België trekt een jasje uit: van wereldtop naar een schavotje lager

België was in 2018 wereldtop en presteerde de jaren nadien ook goed, maar in 2021 is het duidelijk dat de Belgen niet langer bij de beste ploegen ter wereld horen. Dat is geen opvallende constatering. De laatste dagen zagen we vooral ‘supporterspraat’ bij een aantal waarnemers. Momenteel heeft België nog drie spelers van wereldklasse: Thibaut Courtois, Kevin De Bruyne en Romelu Lukaku. 

Eden Hazard behoort momenteel niet meer tot de absolute wereldtop zoals in 2018. Tegen Brazilië zag België evenzeer af zoals tegen Frankrijk in de tweede helft, maar toen hadden de Belgen achteraan Vincent Kompany en Eden Hazard die de bal bijhield en voor rust zorgde. Dàt was het grote verschil tegen De Haantjes. De Hazard anno 2021 is niet langer wereldtop en achteraan spelen de Belgen met spelers van Al-Duhail, Benfica, Lyon en Leicester City. 

In 2018 waren dat nog jongens die in de basis stonden bij Manchester City, Tottenham en PSG. Het is een duidelijk verschil. Reken daarbij ook nog eens de aanwezigheid van Marouane Fellaini, die nooit teleurstelde bij de nationale ploeg. Met zijn uniek profiel was hij zeer belangrijk. Op dat WK kon Martinez bovendien jongens als Mousa Dembélé of Thomas Vermaelen, toen spelend voor Tottenham en FC Barcelona brengen. Er was zelfs de luxe om een smaakmaker als Radja Nainggolan thuis te laten. Met alle respect voor de huidige spelers, maar Hans Vanaken, Leandro Trossard, Leander Dendoncker en anderen zijn niet meer van dat Europese topniveau. Zij hebben zeker hun plaats bij de nationale ploeg en zijn van een zeer goed Europees niveau zijn. Al is het niet langer Man Utd, Barcelona of andere clubs waar ze voor spelen. 

Het is allemaal net dat tikkeltje minder geworden. Momenteel spelen enkel Thibaut Courtois, Romelu Lukaku, Yannick Carrasco, Kevin De Bruyne en Eden Hazard nog bij clubs van het allerhoogste niveau. Die laatste zal na dit seizoen wellicht ook een stap moeten terugzetten. Daarachter volgen spelers bij clubs als Besiktas, Al-Duhail, Benfica, Lyon, Club Brugge, Hertha BSC, Wolfsburg en Brighton. Het is een teken. In 2018 speelden er internationals bij Manchester City (2), Chelsea (2), Liverpool, Tottenham (3), FC Barcelona en Manchester United (2). Het zegt niet alles, maar veel. 

Martinez krijgt veel kritiek en het valt hem te verwijten dat er geen plan B is na al die jaren, net als zijn soms tenenkrullende uitspraken. Speler X komt voor speler Y, maar er valt zelden een tactische ingeving te bespeuren. Maar over zijn selectiebeleid valt weinig te zeggen. Hier en daar is er een speler (bijvoorbeeld Nacer Chadli) die inderdaad uit de selectie mag, maar jongens als Vanheusden, Theate, Delcroix of Bornauw zijn op dit moment nog niet beter dan Vertonghen, Alderweireld of Vermaelen. Dat is ook de realiteit. Het valt te hopen dat er 1 of 2 van hen enorme stappen zet het komende jaar. Het is alvast positief dat een aantal in topcompetities spelen en zo grote stappen kunnen zetten in hun ontwikkeling. 

Voorts valt het te hopen dat De Bruyne, Courtois en Lukaku ook na het WK 2022 nog willen doorgaan en jonkies als Lokonga, Saelemaekers, De Ketelaere en Doku bij de hand willen nemen. De Belgen zullen de komende toernooien niet meespelen voor de eindzege, zoals we dat wel deden in 2018. Maar we mogen dan wel nog hopen op mooie matchen, wat deze generatie ons zeker al heeft gegeven. 

De Gouden Generatie heeft ons veel gegeven, vooral veel voetbalplezier en daar hoort ook af en toe een teleurstelling bij. Hebben ze gefaald als ze geen prijs pakken? Het is zeer jammer, maar gefaald hebben ze niet echt. De prestatie van 2018 was de beste ooit van een Belgische ploeg op een WK. De kers op de taart ontbreekt weliswaar, maar in Portugal (de generatie Figo), Nederland (de generatie van Seedorf, Van Nistelrooy & co) en andere landen weten ze het ook. Het hangt ook vaak af van details, zoals in 2018. ‘The Last Dance’ is begonnen en hopelijk sluit deze generatie het in 2022 nog af met een mooi nummer en vooral veel mooi voetbal. 

België behoort niet langer meer tot de wereldtop. Landen als Frankrijk, Brazilië, Argentinië en Italië zijn beter. Spanje heeft jonge talenten die spelen bij clubs als Manchester City en FC Barcelona. Een schromelijk verschil met de Belgen. Op het WK in Qatar zou alles na een kwartfinale een stunt zijn. België heeft wel nog enkele wereldtoppers, en enkele toptalenten als Jérémy Doku en Charles De Ketelaere. Als outsider weet je nooit in het voetbal, vraag maar aan Italië.