EK-rapport België: twee revelaties, drietal valt door de mand

Thibaut Courtois: Hij kende een normaal EK. In de groepsfase had hij enkel tegen Denemarken werk, tegen Finland en Rusland had hij evengoed in Tubeke kunnen blijven. Courtois presteerde uitmuntend tegen Portugal. Tegen Italië kon hij niets doen aan de tegengoals. Is nog altijd een doelman van wereldklasse en dat zal nog jaren zo zijn. 

Toby Alderweireld: Hij speelde zijn EK. Degelijk zonder meer. De 32-jarige verdediger blonk niet uit, maar viel ook niet door de mand. Haalde zijn gebruikelijke niveau. 

Thomas Vermaelen: Chapeau wat hij op zijn 35ste nog presteerde. Speelde beresterk tegen Cristiano Ronaldo, maar had het tegen Italië wat moeilijk. Mag desondanks terugblikken op een goed EK. 

Jan Vertonghen: Een krijger pur sang. Vertonghen kan je nooit een gebrek aan inzet verwijten, maar het is duidelijk dat zijn beste jaren achter hem liggen. Is op zijn 34ste niet meer snel en een stuk minder wendbaar. Gaat hij na dit EK nog een basispion zijn? 

Jason Denayer: De speler van Lyon kende een zwakke partij tegen Denemarken, waarmee hij aan de basis lag van de 1-0. Denayer is inzake snelheid onze beste verdediger, maar positioneel heeft hij het regelmatig moeilijk. Toch lijkt hij na dit EK een vaste waarde te gaan worden, aangezien de rest al stilaan richting voetbalpensioen gaat. 

Dedryck Boyata: Een ideale vervanger. Boyata speelde zijn matchen en stelt zelden teleur. Hij is geen speler van wereldklasse, maar een verdediger die je als bondscoach altijd kan gebruiken wanneer het nodig is. Ook dit EK. 

Thomas Meunier: Aanvallend brengt hij een meerwaarde, dat bewijzen zijn goal en twee assists. Defensief heeft hij de rechterflankspeler het vaak moeilijk. Italië maakte daar goed gebruik van en Meunier zag daarin af. Heeft met Castagne een enorme concurrent, die defensief sterker is. 

Leander Dendoncker: Je weet wat je aan hem hebt. Dendoncker is een loper, die keihard werkt voor de ploeg. Inzake voetballend vermogen en positiespel is het wat minder. Presteerde degelijk, maar ging op logische wijze terug naar de bank na de terugkeer van Witsel. 

Nacer Chadli: De flankspeler is een polyvalente speler. Enkel daarom ging hij mee naar het EK. Viel tegen Italië al na een minuut uit. Chadli haalt niet meer het niveau van drie jaar geleden en aangezien er op zijn positie heel wat jong talent op de deur klopt, lijkt zijn avontuur bij de Rode Duivels er stilaan op te zitten. 

Kevin De Bruyne: België kan niet zonder hem. Kende een prachtige invalbeurt tegen Denemarken. Tegen Portugal moest hij na één helft met een enkelblessure naar de kant. Speelde met een scheur in de ligamenten tegen Italië. Zelfs een half fitte De Bruyne was een absolute meerwaarde. Een zonde dat hij niet topfit was op dit EK. 

Youri Tielemans: Misschien wel de grootste teleurstelling bij de Belgen. Tielemans haalde nooit zijn topniveau, zeker als Witsel of De Bruyne ontbraken. Speelde een matige groepsfase, speelde degelijk tegen Portugal, maar zag af tegen Italië. Is nog niet klaar om de ploeg bij de hand te nemen. Revanche op het WK 2022. 

Axel Witsel: Chapeau. Keerde na vijf maanden revalideren terug in de ploeg en deed het voortreffelijk. Tegen Portugal was hij belangrijk, tegen Italië zag hij af. Het hoge tempo dat in die match werd gehaald bleek na vijf maanden en enkele matchen op een aantal dagen tijd een brug te ver. 

Thorgan Hazard: Eén van de beste Rode Duivels op dit EK. Hij loodste België voorbij Portugal en scoorde ook tegen Denemarken. Trok defensief zijn streng en droeg aanvallend zijn steentje bij. Hem viel zeker niets te verwijten. 

Yannick Carrasco: Samen met Tielemans een teleurstelling. Begon in bloedvorm aan het EK, maar was vrij onzichtbaar tegen Rusland en Denemarken. Hij verloor nadien zijn basisplaats en viel matig in tegen Portugal. Kwam tegen Italië zelfs niet van de bank. Teleurstellend. 

Dennis Praet: Hij viel in tegen Rusland en Italië, maar Praet toonde amper iets. Hij werkt keihard, maar voor de rest onzichtbaar. Heeft niet kunnen aantonen dat hij meer speelkansen verdient. 

Eden Hazard: Net als De Bruyne was hij nooit topfit. Maakte progressie in de groepsfase en speelde een uur zeer sterk tegen Portugal. Liep dan een spierblessure op tegen Portugal en miste daardoor de match tegen Italië. Een topfitte Hazard is onmisbaar voor de Belgen. Zonde dat hij dat nooit was. 

Dries Mertens: Leverde één assist en daarmee is alles gezegd. Speelde een pover EK en beseft dat ook. Hij lijkt de strijd met Jérémy Doku te hebben verloren. Gaat de 34-jarige aanvaller nog door als Rode Duivel? 

Romelu Lukaku: Scoorde vier keer op dit EK. ‘Big Rom’ was outstanding en nam de ploeg bij de hand. Speelde een sterk EK, maar kende pech tegen Italië. Zag de 2-2 op de lijn gered worden en kon een bal net niet binnenkoppen. Toch mag Romelu terugblikken op een geslaagd EK. 

Jérémy Doku: Hij moest even wachten op zijn speelkansen, maar toonde zich tegen Finland en vooral tegen Italië. Kreeg na de partij tegen de Italianen wereldwijd lof. De speler van Rennes mag zich stilaan zeker wanen van een basisplaats. 

Leandro Trossard: Een speler die meer speelkansen had verdiend. Trossard mocht tegen Finland starten als aanvallende rechterflankverdediger. Dat was geen goede zet van Roberto Martinez. Trossard moet een rij hoger staan. 

Roberto Martinez: De bondscoach maakte geen grootste indruk op dit EK. In de groepsfase deed hij één goede zet en dat was Hazard, De Bruyne en Witsel brengen tegen Denemarken. Daardoor kantelde de match. Hij ging zeer goed om met de blessuregevallen. Tactisch bleven we echter op onze honger zitten tegen Portugal en Italië. België zag twee keer af op het middenveld, maar twee keer liet Martinez begaan. Tegen Portugal zorgde een flits en veel wilskracht voor de zege, tegen Italië bleef die flits uit. 

Matz Sels, Simon Mignolet (geblesseerd naar huis na Portugal), Thomas Kaminski, Hans Vanaken, Michy Batshuayi, Christian Benteke en Timothy Castagne (na 25 minuten was zijn EK voorbij) kwamen te weinig in actie om een beoordeling te krijgen. 

Conclusie: België speelde een degelijk maar geen sterk EK. Met Thorgan Hazard en Jérémy Doku waren er twee revelaties, maar met Yannick Carrasco, Dries Mertens en Youri Tielemans bleven we op onze honger zitten. De ambities konden grotendeels niet worden waargemaakt door de blessures van Eden Hazard, Kevin De Bruyne en in mindere mate Timothy Castagne.