Claudio Reulens
Bij STVV zijn ze druk bezig met het voorbereiden van het nieuwe seizoen, maar achter de schermen is de club ook heel erg nauw betrokken omtrent de gezondheid van voorzitter David Meekers. De club gaf via zijn zoon Gijs een mededeling over zijn huidige toestand.
LEES OOK: Coppens vertelt hét geheim van STVV en volgende uitdaging?
HersenbloedingOp 21 maart kwam er plots het nieuws dat David Meekers werd getroffen door een hersenbloeding. Een schok doorheen heel STVV. Meekers is immers een zeer geliefde voorzitter, die er de afgelopen jaren ook zeer goed werk leverde.
Meekers kreeg een hersenbloeding en de situatie was levensbedreigend. "De dokters gingen onmiddellijk tot een operatie over. ‘Pak hem nog eens goed vast. Het kan de laatste keer zijn’, zo klonk het. Op de avond waarop we normaal samen zouden genieten op de vrijwilligersbarbecue van STVV, werd er een gaatje in papa’s hoofd geboord om de druk weg te nemen van zijn hersenen", aldus Gijs Meekers.
"Na een hersenbloeding zijn de eerste dagen cruciaal. Ik lag in bed met mijn telefoon op mijn nachtkastje, in de hoop dat hij niet zou afgaan. Zo’n telefoontje met slecht nieuws kwam er gelukkig niet. Maar pas na twee bange weken was het mogelijk om een duidelijke diagnose te maken: het bleek om een aneurisme te gaan (nvdr. een uitstulping in de hersenen die was opengebarsten). Er volgde dadelijk een risicovolle operatie in Genk", vertelt hij verder.
Revalidatie ingezet
Alles leek nadien goed te gaan, maar toen kwam er een terugval. "Een derde operatie, waarbij een interne ‘drain’ ingebracht werd om het hersenvocht af te voeren, liep faliekant af. Een bloedklonter verstopte de drain. Op zo’n moment schieten alle scenario’s door jouw gedachten. Wordt papa terug de oude? Of moet hij leven als een kamerplant?"
Ondertussen gaat het gelukkig al een stuk beter. "Sinds de operatie van 24 juni kan hij periodes rechtop zitten in een stoel en zelfs al wat fietsbewegingen maken. Daarnaast doet hij oefeningen om opnieuw te leren slikken en praten. In een rietje blazen, een balletje klemmen, dat soort dingen. Ook papa’s denken wordt terug helder. Hij herinnert zich bijvoorbeeld dat ik hem vertelde dat Wouter nu onze trainer is. En toen ik hem vroeg waar hij woonde, antwoordde hij eerst droogweg ‘thuis’ … om er daarna met een twinkeling in de ogen ‘in de Broekstraat’ aan toe te voegen. Dat hij humor begrijpt is een goed teken."
Er wacht Meekers een lange revalidatie. "Binnenkort verhuist papa naar het revalidatiecentrum in Herk. Daar ligt een langdurige revalidatie in het verschiet. De uitkomst is onzeker, maar volgens de dokters is er heel veel potentieel."
Onze redactie wenst David Meekers alvast een spoedig herstel toe.
