SOS Kompany: is zijn positie nog houdbaar bij Anderlecht?

Iedere andere Anderlecht-trainer zou met zo'n resultaten moeten vrezen voor zijn job. Toch blijft Vincent Kompany incontournable bij RSC Anderlecht. Dat is enigszins ook logisch, gezien de beperkte kwaliteit en jeugdige leeftijd in zijn spelersgroep. Toch is Kompany zeker niet de slechtst presterende Anderlecht-coach van het laatste decennium. Enkel Hein Vanhaezebrouck en Fred Rutten haalden op gemiddelde basis nog minder punten dan Kompany. Anderzijds werden Ariël Jacobs, René Weiler, Besnik Hasi en John van den Brom voor minder de laan uitgestuurd.

Als solo hoofdcoach van Anderlecht – op papier sinds 17 augustus 2020 – haalde Vincent Kompany een gemiddelde puntenoogst van 1,52  per wedstrijd. Ongeveer de helft van de punten dus. De tegenvallende resultaten vallen in negatieve zin op, maar dat doen ook de wisselvallige prestaties op het veld, net als Kompany's spelersmanagement. In het verleden werden hoofdcoaches van RSC Anderlecht weleens voor minder ontslagen. John van den Brom, Besnik Hasi, René Weiler en Ariël Jacobs pakten als T1 van Anderlecht bijvoorbeeld gevoelig meer punten dan Kompany, maar toch vlogen ze allemaal de laan uit. Kompany zal heus niet vliegen, dat zou namelijk het failliet betekenen van RSCA. Het kan namelijk nog erger.

Na de 0-2 afgang tegen KV Kortrijk zou elke andere coach wel moeten vrezen voor zijn job bij Anderlecht. “Ja, tuurlijk”, gaf Vincent Kompany ruiterlijk toe na het Kortrijkse debacle. “Maar elk Anderlecht-team was ook anders dan dit Anderlecht-team. Vandaag kunnen we allemaal grote uitspraken doen en zeggen wat Anderlecht moét zijn. Maar dat is geen ding voor mij om vandaag te bespreken. Als we verliezen en goed spelen, kan ik zeggen dat Anderlecht geduld moet hebben. Maar als je slecht speelt en verliest, dan is het ‘efkes’...” Toch staat Kompany allerminst ter discussie bij Anderlecht. Hij is dan ook (nog) niet de slechtst presterende Anderlecht-coach van het voorbije decennium.

RSC Anderlecht koos namelijk voor de lijn vooruit, mét Vincent Kompany als grote bezieler van 'The Process'. Hoewel de resultaten en prestaties voorlopig allerminst meezitten, streeft de huidige Sporting-coach naar het veelbesproken en beoogde Anderlecht-DNA. En dat betekent wel iets in het Park. De filosofie van John van den Brom, Besnik Hasi, René Weiler en Ariël Jacobs kenden minder raakvlakken met de Anderlecht-identiteit, en daarom kwamen al deze kampioenenmakers kwamen vroeg of laat in de problemen bij het clubbestuur en de fans, iets wat uiteindelijk hun afscheid inluidde bij Anderlecht. In de laatste tien jaar vergaarden enkel Hein Vanhaezebrouck en Fred Rutten een nog lagere puntenoogst dan Kompany.

1. Ariël Jacobs 2,03

2. René Weiler 1,88

3. Besnik Hasi 1,85

4. John van den Brom 1,82

5. Frank Vercauteren II (1,78)

7. Hein Vanhaezebrouck (1,44)

8. Fred Rutten (1,31)

Ariël Jacobs is veruit de meest succesvolle Anderlecht-trainer van het voorbije decennium: onder zijn sportief bewind vierde Sporting twee landstitels en één Beker van België. Net nadat Anderlecht haar 31ste landstitel behaalde in 2012, zetten Jacobs en Sporting een streep onder de samenwerking die bijna vijf jaar duurde. Het bestuur en de trainer waren op elkaar uitgekeken, zo destijds viel te horen in de wandelgangen. Maar het was uiteindelijk Jacobs zelf die de eer aan zichzelf hield. Die keuze werd evenwel gestimuleerd onder druk van het clubbestuur en de fans, waar zelfs de recent behaalde landstitel daar niets meer kon aan veranderen. De meest succesvolle Anderlecht-coach van de laatste tien jaar had in die tijd niet zoveel krediet opgebouwd zoals Vincent Kompany vandaag. 

