Claudio Reulens
Een bezoek aan KVC Westerlo, ook wel de Parel der Kempen genoemd, is altijd aangenaam. Zelfs op een druilerige winterdag. VoetbalNieuws ging er op visite bij Bryan Reynolds. Via Dallas en Rome streek hij neer in de stille Kempen. We spraken met de sympathieke Amerikaan over zijn keuze voor Westerlo, het verschil met het Amerikaanse voetbal, werken met José Mourinho en zoveel meer.
Bryan Reynolds speelt bijna twee jaar in België. Eerst werd hij door AS Roma enkele maanden gestald bij KV Kortrijk om vanaf de zomer van 2022 voor Westerlo uit te komen. Vorig seizoen groeide hij uit tot een van de betere rechtsachters in de Jupiler Pro League. Momenteel staat de balans op 51 matchen voor de Kemphanen met daarin 1 goal en 8 assists. De 22-jarige rechtervleugelverdediger maakt een goede evolutie door.
Bryan, hoe kijk je terug op het seizoen tot dusver?
"Het seizoen bracht nog niet wat we hier allemaal gehoopt hadden. De situatie is nog steeds precair. De twee overwinningen tegen KV Kortrijk en KAS Eupen deed echter heel veel deugd. Maar we moeten hard blijven werken."
Ik kan mij voorstellen dat die overwinningen ook goed waren voor de sfeer in de groep.
"Die zeges (het interview vond plaats voor de match tegen Antwerp, nvdr.) waren inderdaad heel belangrijk voor de ‘vibe’ in de groep. Bart (Goor, nvdr.) was onze interim-trainer tegen KV Kortrijk en daar telde maar één zaak: winnen. Hoe maakte niet uit. Die haalden we gelukkig. Nadien kwam Rik (De Mil, nvdr.) en hij wilde niet meteen alles omgooien. Die zege tegen Eupen kwam ook heel gelegen. Hij implementeert nu zijn werkwijze en ideeën in de groep."
Merk je dat hij het gewend is om met jonge spelers samen te werken?
"Ja, sowieso. Hij is iemand die iedereen naar waarde schat, dat viel meteen op. Hij wil iedereen leren kennen en houdt zich niet enkel bezig met de spelers die spelen. De Mil wil dat we een grote familie zijn en een sterk team. Daarom probeert hij iedereen mee te betrekken in het verhaal."
Hoe heb jij het ontslag van Jonas De Roeck ervaren?
"Hij heeft geweldige zaken gedaan voor de club. Maar je weet ook hoe het in het voetbal gaat. Als het niet goed gaat, dan wordt er vaak als eerste naar de trainer gekeken. Al zijn het de spelers die op het veld het beste van zichzelf moeten geven. Dat kan de trainer niet doen. Hij kan enkel een plan opmaken en het is aan de spelers om dat te volgen. Ik heb echter niets dan goede herinneringen aan De Roeck. Ik kwam van AS Roma, waar ik amper speelde, naar België. Hij gaf mij vanaf het begin heel veel vertrouwen en de kans om mij te tonen."
Je kende een woelige zomer zonder echte voorbereiding met Westerlo.
"Ik speelde op de Gold Cup met het nationaal team. We probeerden de transfer naar Westerlo af te ronden, en inzake aanpassingstijd was er uiteraard niet veel nodig. Ik speelde vorig jaar al op huurbasis onder De Roeck, dus ik kon vrij snel instromen. Ik speelde vier of vijf wedstrijden in de zomer. Dan kreeg ik een week vrij en ik was in België. Ik moest toen echter nog een tijdje wachten tot de clubs een akkoord vonden. Dat sleepte even aan, waardoor ik de eerste competitiematch miste. Dat was wel even moeilijk. Sindsdien speelde ik bijna alles."
LEES OOK: Belgisch voetbal kreunt: 666 miljoen euro als noodoplossing
Goed duo met YowOp de flank hebben jullie 'American Airlines'. Je vormt er een zeer interessant duo met Griffin Yow?
"Griffin is mijn beste vriend. Het is heel leuk om hem het zo goed te zien doen. Dat we beiden op de rechterflank staan, laat me door onze speciale band nog meer genieten van het spelletje. Er is een goede connectie tussen ons op het veld. Hij weet hoe ik speel en ik hoe hij het liefst wil aangespeeld worden."
"Maar het is niet dat wel elkaar daardoor sparen (lacht). Meer zelfs, wellicht roep ik nog meer op hem dan op anderen (lacht). Het is geweldig dat Griffin er ook is. Want het kan soms wel eenzaam zijn zo ver weg van huis. Dat hoort echter ook bij het leven dat ik koos. Ik wilde in Europa voetballen en dan moet je opofferingen maken."
De Amerikanen (spelers, investeerders…) hebben hun weg naar België gevonden. Krijg je veel vragen van landgenoten over België?
"Sommige spelers uit de Verenigde Staten vragen mij wel eens hoe het is om in België te voetballen. Ze vragen wat voor club dat is, of welk niveau de Belgische competitie heeft. Het is een zeer competitieve competitie en je kan van iedereen verliezen." (lees hieronder verder)
Zie je grote verschillen tussen de MLS en de JPL?
"Zeer zeker. Er is een groot verschil tussen de MLS en de JPL. In België kan je degraderen en in de VS niet. Dat zorgt voor meer druk in België. Ik heb uiteraard niets tegen de MLS, maar die druk heb je niet in de Verenigde Staten. Als je hier degradeert, dan zijn de gevolgen groot. Ook voor jezelf als speler. Je kan bijvoorbeeld je salaris gehalveerd zien door een degradatie, om een voorbeeld te geven. Je marktwaarde als speler zakt… In de MLS blijft je loon hetzelfde, ook al eindig je laatste."
