Nu het verhaal van White Star Woluwe ten einde is, wordt de chaos binnen de club duidelijk. Vincent Van Diepenbeeck blikt in
La Dernière Heure terug op afgelopen seizoen en schetst een schrijnende realiteit voor sommige van zijn ploeggenoten.
"We hadden allen een job en de voorzitter had ons gevraagd om die op te geven om prof te worden. Velen waren tegen, maar we hebben ons toch laten overtuigen. Om de twee te combineren, moesten we opstaan om 5 uur en waren we om 22 uur terug thuis. Nu konden we ons volledig op het voetbal concentreren."
"Sinds het begin van het jaar hebben we niet de minste centiem gekregen. Hoe moet men overleven als men nul euro krijgt? Ik heb geluk gehad dat mijn ouders mij hielpen met het betalen van de rekeningen. Maar ik heb ook mijn trots, ik ben 28 jaar en dat doet pijn. Ik heb zelfs mijn appartement moeten verlaten. Mijn naasten hebben mij geholpen, maar dat geld moet ik hen wel teruggeven. Het gaat over duizenden euro's, dus dat gaat enkele maanden duren, zelfs jaren."
"Maar wat moet je doen als je naasten je niet kunnen helpen? Ik weet zeker dat enkele spelers moesten stelen om toch maar te kunnen eten. Maar als er geen middelen zijn, wat zou jij dan doen? Anderen zijn uit hun appartement gezet. Wat te zeggen van Patrick Amoah die van Zweden komt en wiens vrouw zwanger is van hun tweede kind?"
Bart Tamsyn
