Claudio Reulens
Tom Saintfiet is een Belgische coach die een zeer groot aanzien heeft in Afrika. Vreemd genoeg werkte hij nooit in de Jupiler Pro League. Bij RTBF sprak hij over een aantal Belgische ploegen die de afgelopen jaren wel polsten naar hem. Hij nam absoluut geen blad voor de mond.
LEES OOK: ‘Carl Hoefkens op weg naar straffe JPL-terugkeer’
Van Standard tot OHL"Ik kreeg aanbiedingen voor banen bij Deinze en Beerschot, maar coachen in de lagere divisies van België interesseert me niet. Hier werk ik in stadions met 50.000 of 60.000 toeschouwers! De afgelopen 15 jaar heb ik onderhandeld met Cercle Brugge en KV Mechelen, en ik heb ook met Roland Duchâtelet gesproken over een positie bij Standard of STVV, maar ik heb geen concrete aanbiedingen ontvangen”, klinkt het.
"Ik zal je een geheimpje verklappen: in 2014 zou ik bij OHL tekenen, maar de club koos uiteindelijk voor Ivan Leko. De Kroaat was bezig zijn spelerscarrière bij Lokeren af te sluiten, hij had geen trainersdiploma's en uiteindelijk degradeerde hij met de club naar de tweede klasse, voordat hij weer terugkeerde naar STVV”, steekt hij van wal.
Vriendjespolitiek in België
En dan doet hij een opvallende verklaring, maar eentje die wel correct is. Zo zien we ook deze mercato weer… “We zagen in 2018, toen alles aan het licht kwam (Propere Handen, nvdr.), duidelijk hoe het in België te werk gaat: alles wordt gecontroleerd door zaakwaarnemers en het draait allemaal om vriendjespolitiek. Hier geven ze er de voorkeur aan een Israëlische coach aan te stellen die de taal niet spreekt, of een Spanjaard die niets van Belgisch voetbal afweet. Je kunt zeggen wat je wilt over Afrika, maar daar is tenminste een Pro License verplicht voor een coach en zelfs voor zijn assistent. Anders nemen ze je niet aan, zo simpel is het."
"België is het enige land ter wereld waar ze de regels voor trainerskwalificaties niet respecteren. En laten we het maar niet over matchfixing hebben... Ik doe daar niet aan mee: ik ben geen dictator, ik ben heel coöperatief en ik luister naar iedereen. Maar ik ben geen marionet! Als een manager mij contracteert, moet hij weten dat ik volledige sportieve controle eis: ik ben de enige die de beslissingen neemt. En dat is waarschijnlijk de reden waarom ik in België geen aanbiedingen krijg."
