Arne Decraene
Zelf bestempelt hij zichzelf dan wel nog altijd als een gelukkige coach, de druk op Philippe Clement wordt voor het eerst in zijn carrière gevoelig opgedreven. Voorlopig hoeft de trainer van Club Brugge weliswaar nog niet te vrezen voor zijn job, al leeft heel Westkapelle toch in hoogspanning toe naar het tweeluik tegen Genk. Uitgerekend op bezoek bij zijn voormalige werkgever moet Clement de komende dagen niet alleen zijn reputatie, maar mogelijk ook zijn vel zien te redden. Zo niet, staan zijn eventuele opvolgers reeds klaar.
Zelfs mits een foute afloop in Genk, waar Blauw-Zwart luttele dagen na het cruciale competitieduel van zondag ook alweer vol aan de bak moet in de beker, zit Clement nog niet gegarandeerd op de wip. Daarvoor heeft hij te veel krediet opgebouwd in Jan Breydel, zowel als T1, assistent áls ex-speler van de landskampioen. Bovendien is het al van 2013 en de mislukte passage van Juan Carlos Garrido geleden dat Bart Verhaeghe en Vincent Mannaert nog eens zelf hun trainer vroegtijdig op straat gooiden. Sindsdien werd het Brugse publiek verwend met achtereenvolgens Michel Preud'homme, Ivan Leko en Clement, zelf een adept van MPH, aan het roer. Ondanks het gemor in de tribunes heerst er voorlopig dus nog geen paniek in de tent bij Club zelf, waar ook Clement vooral kalmte predikt.
Toch snapt zelfs hij dat de korte termijn nu even primeert, en alleen resultaten de crisis kunnen afwenden. Ook om zijn eigen positie opnieuw volledig veilig te stellen. Wat dus als het straks helemaal verkeerd loopt in de Cegeka Arena, en Club op een week tijd ineens zowat al haar doelstellingen uit handen ziet glippen? Blijft de bekritiseerde succescoach in dat geval nog steeds buiten schot, of is een ontslag dan plots wel aan de orde? Of het werkelijk zo een vaart zal lopen valt uiteraard af te wachten, maar het Brugse bestuur is alleszins graag op alles voorbereid. Is het niet het rampscenario waar van tevoren weinigen rekening mee hielden, dan wel met het oog op volgend seizoen. Vandaar gaan wij nu al op zoek naar 11 kandidaten die misschien wel op de lijst pronken om Clement op te volgen.
WOUTER VRANCKEN (KV Mechelen)
De voorbije jaren al geregeld gelinkt aan een stap hogerop, maar voorlopig nog altijd op post bij KV Mechelen. Daar wil men Wouter Vrancken ook niet zomaar laten gaan, want recent werd nog Barnsley wandelen gestuurd. Enigszins tot onvrede van de coach, die zelf wellicht dus wel oren heeft naar een voorstel uit Westkapelle. Afgelopen zondag won hij alvast het pleit van Clement, niet de eerste keer dat Vrancken indruk wist te maken op de Brugse bazen. Zij plukten in het verleden al vaker elders de regiemeester weg, zij het zelden middenin het seizoen. Wie weet is Vrancken wel de moeite waard.
ALEXANDER BLESSIN (KV Oostende)
Doorheen de Jupiler Pro League lopen nog een aantal trainers rond die Club wel eens kunnen verleiden tot een zeldzame coup. Alexander Blessin bijvoorbeeld, vorig seizoen dé revelatie bij KV Oostende. Dit jaar draait het een pak minder aan de kust, en dus houdt de Duitser stilaan zijn ogen open voor een nieuwe uitdaging. Zowel op als naast het veld lijkt hij met zijn no-nonsense aanpak, focus op inzet, gedurfde tactische keuzes en temperamentvol karakter een ideale match. Het vuur is er wat uit in Jan Breydel, mogelijk kan Blessin de vlam in ware Preud'homme of Leko-stijl weer in de pan krijgen.
FELICE MAZZU (Union)
Of waarom niet shoppen bij de verrassende doch autoritaire koploper? Sympathiek zouden Verhaeghe en co zich er niet mee maken, al weerhield dat hen er jaren geleden ook niet van om Georges Leekens bij de Rode Duivels te kapen – een les waaruit ze weliswaar leerden. Felice Mazzu was echter reeds meermaals in beeld bij Blauw-Zwart, dat nu zelfs twee vliegen in één klap kan slaan. Zelf staat de Italo-Belg na zijn mislukt avontuur in Genk naar eigen zeggen wel niet meer te springen om terug bij een topclub aan de slag te gaan. De vraag blijft dan ook of Mazzu daarvoor uit het juiste hout gesneden is.
MARC BRYS (OH Leuven)
Iemand die wel al even wacht op een sprong omhoog is Marc Brys, al liet hij vorig jaar nog zelf Genk links liggen voor een verlengd verblijf in Leuven. De verhoopte aansluiting bij de G5 bleef evenwel uit, integendeel: OHL blijft maar onderin hangen. Niet naar de zin van de ambitieuze coach, wie vrij weinig te verwijten valt. Hij haalde aan den Dreef alvast het maximale uit Kamal Sowah, misschien kan Brys de tot dusver mislukte recordaankoop dus ook in Brugge laten renderen. Zijn voetbalfilosofie en kalme persoonlijkheid passen alleszins bij de landskampioen. Krijgt hij daar eindelijk zijn langverwachte kans?
