Maarten Coenen
Hij is al veertig jaar de enfant terrible van de Vlaamse letteren. Herman Brusselmans — schrijver, columnist, provocateur — laat zelden een week voorbijgaan zonder iemand tegen de schenen te schoppen. Deze keer richtte hij zijn pijlen op drie dames, die er stevig van langs kregen.
LEES OOK: Brusselmans laat medialand daveren met grote onthulling
Brusselmans heeft lak aan 'politieke' aanvaardingZijn pen is scherp, zijn humor even vaak gewaardeerd als verguisd. In zijn columns voor Humo wisselen banaliteit, branie en briljante observaties elkaar af in een stijl die even onvoorspelbaar als herkenbaar is.
Brusselmans schrijft zoals anderen ademen: zonder filter. En dat zorgt steevast voor ophef. Of hij nu uithaalt naar de Vlaamse showbizz, de politiek of zijn eigen generatie, de schrijver van Heden ben ik nuchter en Ex, Drank, Gênante Ouderdom blijft weigeren om te voldoen aan wat “mag” of “hoort”.
"Het zijn oude dozen"
In zijn recentste column haalt Brusselmans weer alles uit de kast. Na een literaire reflectie op de overleden auteur Walter Van den Broeck en diens postuum verschenen roman 'Averechts', schakelt hij moeiteloos over naar een heel ander onderwerp: K3.
De schrijver beschrijft hoe hij na een forumgesprek voor het eerst in 37 jaar opnieuw de autosnelweg opreed, onderweg naar Turnhout. De rit verliep vlot — tot hij bij Antwerpen in de file belandde. De reden: een optreden van de oorspronkelijke K3-meisjes in het Sportpaleis.
Zoals altijd kon Brusselmans het niet laten om er zijn ongezouten mening over te geven: “De oorspronkelijke K3-meisjes, die tegenwoordig ouwe dozen zijn, maar er nog goed uitzien, en zoals vroeger in staat zijn om tijdens het kwelen van bijvoorbeeld Oma’s aan de top en het dansen van de erbij horende pasjes met hun tietjes te wiebelen.” Zo klinkt het fors, maar uiteraard met het nodige sarcasme richting de drie dames van de populaire groep.
