Tweestrijd op de Bosuil: opportunisme troef

De transfer van Jordan Lukaku naar Antwerp is voorlopig ggen groots succes gebleken. De achtvoudige Rode Duivel is weliswaar een basisspeler in de ploeg van Frank Vercauteren, maar helemaal overtuigen doet Lukaku allerminst. Door de verbanning van Simen Juklerod naar de B-kern is Lukaku tegenwoordig incontournable op de linkerflank. Maar voorlopig kan hij helemaal niet tippen aan de prestaties van zijn Noorse collega.

Op zondag 4 oktober gooide spelersmakelaar Peter Smeets een lijntje uit naar Antwerp FC. 't Was de voorlaatste dag van de tweede zomermercato, en dan weet iedereen dat Luciano D'Onofrio openstaat voor interessante opportuniteiten op de transfermarkt. Eén dag later slaagde Smeets uiteindelijk ook in zijn initiële opzet. Zijn cliënt Jordan Lukaku werd door Antwerp één seizoen gehuurd van Lazio, waarbij The Great Old ook een aankoopoptie afdwong – drie miljoen euro naar verluidt. Snel geschakeld van Smeets, en een win-win-situatie voor alle partijen lonkte.

Na twee uitstekende en daarna evenveel mindere seizoenen bij SS Lazio, belandde Jordan Lukaku in oktober terug op het Belgische grondgebied. Bij Antwerp FC wilde de jongste Lukaku zich na veel blessureleed opnieuw in de picture spelen van bondscoach Roberto Martinez, met de stille droom om uiteindelijk een selectie voor het Europees Kampioenschap af te dwingen. In Rome was de concurrentie (te) hevig geworden met kleppers zoals aanvoerder Senad Lulic en Mohamed Fares, Lazio betaalde voor die laatste tien miljoen euro …

Jordan Lukaku arriveerde op de Bosuil met een overvloed aan vraagtekens. Tussen oktober 2020 en januari 2019 speelde hij namelijk nooit meer dan 45 minuten per match. In Rome lag Lukaku bijvoorbeeld ook erg vaak in de lappenmand, maar toch nam Antwerp een berekend risico door hem op tijdelijke basis aan te trekken. De club informeerde nadrukkelijk naar de fysieke toestand van Lukaku, al werd de gebruikelijke procedure niet volledig doorlopen gelet op de hoogdringendheid van de transfer. Bovendien lag Move to Cure, de praktijk van zijn vaste fysiotherapeut Lieven Maesschalck, op amper 20 minuutjes rijden van de Bosuil.

De transfer van Jordan Lukaku naar Antwerp FC was ongetwijfeld veruit de opmerkelijkste van de tweede zomermercato. De Bosuil verwelkomde een voormalige revelatie van RSC Anderlecht, KV Oostende en ook Lazio, die bovendien ook acht A-caps bij de Rode Duivels telt. Toch werd er vanuit verschillende hoeken al voorbehoud ingebouwd omtrent de hoge verwachtingen. Zo keek analist Patrick Goots er naar uit om Lukaku terug aan het werk te zien in België, al temperde hij in Gazet van Antwerpen dat The Great Old nu ook niet meteen grote broer Romelu heeft binnengehaald. Daarnaast haalde Goots ook aan dat Jordan Lukaku - buiten een goede periode bij KV Oostende – nog niet te veel op zijn palmares heeft staan.

Die opmerkingen van Patrick Goots hielden wel steek. Maar anderzijds was Jordan Lukaku niet bepaald een meeloper bij KV Oostende en Lazio. In het Calcio bewees de jongste Lukaku namelijk meermaals dat hij het hoge niveau in de Serie A wel degelijk aankon. En dan beperken we ons niet alleen tot zijn eerste twee seizoenen in het Stadio Olimpico. Na de corona-break in het voorbije seizoen werd Lukaku immers elf van de resterende twaalf competitiewedstrijden ingezet door coach Simone Inzaghi, en dat in een véél hoger aangeschreven competitie dan de Jupiler Pro League. Daarin liet de linkerflank telkens een goede indruk na in het 3-5-2-systeem van coach Inzaghi, waarin Lukaku zich duidelijk in zijn sas voelde.

Ondertussen vertoeft Jordan Lukaku reeds vijf maanden bij Antwerp FC. Ondertussen zijn de vele en grote vraagtekens over zijn fysieke capaciteiten blessuregevoeligheid helemaal weggewerkt. Maar over zijn sportieve meerwaarde en bijdrage op de Bosuil heest er echter geen eensgezindheid. Lukaku heeft de achterban van The Great Old (nog) niet kunnen overtuigen, en zijn prestaties blijven erg wisselvallig. In de Europa League tegen LASK en Rangers FC leverde hij bijvoorbeeld telkens een fraaie assist af, maar in de Belgische competitie raakt Lukaku moeilijk zijn mannetje voorbij, en toont hij zich zelden sterker dan zijn rechtstreekse tegenstander.

