Arne Decraene
Een sfeervolle Bosuil kirde van de pret. Dankzij een klinkende 4-2 zege tegen OH Leuven, een geslaagde repetitie voor de terugmatch tegen Lillestrom, staat Antwerp na drie speeldagen al eenzaam op kop in de Jupiler Pro League. Precies de plek waar het stamnummer één het seizoen ook wil afsluiten. Een droomstart dus voor Mark van Bommel, aan wiens selectie in de tussentijd wel nog grondig gesleuteld zal worden. Allicht zet Marc Overmars straks zelfs een tandje bij op de zomermercato.
Als afsluiter van het weekend stonden de enige ploegen met het maximum van de punten tegenover elkaar, allebei zelfs nog zonder tegentreffer. Iemand moest dus wijken. Aanvankelijk leek dat Antwerp, nochtans mét Toby Alderweireld aan de aftrap, te worden. De bezoekers versierden de beste kansen in de beginfase en kwamen iets voor het halfuur verdiend op voorsprong. Wie weet had de fikse buil boven het oog van Jean Butez, die weliswaar weinig te verwijten viel, er wel iets mee te maken. Dat de doelman zich voor het eerst in deze campagne gewonnen moest geven, tot tweemaal toe zelfs, zou uiteindelijk slechts een kleine domper op de vreugde betekenen. Onder impuls van het felle publiek ontwaakte de Great Old in een dolle slotfase van de eerste helft namelijk prompt uit haar slaap.
NO BENSON, NO PROBLEM
Te beginnen met een kopie van de tweede goal in Noorwegen vorige donderdag: assist Koji Miyoshi, schijnbeweging Michel-Ange Balikwisha, doelpunt Radja Nainggolan. Ingeluid door een knap hakje van Ritchie De Laet. De publiekslieveling was zowaar betrokken bij drie van de Antwerpse treffers. Twee minuten na de gelijkmaker gooide De Laet de bal immers tot bij Michael Frey, die zich breed maakte en het leer koel tegen de netten ramde. Later diende diezelfde Frey als tussenstation richting de immer infiltrerende Pieter Gerkens. Balikwisha hoefde de 3-2 louter binnen te tikken. Tussendoor had Louis Patris de bordjes wel opnieuw in evenwicht gebracht met een doelpunt dat letterlijk uit de lucht kwam gevallen. Raphael Holzhauser miste zelfs een uitgelezen kans om OHL terug op voorsprong te zetten.
Een plots ontketende Balikwisha vond vervolgens eerst nog de paal op zijn weg, om bij zijn volgende poging dan toch de bovenhoek te viseren. In zes wedstrijden, die in Europa tegen Drita en Lillestrom incluis, trof de winger nu reeds vier keer raak. Aan de overkant zit Miyoshi al aan drie assists. Bovendien oogde de invalbeurt van Anthony Valencia andermaal veelbelovend, op de flanken heeft Van Bommel tevens Viktor Fischer, Arbnor Muja en eventueel Christopher Scott achter de hand. Volgens de coach is Overmars druk in de weer met de jacht naar een opvolger voor Manuel Benson, maar of dat dossier werkelijk zo dringend is? Paul Gheysens wil naar verluidt graag nog eens stevig uitpakken, recent werd zelfs Adnan Januzaj even genoemd. Misschien kan hij zich die moeite – en kosten – echter besparen.
MAYONAISE VAN BOMMEL
Tel bovenop die productiviteit vanaf de zijkanten de drie goals elk van Nainggolan en Frey, en voorin loopt het gesmeerd voor de Great Old. De Zwitser, wiens winnaarsmentaliteit en killerinstinct symbool staan voor de goesting die de Bosuil zondag wederom uitstraalde, wint voorlopig het pleit van Vincent Janssen. Al herpakte de topaanwinst, dankbaar tussen de lijnen gekomen vlak nadat de VAR het feestje bij de 3-2 had laten doorgaan, zich wel na zijn flauwe vertoning in Noorwegen. De gretige spits stond sterk op zijn poten, beslechtte menig duel in zijn voordeel, hield goed de bal bij en maakte zich onder meer bij Balikwisha zijn laatste doelpunt nuttig met zijn uitstekend kaatswerk. Een positief teken, maar qua profiel leunt Janssen bijzonder dicht aan bij dat van Frey. Een ander type is geen overbodige luxe.
