Arne Decraene
Nog een tweetal weken geduld, en dan barst de EK-gekte weer helemaal los. In aanloop naar de aftrap op 11 juni in Rome stelt VoetbalNieuws u dan ook graag reeds voor aan de 24 landen die zo dadelijk in het middelpunt van de belangstelling staan. Als laatste komt Groep B aan de beurt, waarin onze eigen Rode Duivels het gezelschap kregen van Denemarken, Rusland en Finland.
SELECTIES
Roberto Martinez pakte uit met weinig verrassingen bij de 26 namen die België de eindzege moeten bezorgen, of het moet Nacer Chadli zijn. Net als de revaliderende Axel Witsel behoudt hij zijn stek. Ten opzichte van de ploeg die in 2018 brons won op het WK vielen Koen Casteels, Vincent Kompany, Mousa Dembélé, Marouane Fellaini en Adnan Januzaj af, Matz Sels, Jason Denayer, Timothy Castagne, Dennis Praet, Leandro Trossard, Christian Benteke, Jérémy Doku en Hans Vanaken kwamen erbij. Die laatste is samen met Club-makker Simon Mignolet de enige JPL-afgevaardigde, Doku de junior van de ervaren bende. Youri Tielemans is met zijn 24 lentes al de volgende in de rij, 10 spelers zijn ouder dan 30. Onder hen ook recordinternational Jan Vertonghen en aanvoerder Eden Hazard, hopelijk klaar om samen met Kevin De Bruyne, Thibaut Courtois en topschutter Romelu Lukaku – allemaal toppers in de piek van hun carrière – het verschil te maken.
Kasper Hjulmand koos bij Denemarken niet veel meer pionnen uit de eigen competitie: vier om precies te zijn. Christian Nørgaard (Brentford) en Anders Christiansen (Malmö) vormen de vreemde eenden in de bijt, de overige 20 zijn – net als de Rode Duivels – in de vijf grote liga's actief. Behalve oude bekende Joakim Maehle springen onder andere Kasper Schmeichel, Andreas Christensen, Pierre-Emil Højbjerg en Martin Braithwaite in het oog. Kwaliteit én ervaring in iedere linie dus, zij het net iets minder dan België. Veel vers bloed ook, want enkel Schmeichel, Thomas Delaney, Yusuf Poulsen, kapitein Simon Kjær en blikvanger Christian Eriksen tellen meer dan 50 interlands. Met 105 en 106 stuks steken die laatste twee, respectievelijk vijfde en zesde in de all-time ranking, ver boven de rest uit. Eriksen scoorde tevens al 36 doelpunten, 27 meer dan nummer twee Andreas Cornelius. Historisch gezien doet louter Jon Dahl Tomasson (50) beter.
Dan heeft Russisch bondscoach Stanislav Cherchesov meer aandacht voor wat binnen de landsgrenzen gebeurt. Zijn voorlopig nog 30-koppige kern bestaat immers voor 90 procent uit spelers uit de Premjer Liga. Onder hun drietjes vormen Aleksandr Golovin (AS Monaco), Aleksei Miranchuk (Atalanta) – wiens tweelingbroer Anton eveneens present tekent – en Denis Cheryshev (Valencia) zo de 'buitenlandse' garde. Die laatste is tevens een van negen dertigers, de 37-jarige Yuri Zhirkov op kop. Na het pensioen van doelman Igor Akinfeev, voor wie de jeugdige Matvey Safonov de gedoodverfde opvolger lijkt, is hij met 102 caps de ancien. Toch vindt hier pas echt een generatiewissel plaats, want met 36 duels achter zijn naam bezet de 24-jarige Golovin al plek drie. Tussenin vinden we alleen aanvoerder Artem Dzyuba (50) terug, die nog steeds voor de goals moet zorgen. Met 29 stuks zit hij slechts één treffer verwijderd van Aleksandr Kerzhakov zijn record.