EDWARD STILL (Charleroi)
Clement leerde als assistent bij Club de kneepjes van het vak, alvorens elders zijn vleugels uit te slaan en door de grote poort terug te keren. Voor pakweg Timmy Simons lijkt dat traject nog te vroeg, maar uit de eigen stal komt Edward Still wel in aanmerking. Nadat het even de foute kant dreigde op te gaan in Charleroi, waar Verhaeghe een goede band met Mehdi Bayat heeft, kreeg hij de trein er immers snel weer op de rails. Met zijn 30 lentes is Still trouwens veruit de jongste kandidaat. Een revolutionaire keuze voor de jeugd, zoals dat ook in Duitsland – een voorbeeld voor Mannaert – steeds vaker gebeurt?
HEIN VANHAEZEBROUCK (AA Gent)
De laatste en ongetwijfeld meest controversiële halte in ons rondje doorheen de eigen competitie. Hein Vanhaezebrouck werd in Jan Breydel al vaak beschimpt, maar na zijn ontslag bij Anderlecht begon de analist wel aan een charmeoffensief. Tegenwoordig verdedigt hij natuurlijk weer de kleuren van AA Gent, waar zijn contract volgende zomer afloopt. Zelfs indien Clement straks zijn hachje redt, is ook hij wellicht bezig aan zijn laatste maanden bij Blauw-Zwart. Sowieso speurt Club dus de trainersmarkt af, is het niet voor binnenkort dan wel voor volgend seizoen. Met ook Vanhaezebrouck op de shortlist?
FRANK VERCAUTEREN (zonder club)
Gezien het gebrek aan beschikbare Belgen op de markt prijkt daar misschien tevens de naam van Frank Vercauteren, wiens komst omwille van zijn verleden bij Genk, Antwerp en vooral Anderlecht nochtans zo mogelijk nog gevoeliger zou liggen. In tegenstelling tot Vanhaezebrouck vallen bovendien ook zijn opvattingen over het spelletje iets moeilijker te rijmen met de visie in Westkapelle. Al klinkt daar na de klucht tegen Leipzig wel plots een schreeuw om realisme, precies het stokpaardje van Vercauteren. Met drie titels in de JPL leggen, behalve Clement, alleszins weinig coaches betere adelbrieven voor.
BERND STORCK (zonder club)
Dat we ons geluk voornamelijk bij oude en minder oude bekenden zoeken is geen toeval, want eerder liet Mannaert verstaan dat een trainer van Club Brugge bij voorkeur de competitie kent. Een vereiste waar Bernd Storck aan voldoet. Na zijn stunts bij Moeskroen en Cercle Brugge werd de ervaren Duitser reeds met diverse ploegen in ons land in verband gebracht, waaronder ook Club, maar momenteel zit hij zonder werkgever. Een opvolger voor zijn landgenoot Christoph Daum, die als laatste succesvolle buitenlander aan het roer destijds een crisis bezwoer in Jan Breydel? De match lijkt alvast te kloppen.
ANDRÉ VILLAS-BOAS (zonder club)
Liefst opteert de landskampioen dus voor iemand met ervaring in België, zo bleek ook uit de laatste drie T1's, maar een absolute must is dat niet. Club lonkt al een tijdje vooral naar Europa, dus waarom geen buitenlandse klepper halen om daar stappen te zetten en aan uitstraling te winnen? André Villas-Boas bijvoorbeeld. Ooit nog the next big thing van het Europese trainersgild, nu al sinds februari met zijn duimen aan het draaien. Zelf heeft de Portugees naar eigen zeggen wel meer trek in een avontuur als bondscoach, of zijn looneisen spek voor de Brugse bek zouden zijn lijkt eveneens nog maar de vraag.
FRANK DE BOER (zonder club)
Tussen de vele andere ronkende namen zonder contract in het buitenland, waar we geen zicht hebben op eventuele targets die Blauw-Zwart elders zou willen wegplukken, springt verder Frank de Boer in het oog. Club neemt graag een voorbeeld aan Ajax, en telt met Noa Lang, Ruud Vormer en Bas Dost een aantal Nederlandse zwaargewichten in de kleedkamer. Tijd om helemaal de kaart van onze noorderburen te trekken? In het verleden was naar verluidt Giovanni van Bronckhorst al in beeld, ook Mark van Bommel is sinds kort weer vrij. Als enige uit de Amsterdamse stal heeft De Boer echter een streepje voor.
ROBERTO MARTINEZ (Rode Duivels)
Stel je het maar eens voor. Verhaeghe, destijds mee verantwoordelijk voor zijn aanstelling bij de Rode Duivels, loopt zoals geweten erg hoog op met Roberto Martinez. Hij stevent stilaan af op het einde van zijn termijn bij het nationale elftal, al kunnen we ons niet voorstellen dat de Spanjaard straks al eieren voor zijn geld kiest. Met het WK in Qatar in het verschiet lijken zelfs toenaderingspogingen voor volgend jaar vergeefse moeite, wanneer Martinez de Rode Duivels dan toch verlaat mikt hij bovendien vermoedelijk hoger. Niemand die in 2012 evenwel vermoedde dat Leekens terug naar Jan Breydel zou keren. Treedt Martinez in zijn voetsporen?
