Arne Decraene
De kaarten in Qatar zijn geschud, de missie van Lionel Messi is eindelijk voltooid. In een thriller van een finale kon zelfs Frankrijk niet voorkomen dat hij Argentinië alsnog die felbegeerde wereldbeker schonk. Samen met een paar van zijn makkers staat de onbetwiste beste voetballer aller tijden dan ook centraal in de Ultieme XI van het WK 2022!
DM: Emiliano MARTINEZ (Argentinië)
De publieksprijs zal Emiliano Martinez niet winnen: dan waren Dominik Livakovic (Kroatië) en Yassine Bounou (Marokko) een pak sympathieker. Even instrumenteel ook met hun vele (penalty)saves. Helaas kunnen wij evenmin om de opvolger van Thibaut Courtois als Keeper v/h Toernooi heen. De 30-jarige doelman van Aston Villa, een laatbloeier die pas anderhalf jaar geleden zijn eerste cap versierde, stond in de finale nog maar eens pal en was vooral vanaf 11 meter een haast niet te kloppen muur. Een sprookjesachtig traject, alleen mag hij de obscene gebaren en irritante trekjes voortaan achterwege laten.
LA: Ivan PERISIC (Kroatië)
Wie 'manusje-van-alles' opzoekt botst allicht op een afbeelding van Ivan Perisic (33). In de troostfinale tegen Marokko draafde de voormalige Gouden Stier en Profvoetballer van het Jaar plots zowaar op als linksachter. Niet alleen hield hij zich met verve staande tegen Hakim Ziyech en co, met zijn derde assist van dit WK werd Perisic zelfs nog gedeeld koploper in dat klassement. Daarvoor bleek de polyvalente ancien, tevens auteur van een cruciaal doelpunt tegen Japan, in het offensief compartiment nog steeds veruit de belangrijkste schakel bij de Kroaten. Een stijlvolle topatleet waar maar geen sleet op komt.
CV: Josko GVARDIOL (Kroatië)
Afwerker van dienst zaterdag was Josko Gvardiol. De kers op de taart voor de 20-jarige linkspoot, een van de ontdekkingen in Qatar. Messi zette hem voor schut, maar dat hij defensief reeds zijn mannetje staat mocht Romelu Lukaku aan den lijve ondervinden. Zijn vanuit Kroatisch oogpunt heroïsche ingreep staat op ons netvlies gebrand. Tel daarbij zijn lef aan de bal én uitstekende voeten en het hoeft niet te verbazen dat topclubs in de rij staan om de gemaskerde krachtpatser los te weken bij RB Leipzig. Harry Maguirre, met 87 miljoen tot op heden de duurste verdediger ooit, is zijn record straks misschien kwijt.
RA: Achraf HAKIMI (Marokko)
Een volledig Kroatische achterhoede zou overdreven zijn, en dus krijgt Achraf Hakimi nipt de voorkeur op Josip Juranovic. In hun tweede ontmoeting gaf de 24-jarige rechtsback van PSG nochtans niet thuis, het verplicht nummertje om het brons was er net als bij veel van zijn maats net iets teveel aan. Het is hem vergeven na een slopend toernooi, met als hoogtepunt zijn beslissende strafschop tegen Spanje. Een knappe panenka, waarmee het spijkerharde symbool van de Marokkaanse strijdlust zich niet voor het eerst van zijn frivole kant liet zien. Zijn ene assist doet zijn aanvallende inbreng eigenlijk oneer aan.
CM: Sofyan AMRABAT (Marokko)
De eerste Afrikaanse halvefinalist geraakte natuurlijk dankzij diverse sleutelfiguren zover. Dé drijvende kracht achter het succes, behalve bondscoach Walid Regragui, was evenwel Sofyan Amrabat (26). De tweede speler in dit overzicht met een verleden bij Club Brugge, waar Vincent Mannaert hem destijds met pijn in het hart voor een fractie van zijn huidige waarde liet gaan. De motor van de Marokkaanse machine liep zich telkens van de eerste tot de laatste minuut de longen uit het lijf, won zowat al zijn lijf-aan-lijfduels én voetbalde voortdurend verticaal. Een schoolvoorbeeld van de moderne middenvelder.