"Ik wil maar aangeven, dat die druk de winnaarsmentaliteit ook in je laat bovendrijven. In de MLS heb je een maand vrij nadat je laatste bent geëindigd. Voor velen maakt het dan ook niet zoveel uit. Die honger is dan soms wat minder groot bij bepaalde spelers. Het voordeel is misschien wel dat je leukere matchen krijgt in de MLS, omdat iedereen er wel voor de aanval gaat. Degraderen gaat dus toch niet. Je hebt er wel een aantal heel goede ploegen. De MLS is zeker een aangename competitie, maar als je jezelf wil meten is Europa toch ‘the place to be’ op dit moment."
Toch is het voetbal (‘soccer’) blijkbaar aan een serieuze opmars bezig?
"Het klopt wel dat voetbal steeds populairder wordt in de Verenigde Staten. Zeker met het WK dat er zit aan te komen in 2026. Dat gaat enorm zijn. Er is echter nog progressie mogelijk inzake toeschouwers die komen kijken, maar het is wel goed dat er een goede evolutie gaande is."
Olympische Spelen met VS
Wat is je status bij het nationaal team?
"De concurrentie is groot. Ik kan mij alleen maar tonen door goed te spelen bij Westerlo. Mijn focus ligt, bij het nationaal team dan, vooral op de Olympische Spelen. Ik hoop die selectie te halen. Als ik daar dan goed kan spelen, zou dat een volgende stap kunnen betekenen om in 2026 hopelijk naar het WK te mogen gaan."
Je hebt er de afgelopen jaren al een pittig parcours opzitten. Van Dallas naar Rome en zo naar Westerlo. Ik neem aan dat het toch aanpassen was aan het rustige Westerlo?
"Het is heel anders. In de Verenigde Staten kende ik alles waar ik woonde en in Rome was het ook compleet anders. Het was er eerlijk gezegd (te) hectisch. Het is een van de meest historische steden ter wereld en dat merkte je ook aan het stadsbeeld. Je had er ook veel meer verleidingen als jonge gast die er een goed loon opstrijkt. Ik kom van niet van een rijke familie, dus het is verleidelijk om veel geld te gaan spenderen als je voor het eerst in het buitenland meteen in zo een omgeving terechtkomt. Bovendien was het geen makkelijke periode voor mij bij AS Roma, want ik speelde amper."
"In Westerlo is het helemaal anders. Het is hier veel rustiger en dat is goed, want zo kan ik mij volledig focussen op het voetbal. Dat zorgde ook er ook mee voor dat ik vorig seizoen zo een goed seizoen kende."
Hoe kijk je terug op die periode bij AS Roma? Het was een enorme stap van de MLS naar een Italiaanse grootmacht.
"Ik had niet verwacht dat ik meteen zou gaan spelen bij AS Roma. Ik had wel een aanpassingsperiode verwacht. Ik kwam in januari naar de club en de coach (Paulo Fonseca, nvdr.) die mij er graag bij wou, vertrok aan het einde van dat seizoen. José Mourinho kwam in de plaats. Ik kreeg niet veel kansen onder hem, maar zo gaat dat in het voetbal. Maar ook daar heb ik uit weten te leren."
"Ik weet nu wat er van mij wordt verwacht op dat hoge niveau. Ik stak veel op van de spelers die op mijn positie speelden: hoe zij dingen aanpakten en zichzelf verzorgden. De echte druk van het voetbal leerde ik daar ook goed kennen. Als je verliest bij AS Roma, dan kun je maar beter niet buiten komen. In Westerlo is het op dat vlak wel rustiger (lacht)."
Werken met Mourinho… Hoe viel dat mee?
"Ik had niet heel veel contact met Mourinho. Hij had zijn vast team en daar lag vooral de nadruk op. Hij sprak soms wel met mij en gaf mij dan bepaalde tips. Die nam ik op en deed mijn best. Maar het blijft een grote coach die al heel veel heeft bewezen. Ik leerde ook veel van hem op training. De intensiteit die er dagelijks op training was… Dat was ongezien voor mij. Dat is iets wat hij als geen ander uit een speler kan halen."
Afgelopen zomer koos je voor Westerlo. Je drukte door. Nochtans wilde West Ham United je graag, maar wensten ze je meteen uit te lenen aan Sparta Praag. Dat zag je niet zitten?
"Ja, dat klopt. Ik voelde mij heel goed bij Westerlo en ik had veel vertrouwen in de ploeg en de trainersstaf. Het zit hier gewoon goed in elkaar. Ik heb ook veel aan Westerlo te danken, want zonder hen was ik niet de speler die ik vandaag ben. Bovendien is het niet aangenaam om bij een club te komen en dan uitgeleend worden. Je moet je aanpassen aan een nieuwe ploeg en omgeving. Daar had ik geen zin in. Ik wilde meteen alle focus op het voetbal kunnen leggen en presteren. Die stabiliteit was er bij Westerlo."
De Belgische topclubs volgen je al een tijdje. Is dat de volgende stap? Of zoals Lyle Foster naar een bescheiden Engelse club?
"De toekomst, dat zien we wel. Ik ben daar nu allemaal niet mee bezig. Het enige wat telt, dat is Westerlo. Als de ploeg goed presteert en ik speel goed, dan komt de rest wel vanzelf."
🗣️Interview: Bryan Reynolds (@KVCWesterlo)
— Claudio Reulens 💻⚽ (@CReulens) December 25, 2023
💥Over het seizoen, de MLS, de Olympische Spelen, AS Roma...
👀Read all about it... -> https://t.co/qgLcREMj7E