Op die manier zet Jordan Lukaku zijn openlijke kandidatuur voor een EK-selectie geen kracht bij, ook al zitten de omstandigheden bij Antwerp persoonlijk mee voor hem. Lukaku krijgt namelijk voluit het vertrouwen van de clubleiding en van coach Frank Vercauteren, die hem reeds dertien opeenvolgende wedstrijden opstelde als basisspeler. Die fraaie status werd Lukaku wel op een schoteltje aangeboden, want zijn rechtstreekse concurrent Simen Juklerod werd in januari verbannen naar de B-kern. De Noorse linksachter ondertekende in de wintermercato een voorcontract bij concurrent KRC Genk, waardoor Antwerp geen beroep meer wil doen op de nochtans meer dan degelijke Juklerod.

Simen Juklerod beschikte bij Royal Antwerp FC over een aflopend contract, waarop de club besloot om hem voor de rest van het seizoen niet meer te gebruiken. Omdat Antwerp geen winst meer kan maken op de 26-jarige, loopt hij dus straks gratis de deuren uit van de Bosuil. Daarom geniet Jordan Lukaku tegenwoordig een unieke vrijgeleide als nummer één op de linkerflank.  't Is een opportunistische zet van Antwerp, dat het verlies aan financiële opbrengsten dus duidelijk hoger inschat, eerder dan een onmiddellijke sportieve impact. Daarom ook dat Gouden Schoen Lior Refaelov nog steeds in het ongewisse leeft over zijn toekomst bij de club. 

Dit seizoen genoten Simen Juklerod en Jordan Lukaku ongeveer evenveel speeltijd op de Bosuil, met respectievelijk 1.185 en 1.045 speelminuten (blessuretijd inbegrepen). Maar opvallend genoeg helt de meerwaarde-balans onder beide linksachters duidelijk over naar de kant van Juklerod. Zo leverde de Noor drie assists af voor Antwerp, terwijl Lukaku slechts één beslissende pass kon voorzien. Bovendien creëerde Juklerod ook dubbel zoveel zuivere doelkansen voor zijn ploegmaats dan Lukaku – ook al levert die laatste nochtans meer accurate voorzetten af, al dan niet met een dreigend gevaar.

In de ploeg van Antwerp werden Simen Juklerod en Jordan Lukaku per wedstrijd even vaak aangespeeld met een pass, alhoewel de Noor veel meer kwaliteit aflevert in balbezit. Juklerod gaat bijvoorbeeld veel gemakkelijker zijn mannetje voorbij dan Lukaku, en bovendien is de Noor veel efficiënter in de aanvallende duels. Daarom is het ook logisch dat Juklerod meer assists afleverde dan Lukaku, en ook meer zuivere doelkansen creëerde voor zijn ploegmaats. Anderzijds poogt Lukaku wel meer om in een voorwaartse richting te passen, maar uiteindelijk biedt Juklerod algemeen gesteld toch veel meer kwaliteit in het offensieve compartiment. 

Ook op het gebied van duelkracht en defensieve efficiëntie had Simen Juklerod dit seizoen een streepje voor op Jordan Lukaku. De Noorse linksachter won in zijn gegunde speelgelegenheid namelijk dertien procent meer duels dan Lukaku, terwijl die laatste per wedstrijd zelfs nog vijf duels meer aangaat in vergelijking met Jukelerod. Ook bij de defensieve duels, over de grond en in de lucht, zette Juklerod opmerkelijk betere prestaties neer dan Lukaku. Algemeen gesteld was de bijdrage van Juklerod in het team van Antwerp dus veel groter dan die van Lukaku.

Antwerp FC houdt tegenwoordig goed stand op de tweede plaats van het klassement in de Jupiler Pro League. Het verschil met KRC Genk, het nummer die in de rangschikking, bedraagt evenwel slechts twee eenheden. 't Is maar de vraag of The Great Old met Simen Juklerod in de ploeg een grotere voorsprong had kunnen uitbouwen. Jordan Lukaku viel op de linksachter echter niet helemaal door de mand, maar de prestaties en bijdrage van Juklerod op die positie waren dit seizoen gewoon kwalitatiever en constanter. Maar op de Bosuil wordt vandaag de sportieve meerwaarde niet hoger inschat dan het financieel rendement. Vraag dat maar eens aan Lior Refaelov ...