Over de definitieve selectie van Markku Kanerva heerst nog enige onduidelijkheid. De verwachting is echter dat Glen Kamara, Marcus Forss en Joel Pohjanpalo, voorname leden van de nieuwe lichting, later aansluiten. Die laatste twee moeten voorin allicht wel nog hun meerdere erkennen in huidig uithangbord en topschutter aller tijden Teemu Pukki. De goalgetter van Norwich was dit seizoen in de Engelse tweede klasse, waar ook Forss (Brentford), Nicholas Hämäläinen (QPR) en Aapo Halme (Barnsley) aan de slag zijn, weer goed voor maar liefst 26 doelpunten. Onder de lat rekent Finland nog altijd op Lukas Hradecky van Bayer Leverkusen, een van de drie Bundesliga-telgen. De rest van de groep, onder wie Genk-linksback Jere Uronen, speelt verspreid doorheen Europa – hier en daar in de lagere divisies – en de MLS. Ondanks het aanstormend talent een overwegend doorwinterde bende, al telt Pukki met 89 stuks het meeste interlands.
KWALIFICATIES
Niemand walste eenvoudiger door de voorronde dan België. Ons land legde met een 30 op 30 niet enkel een vlekkeloos parcours af, het doelpuntensaldo van 40 treffers voor en amper drie tegen spreekt boekdelen. Een van de slachtoffers in Poule I was Rusland, dat zelf voor het overige evenmin punten liet liggen tegen Schotland, Cyprus, Kazachstan en San Marino. Denemarken ondervond iets meer moeite in een groep met Zwitserland, Ierland, Georgië en Gibraltar, maar uiteindelijk volstond een 16 op 24 – zónder nederlaag – voor de tweede plaats. Finland tot slot liet in haar kwalificatiepoule Griekenland, Bosnië en Herzegovina, Armenië en Liechtenstein achter zich. Met een 18 op 30 moest het alleen Italië, net als de Rode Duivels foutloos, voor zich dulden.
FIFA-RANKINGS
Op basis van hun FIFA-ranking beginnen de Finnen nochtans als een van de zwakke broertjes aan het toernooi. Daar vinden we hen op plaats 54 terug, van alle deelnemers staat louter Noord-Macedonië (62) lager geparkeerd. Niet dat Rusland zoveel beter doet, want met een 38e zijn ook zij ver weggezakt. Denemarken daarentegen sluipt zowaar nog net de top 10 binnen, België pronkt uiteraard helemaal bovenin. De aanwezigheid van de nummer één ten spijt komen we voor Groep B zo in totaal uit op een score van 103, het op een na slechtste resultaat.
EK-PALMARES
Ondanks die status oogt het EK-verleden van ons land vrij beperkt. Als organisator pakten we in 1972 het brons, acht jaar nadien volgde een zilveren medaille in Italië. Bij de vijfde deelname, de eerste sinds de eeuwwisseling, vijf jaar geleden zadelde Wales ons in de kwartfinale met een trauma op. Dan doet Denemarken, dat er na een lapsus in 2016 reeds voor de negende keer bij is, toch beter. Acht jaar na de derde plaats in 1984 zorgden de Denen, normaal niet eens gekwalificeerd, voor een stunt door het EK te winnen. Rusland doet in de huidige vorm voor de zesde keer mee, waarvan nu vijfmaal op een rij. In 2008 bereikte het de halve finale, maar de gloriedagen van voorganger Sovjet Unie – winnaar in 1960, verliezend finalist in 1964, 1972 en 1988 – kon het nog niet herhalen. Finland vervoegt Noord-Macedonië als enige debutant.
PROGNOSE
In principe mag Groep B de Rode Duivels dus geen problemen opleveren. Meer nog: een nieuwe negen op negen lijkt haast een must. Niet alleen oogt de Gouden Generatie rijp om te oogsten, met acht spelers die minstens 80 interlands achter de kiezen hebben, sterkhouders als De Bruyne, Lukaku, Tielemans en zelfs Yannick Carrasco verkeren in de vorm van hun leven. In de brede kern vol wereldtoppers staat enkel achter Hazard, en eventueel de defensie, een vraagteken. Bovendien werden de voornaamste concurrenten recent allebei nog vlot verslagen. Rusland op weg naar het EK, Denemarken in de Nations League. Op basis van het beschikbare materiaal zijn de Denen dan de uitgesproken favoriet om de tweede plaats binnen te rijven, Finland de absolute underdog. Lukaku wrijft zich trouwens al in de handen, want tegen deze drie opponenten kon hij in totaal al zes keer scoren. Een uitgelezen kans dus om zijn EK-balans van twee doelpunten fors aan te dikken.
