ervaren krachten.

Het is dat wat Anderlecht niét deed onder Olivier Renard en Tim Borguet, op vraag van de Raad van Bestuur. Het Deense tijdperk was er wel een met een zeer ervaren as en prompt deed Anderlecht mee voor de titel. Bij RSCA hebben ze met Colin Coosemans, Ludwig Augustinsson en Thorgan Hazard drie echt ervaren spelers. Het middenveld is piepjong met Nathan De Cat en Nathan Saliba, centraal achteraan is gelukkig Marco Kana opgestaan. Een leider in wording en iemand waar ze mee kunnen bouwen de komende jaren.

RSCA moet ervaring halen

De vraag is of Coosemans, Augustinsson (die ze in de zomer nog probeerde te verpatsen) en Hazard volgend jaar nog in Brussel rondlopen. Anderlecht zal moeten investeren in ervaren spelers. Spelers tussen de 21 en 25 heeft RSCA ook genoeg, net als de categorie onder de 21 jaar.

Die ervaren spelers moeten niet altijd dertigplussers zijn, dat kunnen ook spelers tussen de 26 en 30 zijn. Jongens waarbij Anderlecht hun plafond is, daar is niks mis mee. Daarom is het een gemiste kans om iemand als Anders Dreyer te houden. Een zekerheidje op goals en assists. Stabiliteit.

 Aan jong talent dus geen gebrek in het Lotto Park. Het wordt nu tijd dat er dragende spelers worden gehaald met ervaring. Geen waterdragers meer, die hebben ze daar ondertussen genoeg. RSCA moet heus niet 70% van de kern vervangen, maar de te ruime kern uitdunnen en in de basis sterker maken. Via Neerpede komt er nog méér dan genoeg (verkoopbaar) jong talent aan de komende jaren. Het is tijd voor nieuwe dragende spelers à la Kasper Schmeichel, Jan Vertonghen en anderen. En dat moeten niet altijd zo grote namen zijn…