Mogelijk moet Overmars het geweer dus toch van schouder veranderen. Hoewel het Antwerp af en toe inderdaad aan creativiteit ontbreekt, mocht Van Bommel terecht tevreden zijn met de combinaties die zijn elftal op de mat legde. Stilaan pakt de mayonaise. Eens iedereen zijn draai gevonden heeft hij op papier ook voldoende aanvallers met dezelfde individuele ingevingen als Benson in de benen. De hogere positie op het middenveld voor Nainggolan werpt voorlopig eveneens haar vruchten af. Zijn wisselwerking met Alhassan Yusuf, tegen OHL nog maar eens bij de uitblinkers, en vooral Gerkens loopt uitermate vlot. Birger Verstraete moet het met een bijrol stellen, van Faris Haroun is zelfs geen sprake. En dan komt Jurgen Ekkelenkamp, anderhalf uur voor de match officieel voorgesteld, er straks nog bij.
VERLANGLIJST OVERMARS
Op het middenveld zit het stamnummer één dus gebeiteld, een rij hoger verdient de huidige mix meer kansen. Diep in de punt daarentegen blijft extra variatie welkom. Een snellere spits bijvoorbeeld, of een technisch iets verzorgder exemplaar die graag tussen de linies vertoeft. Geen beuker zoals Frey en Janssen: Antwerp liet daarom al Emanuel Emegha gaan. Liefst iemand die zich kan vereenzelvigen met een plaats op het derde schavot ook. Tenzij er rond Frey de komende weken nog wat beweegt, gaan hij en Janssen een ellenlange concurrentiestrijd tegemoet. Compatibel lijkt het duo alleszins niet. Sinds kort wordt de Great Old weer gelinkt aan Wilfried Gnonto, op wie het eerder al een oogje liet vallen. De tiener met het peperdure prijskaartje vinkt alle vakjes af, maar komt niet om op de bank te zitten.
Afwachten dus wie Overmars in het offensief compartiment nog uit zijn hoge hoed tovert. Ondanks de vele clean sheets lijkt er achterin evenwel meer werk aan de winkel. Zondag maakten vooral William Pacho en Sam Vines opnieuw geen al te beste beurt. Antwerp zette niet zomaar tevergeefs alle zeilen bij om Gaston Avila speelgerechtigd te krijgen. Benieuwd of hij straks centraal dan wel links achterin plaatsneemt. Voor de overgebleven positie, die dan bovenaan de verlanglijst komt, moet Overmars de transfermarkt op. Waagt hij een tweede poging bij Daley Blind, ook een polyvalente linkspoot? Of haalt de directeur voetbalzaken in zijn contactenboekje, dat blijkbaar toch sterk overwegend Oranje kleurt en nog uiterst veel banden met Ajax vertoont, een andere gerenommeerde naam vanonder het stof?
GHEYSENS GAAT ALL-IN
Dankzij het vlekkeloze rapport zet Antwerp de concurrentie al vroeg op achterstand. Niet in het minst Club Brugge, dat reeds vijf punten prijsgeeft. Goed begonnen is half gewonnen, gelooft men graag op de Bosuil. Geen reden echter om bij de pakken te blijven zitten, integendeel. De grote titelrivaal, zopas afgetroefd in de strijd om Ekkelenkamp, pakt ongetwijfeld nog uit op de mercato. De huidige resultaten zijn voor Gheysens, die niet wil onderdoen en succes ruikt, wellicht het sein om zelf nóg een versnelling hoger te schakelen. Niet dat hij de voorbije weken al op een euro keek, qua transfersommen noch wat de loonmassa betreft. Vier van de vijf duurste aanwinsten in de clubgeschiedenis streken deze zomer neer in Deurne-Noord. Met uitzondering van Avila zijn het stuk voor stuk ook absolute grootverdieners.
De komende weken wachten na Eupen nog Union en AA Gent, nadien – wanneer de mercato gesloten is – oogt het programma gunstig tot eind oktober. Vlak voor de WK-break volgen de krakers elkaar dan plots wel aan een razend tempo op, hopelijk is het stamnummer één op dat moment nog altijd volop actief in Europa. De belasting wordt er in dat geval wel niet minder op. Mocht zijn team die periode goed doorkomen duwt Gheysens het gaspedaal in januari evenwel vast nog wat dieper in. Vandaag staat de teller op zeven nieuwkomers, samen goed voor een totale investering van bijna 23 miljoen. Als het van de ambitieuze voorzitter, die bereid is om all-in te gaan, afhangt slechts het tipje van de ijsberg. De concurrentie is alvast gewaarschuwd. Antwerp lijkt niet meer van plan om nog om te kijken.
AD
