Arne Decraene
"Laat ons na donderdag de balans opmaken en zien of dit het einde van een cyclus is", aldus Roberto Martinez voor de match van de waarheid tegen Kroatië. Het antwoord bleek helaas 'ja<’ te zijn. Exit de bondscoach dus, die het WK in Qatar naar eigen zeggen met opgeheven hoofd verliet. Zijn aftocht in Tubeke daarentegen gaat met slaande deuren gepaard. De kroniek van een aangekondigd 'ontslag'.
Niet letterlijk natuurlijk, want de eeuwige gentleman is nu eenmaal niet het type om plots met modder te gooien. Dat laat hij liever over aan zijn Belgische zaakwaarnemer Jesse De Preter, die ook vlak voor het toernooi al eens vrij fors uithaalde. "Een tekort aan respect", sneerde hij toen richting CEO van de voetbalbond Peter Bossaert, die volgens De Preter zijn belofte om het aflopend contract van Martinez voor het WK reeds open te breken niet nakwam. Waarop zijn kwade cliënt nog voor de openingsmatch dan maar eigenhandig zijn conclusies trok. Een emotionele beslissing waarvan hij blijkbaar slechts een aantal spelers meteen op de hoogte bracht. Direct na de pijnlijke uitschakeling leek tenslotte nog niet iedereen ingelicht. Misschien geen toeval: zelfs op dat gebied bleek de kleedkamer dus versplinterd.
VALSE VERWACHTINGEN
Zowat iedere Rode Duivel die het woord nam klonk unaniem wel lovend over Martinez, maar na alle geruchten over spanningen binnen de selectie leek hij zijn grip op de groep toch een beetje kwijt. De sympathieke Spanjaard kreeg veen vat meer op Kevin De Bruyne en co, wiens openlijke kritiek aan zijn adres eveneens een smet op zijn blazoen als alom geliefd peoplemanager vormt. Ondanks die mindere sfeer nam Martinez met tranen in de ogen afscheid van de spelers die hem de mooiste periode in zijn carrière bezorgden. "Dit was gedurende zes jaar een geweldig avontuur waar ik enorm van genoten heb. We laten een gigantische erfenis na die de echte fans volgens mij appreciëren. Ik ben trots op wat we gedaan hebben. Nu moet ik aanvaarden dat mijn tijd erop zit", luidde het met de krop in de keel.
"Sinds het brons in Rusland kreeg ik een pak aanbiedingen op clubniveau, maar ik bleef trouw aan het project en wou de klus afmaken. Ik werk steeds op de langere termijn", aldus Martinez nog. Een sneer richting Bossaert, wiens aarzeling om met een concreet voorstel op de proppen te komen ook volgens De Preter blijk gaf van een gebrek aan toekomstvisie en wederzijdse loyauteit? Al was het ongenoegen van de advocaat nog meer ingegeven door de communicatie omtrent het onderwerp. Zonder akkoord in de maak verkondigde Bossart op tijd en stond verder te willen met Martinez, waardoor die laatste volgens De Preter in de publieke opinie werd afgeschilderd als enige schuldige voor het uitblijven van een overeenkomst. Intussen betwist men vanuit Tubeke dat er valse verwachtingen werden gecreëerd.
BLINDE BOSSAERT
Wel was het wel degelijk de intentie van alle partijen om voor de derde keer een verlengstuk te breien aan de samenwerking. Alleen zat niet iedereen op dezelfde lijn wat de timing betreft. Nochtans wenste ook Bossaert naar verluidt liefst nog voor de generale repetitie tegen Egypte duidelijkheid te scheppen. De gesprekken sleepten evenwel iets te lang aan om alles nog tijdig rond te krijgen of zelfs mondelinge afspraken te maken. Geen erg, zo meende de CEO. Hij ging nooit uit van het rampscenario dat zich in Qatar ontvouwde en dacht dat alles wel in orde zou komen. Tevens met Martinez dus, wiens besluit dan echter reeds vaststond. "Ik ging sowieso stoppen, zelfs indien we wereldkampioen werden. Dit is het einde van mijn contract. Ik stap niet op. Dit was simpelweg altijd het plan", klonk het na Kroatië.
