Claudio Reulens
Standard en RSC Anderlecht spelen al enkele jaren niet meer mee voor de landstitel. Wanbeleid uit het verleden zorgde voor financiële putten. RSCA leek onder Vincent Kompany op de weg terug naar de top, maar die werd abrupt afgebroken. Standard heeft met Ronny Deila zijn leider wel nog aan boord. Er zijn de nodige gelijkenissen tussen de twee, die als gegoten pasten/passen bij het DNA van Standard en RSCA.
Het eerste jaar met Vincent Kompany als officiële coach was zeker niet makkelijk, aangezien Paars-Wit zeker geen sterke kern had. Toch eindigde Kompany in zijn officiële debuutjaar als trainer derde in de reguliere competitie en vierde na de play-offs. Een jaar later werd beter gedaan met een derde plaats in de reguliere competitie en de play-offs, plus een bekerfinale.
Bij Standard doet Deila het best goed. Het bekeravontuur was geen groot succes, maar Standard staat op een zesde plaats op twee punten van nummer vier Club Brugge. De Noor moet het net als Kompany doen met een niet al te sterke spelerskern. We trokken enkele paralellen bij het eerste jaar van Kompany en Deila bij hun clubs.
Beste spelers weg
Kompany zag voor en tijdens dat seizoen zijn beste spelers vertrekken. Hijzelf stopte, Nacer Chadli vertrok en vooral het vertrek van Jérémy Doku was een grote domper. Daardoor moest de coach van Anderlecht toen zwaar puzzelen met vooral huurlingen. Anderlecht had amper geld en kon maar voor 4,5 miljoen euro aan spelers kopen. Deila zit in hetzelfde schuitje. Financieel zijn er de nodige problemen in de Vurige Stede en hij zag met Nicolas Raskin en Selim Amallah zijn beste spelers vertrekken. Echt veel geld voor versterking was er niet in de zomer en in januari, met 5,4 miljoen euro aan geïnvesteerde transfergelden.
Beste transfer via de coach
Kompany wist via zijn netwerk Lukas Nmecha op huurbasis naar Anderlecht te halen. De spits was een schot in de roos en groeide uit tot één van de beste spitsen in België. Jammer genoeg werd hij gehuurd zonder aankoopoptie en had RSCA niet de middelen om hem nadien over te nemen. Deila wist Philip Zinckernagel, die hij nog kende uit de Noorse competitie, naar de Vurige Stede te halen. De Deense aanvallende middenvelder is een absolute meerwaarde voor Standard en de Belgische competitie. Maar ook hier is er het feit dat Standard geen aankoopoptie heeft. De Deen houden zal financieel zéér moeilijk worden.
Indrukwekkend in topmatchen
Anderlecht was in de reguliere competitie in het eerste jaar onder Kompany bijzonder sterk in toppers. Tegen Club Brugge, KRC Genk, Standard, Antwerp en AA Gent boekte het een knappe 21 op 30. De ploeg miste echter de kwaliteit om zelf het spel te maken tegen kleinere ploegen, waar het regelmatig punten verloor. Standard is hetzelfde verhaal. Pover in de kleine matchen, goed in de topwedstrijden. Tegen Union SG, Anderlecht, Club Brugge, KRC Genk, AA Gent en Antwerp wisten ze tot op heden 14 op 27 te halen. Vooral de thuiswedstrijden tegen Club, Antwerp en RSCA en de uitmatch op Union waren indrukwekkend.
Eigen jeugd
Kompany moest de eigen jeugd kansen geven. In dat seizoen maakten spelers als Lucas Lissens, Anouar Ait El Hadj, Killian Sardella, Hannes Delcroix, Zeno Debast, Marco Kana, Yari Verschaeren, Francis Amuzu, Sambi Lokonga, Mario Stroeykens, Jérémy Doku en Antoine Colassin minuten. De ene uiteraard al wat meer dan de andere. Deila doet dit seizoen hetzelfde met spelers van de eigen academie zoals Nathan Ngoy, Alexandro Calut, Lucas Noubi, Cihan Canak, William Balikwisha, Rayan Berberi en Leandre Kuavita.
Spelers nadien op lager niveau
De spelerskern van Anderlecht liep toen niet over van kwaliteit, dat bewees hun parcours achteraf. Timon Wellenreuther (Feyenoord, tweede keeper), Bogdan Mikhalychenko (Shakhtar Donetsk), Elias Cobbaut (Parma), Matt Miazga (Cincinatti), Michael Murillo, Josh Cullen (Burnley), Sambi Lokonga (Crystal Palace), Yari Verschaeren, Lukas Nmecha (Wolfsburg), Francis Amuzu en Anouar Ait El Hadj (KRC Genk) waren vaak de basispionnen. Vooral Lokonga en Nmecha waren toen de absolute smaakmakers die de ploeg bij de hand namen.
Invallers (waarvan er in januari een aantal van de hand werden gedaan) als Kemar Lawrence (Minnesota United), Adrien Trebel, Majeed Ashimeru, Percy Tau (Al-Ahly), Paul Mukairu (bankzitter FC Kopenhagen), Mo Dauda (Tenerife), Mustapha Bundu (FC Andorra), Antoine Colassin (Heerenveen), Zakaria Bakkali (RKC), Luka Adzic (Cucaricki), Warner Hahn (Kyota Sanga), Michel Vlap (Twente), Peter Zulj (Changchun Yatai), Ognjen Vranjes (Hatayspor), Derrick Luckassen (Maccabi Tel Aviv), Jacob Bruun-Larsen (bankzitter Hoffenheim) en Abdoulay Diaby (Al-Ittihad) wisten zich nadien niet bepaald door te zetten. Daarnaast maakten zeer jonge knapen als Bart Verbruggen, Lucas Lissens, Marco Kana, Killian Sardella, Zeno Debast, Mario Stroeykens en Kristian Arnstad deel uit van de A-kern. Dat seizoen had Kompany ook de pech dat sterkhouders als Hendrik Van Crombrugge en Hannes Delcroix maandenlang buiten strijd waren en het grootste deel van het seizoen misten.
Bij Standard is dat nog afwachten, maar we denken niet dat spelers als Noë Dussenne, Jacob Laursen, Filippo Melegoni, Osher Davida, Renaud Emond, Stipe Perica & co op termijn hoger zullen spelen dan de Rouches.
CR
LEES OOK: Waarom Vincent Kompany de Johan Cruijff van België is