CM: Enzo FERNANDEZ (Argentinië)
Een primeur voor Enzo Fernandez, als eerste Argentijn uitgeroepen tot beste jongere op een WK – een eer die ooit zijn naamgenoot Enzo Scifo te beurt viel. Club Brugge is alvast gewaarschuwd voor de 21-jarige groeibriljant van Benfica, die voor het toernooi amper drie invalbeurten achter de kiezen had. In die rol etaleerde hij tegen Mexico zijn prima afstandsschot, sindsdien was Fernandez niet meer weg te denken op het middenveld. Samen met Alexis Mac Allister combineerde hij daar de verbetenheid van Rodrigo de Paul met iets meer technisch vernuft. Zijn penaltymisser tegen Nederland is reeds vergeten.
CM: Luka MODRIC (Kroatië)
Het laatste kunstje van de Kroatische grootmeester? De kans dat Luka Modric (37) er binnen vier jaar nog tussen loopt lijkt alleszins gering, al weet je met de ex-Gouden Bal maar nooit. Ook in Qatar oogde hij verre van versleten: Modric maalde kilometers als vanouds, aan de bal viel de metronoom van Real Madrid zelden op een foutje te betrappen. Zelfs zonder goals of assists is er niemand die beter heerst en verdeelt. Het doet denken aan de manier waarop Andrea Pirlo op zijn oude dag de lakens uitdeelde, al hield hij het een jaar eerder al voor bekeken op internationaal topniveau. Modric kan nog even door.
CM: Antoine GRIEZMANN (Frankrijk)
Vier jaar geleden was hij de meest bepalende Fransman, nu beperkte Antoine Griezmann zich tot drie assists. Toch herinnerde de 31-jarige linkspoot, bij wie het vet reeds van de soep leek, iedereen er nog eens aan wat hij in zijn mars heeft. Vanuit zijn lagere positie ging het verlengstuk van Didier Deschamps zowel met als zonder bal steevast voorop in de strijd, zijn teamgenoten konden altijd het leer kwijt bij de knokkende klasbak. Bovenal blijft Griezmann echter de lijm en de leider van deze generatie. In de finale verrassend vervangen, al was zijn bleke prestatie een van de redenen waarom het niet draaide.
LB: Kylian MBAPPÉ (Frankrijk)
In de kwart- en halve finale zweeg zijn kanon, voor het overige ging Kylian Mbappé (23) als een razende tekeer in Qatar. Met een historische hattrick in de finale als spetterend slotakkoord. De topschutter van dit toernooi tikt zo af op maar liefst acht treffers, waarvan slechts twee vanaf de stip – het hoogste totaal sinds de negen stuks van Ronaldo in 2002. Met 12 doelpunten in 14 WK-wedstrijden evenaart Mbappé vandaag al de exacte eindbalans van Pelé, aan dit tempo kan hij in 2026 zomaar het record van Miroslav Klose (16) afsnoepen. Noem het maar zijn volgende afspraak met de geschiedenisboeken.
SP: Julian ALVAREZ (Argentinië)
Aan concurrentie geen gebrek in de punt, maar Julian Alvarez kreeg duidelijk niet zomaar het nummer negen toebedeeld. Hoewel hij net als Fernandez pas tegen Polen in de ploeg kwam bleek de 22-jarige werkmier de ideale partner voor Messi, al drukte hij met vier goals en een assist ook zélf zijn stempel. Een revelatie, die zich vooral in de halve finale tot matchwinnaar ontpopte. Volgers van het Argentijnse voetbal zijn niet verrast, Pep Guardiola evenmin. Benieuwd of zijn status bij Manchester City, dat een jaar geleden reeds ruim 20 miljoen neertelde voor de stand-in voor Erling Haaland, meteen verandert.
RB: Lionel MESSI (Argentinië)
Wat valt er nog te zeggen? Het palmares van Lionel Messi (35) is compleet, de laatste taak die hem nog restte eindelijk volbracht. Een loodzware last die van zijn schouders valt, in gepaste stijl: weliswaar met de nodige elfmeters scoorde het gedeeld nummer vier in de all-time ranking in iedere ronde, met zeven treffers en drie assists was hij net zoals Mbappé rechtstreeks betrokken bij tien doelpunten. De records die de enige tweevoudige Speler v/h WK, de eerste laureaat van een winnaar sinds Romario in 1994, onderweg aan elkaar reeg zijn te talrijk om op te sommen. Voor eens en voor altijd de G.O.A.T.
LEES OOK: Club Brugge slikt: weldra Argentijns international?
