Jannick Lanckriet
Volgende donderdag maakt Roberto Martinez bekend welke 26 spelers hij zal meenemen naar het WK in Qatar. Er zijn al heel wat zekerheden voor die selectie, maar er zijn ook nog enkele vraagtekens. Onder meer achterin is het nog niet helemaal zeker welke namen Martinez precies zal kiezen en ook niet wie er straks zal spelen op het WK.
Sinds het afhaken van Vincent Kompany en Thomas Vermaelen ligt de derde plaats in de verdediging tussen Toby Alderweireld en Jan Vertonghen immers voor het grijpen. In de kwalificaties speelde Jason Denayer doorgaans, maar achter zijn naam staat een groot vraagteken sinds hij maandenlang zonder club zat en in september voor het bescheiden Shabab Al-Ahli in Dubai tekende.
De eerste vervanger was in principe Dedryck Boyata, maar ook hij was de voorbije maanden geen titularis bij Club Brugge. Hij kwam deze week bovendien in het oog van de storm te staan na twee blunders tegen KV Oostende. Maar zijn entourage heeft vertrouwen. "Met het oog op het WK is hij heel zelfverzekerd. Ik twijfel er ook geen seconde aan dat hij in die driemansverdediging zal staan", verklaart zijn neef Prince Junior Musombo in Het Laatste Nieuws.
WIE DAN WEL?
De vraag stelt zich ook wie dan wel de derde man in de defensie zou moeten worden. Brandon Mechele werd her en der naar voor geschoven, aangezien hij goed presteerde in de Champions League en Boyata bij Club uit de ploeg houdt. De 29-jarige Bruggeling kreeg de voorbije jaren echter amper kansen van Martinez. De bondscoach lijkt dus niet echt in hem te geloven. Hetzelfde kan misschien ook gezegd worden van Wout Faes, die goed op dreef is bij Leicester City in de Premier League maar tijdens de voorbije interlands vooral in de tribune zat. Zeno Debast kreeg in september wel zijn kans, maar tegen Wales en Nederland bleek dat het misschien nog wat vroeg is voor de 18-jarige Anderlecht-verdediger. Tenslotte is er ook nog Leander Dendoncker, die het in juni uitstekend deed als verdediger maar in september niet speelde.
LEES OOK: Belgische WK-sterren willen criticasters lik op stuk geven