Geen verrassing voor een handvol ingewijden, maar Bossaert – die de onderhandelingen na het WK wilde hervatten – werd zo wel op snelheid gepakt. Verblind door zijn geloof in een goede afloop, en in de veronderstelling dat Martinez dan gewoon aan boord zou blijven, bleef hij al die tijd in het duister tasten. Met als gevolg dat de KBVB nu nogal halsoverkop op jacht moet naar een opvolger. Zelf zegt de CEO dat hij wél voorbereid was op een eventuele breuk, binnenkort zou duidelijk worden hoe die zoektocht precies zal verlopen. Toch moet hij zich verantwoorden tegenover zijn Raad van Bestuur, die zich menig vragen zou stellen bij de huidige gang van zaken in Tubeke. Daar waren de meningen over Martinez overigens verdeeld: niet iedereen bleek het idee genegen om met hem langer door te gaan.
(GEEN) VECHTSCHEIDING
Martinez, voor wie het financiële aspect alleszins geen rol zou hebben gespeeld, bracht Bossaert met zijn handelswijze nu dus in een lastig parket. Niet dat hij daar rekening mee moest houden: in de harde voetbalwereld is het ieder voor zich. Bovendien zat er op basis van De Preter zijn uitspraken enigszins sleet op de relatie met de CEO. Logisch dus dat Martinez louter aan zichzelf denkt en vindt dat hij hem geen transparantie verschuldigd is, maar hij speelde zo evenmin open kaart. Moet hij in plaats van zich bedrogen te voelen dan ook geen begrip opbrengen voor het standpunt van de bond? Is het niet meer dan normaal dat Bossaert en co even de kat uit de boom wilden kijken alvorens hun vertrouwen om te zetten op papier? Zijn verbintenis vooraf verlengen zou vandaag als wanbeleid worden bestempeld.
Gelukkig werden er geen kribbels gezet, anders kwam het nog tot een vechtscheiding. Het vaarwel van Bossaert aan Martinez leest nu als één grote lofzang, die bol staat van dankbetuigingen en ontzag. Zelf prefereert de afscheidnemend bondscoach alvast zulk een gracieuze exit, jammer genoeg niet langs de grote poort maar ietwat via een achteruitgang. Zonder zijn gal te spuwen met slaande deuren ook, al klinkt een zachte tik in het geval van de charmante Catalaan geloofwaardiger. "De bond heeft een verkeerd signaal gestuurd. Het moet van twee kanten komen. Roberto is een trainer met zelfrespect en heeft de knoop uiteindelijk zelf in eer en geweten doorgehakt", aldus De Preter, die het vertrek van zijn cliënt – "de beste bondscoach ooit" – ook een onschatbaar verlies voor het Belgisch voetbal noemt.
FRONTMAN MARTINEZ
Martinez stoorde zich er dus aan dat hij niet van tevoren uitsluitsel kreeg over zijn toekomst. Een van de redenen waarom het grondig misliep in Qatar? De externe kritiek was niks nieuw, zijn communicatie stak al langer tegen. Waar hij in het verleden steevast verheven leek boven alle consternatie vertoonde de Spanjaard evenwel de eerste tekenen van irritatie, wat tevens zijn weerslag had in de kleedkamer – waar Martinez weinig deed om de toenemende wrevel te ontwrichten. Zelf zal hij het nooit toegeven, maar loste hij in de wetenschap dat zijn dagen toch geteld waren al dan niet bewust de teugels op dit WK? Allicht was Martinez niet voor de volle 100 procent gefocust of gemotiveerd. Liever dan het over een andere boeg te werpen ging hij tijdens zijn laatste uitje ten onder met zijn vertrouwde bemanning.
De animo rondom de Rode Duivels geraakte zo bekoeld, Martinez zijn eigen populariteit zakte onder het vriespunt. Tel daarbij zijn pittige salaris en de dalende lijn die sowieso reeds in de prestaties zat en de wegen scheiden niks te vroeg. Met pijn in het hart blijkt de houdbaarheidsdatum van de dure vogel na zes jaar ruimschoots overschreden. Aan alle mooie liedjes komt een eind, zeker wanneer ze eigenlijk te lang duren en de valse noten alsmaar luider weerklinken. De vacature voor de nieuwe bondscoach krijgt stilaan vorm, met een open blik gaat Bossaert op zoek naar een volgende frontman – wiens eerste optreden op 24 maart tegen Zweden op het programma staat. Succesvolle bands gaan helaas wel vaker met onenigheid uit elkaar. Eens het stof gaat liggen koestert iedereen echter toch vooral die ene hit.
AD
LEES OOK: ‘Koni De Winter is stikjaloers op één Rode Duivel’