Hij is wellicht één van de meest bekritiseerde Anderlecht-coaches van de laatste tien jaar. René Weiler heette een enorme miscast te zijn, vooral door zijn behouden voetbalfilosofie, maar de Zwitser zette wél resultaten neer. In iets meer dan één jaar tijd pakte Weiler één landstitel en één Beker van België, maar hij nam de resultaten voor op de schoonheid van het spel. En dat vloekt hard met het Anderlecht-DNA, zoals de supporters toen meermaals duidelijk maakten. Zelfs bij een gescoord doelpunt van Anderlecht werd er bijvoorbeeld luidop geroepen om het ontslag van Weiler. Ongezien en zelden vertoond. Door de grote interne druk was de werksituatie onhoudbaar geworden, waardoor de mentaal getergde Weiler uiteindelijk de laan werd uitgestuurd. 

Ook Besnik Hasi won als hoofdcoach van Anderlecht één landstitel en één Beker van België, maar ook dat betekende uiteindelijk geen vrijgeleide voor een zorgeloos parcours in het Astridpark. Op basis van zijn puntengemiddelde leverde de Albanees nochtans puik werk, maar de vedettestreken van zijn spelers als het spelbeeld onder zijn bewind, riepen steeds meer vragen op. Anderlecht en Hasi losten dat probleem op in een soort van gentlemen-agreement, hij was per slot van rekening reeds 14 jaar in dienst bij de club in verschillende functies. Beide partijen gingen in onderling overleg uiteen, en dat ging gepaard met een grote opkuis in de technische staf. Ook assistent-coach Geert Emmerechts, videoanalist Bart Meert en physical coach Jurgen Seegers mochten namelijk op zoek naar een nieuwe job. 

Eén titel, twee bekers, tweemaal de kwalificatie voor de groepsfase van de Champions League. John van den Brom verwezenlijkte grote triomfen tijdens zijn bijna twee jaren bij RSC Anderlecht. De Nederlander bewerkstelligde dat goede parcours tevens met aanvallend voetbal, ietwat conform met de huisstijl van de club. Maar toch werd het uiteindelijk een bitter eind voor van den Brom. De coach blies een frisse wind in het instituut, maar hij werd uiteindelijk in de steek gelaten door zijn spelers, die te veel gepamperd werden. Het Anderlechtbestuur, met name Roger Vanden Stock en Herman Van Holsbeeck, staken de hand in eigen boezem maar wezen vooral naar de spelers als de grote schuldigen. Op basis van zijn resultaten, hoewel die op het eind dik tegenvielen, en het spelbeeld was van den Brom toen een goede coach voor Anderlecht. Maar zijn krediet reikte destijds binnenskamers niet zo'n hoge toppen, zowel in bestuurskringen als in de kleedkamer. 

Op 14 oktober 2019 werd Frank Vercauteren officieel de hoofdcoach van RSC Anderlecht. Hoewel de ervaren coach de enige T1 was op papier, liet de oorspronkelijke speler-trainer Vincent Kompany toen ook al zijn grote invloed gelden. Toch slaagde Vercauteren erin om meer realisme in de ploeg te pompen, en zijn resultaten waren bijgevolg dik oké. Enkel op basis van Vercauterens puntenoogst zou Anderlecht vorig seizoen zelfs Europees voetbal gehaald hebben. Maar uiteindelijk was het contract tussen de filosofie van Vercauteren en Kompany te aanzienlijk. De inhoudelijke discussies tussen beide heren werden daarom talrijker en evolueerden tot een moeilijk houdbare situatie. Het clubbestuur trok dan maar voluit de kaart van Kompany en bedankte Vercauteren weinig klassevol voor zijn bewezen diensten.

“De ploeg haalt te weinig punten.” Zo communiceerde RSC Anderlecht in december 2018 het ontslag van Hein Vanhaezebrouck. De resultaten onder de West-Vlaming waren inderdaad niet om over naar huis te schrijven, en die beantwoordden uiteraard niet aan de hoge vereisten van de club. Onder Vanhaezebrouck haalden de resultaten een diepe bodem, maar ook het spelbeeld kon moeilijk geïdentificeerd worden met het instituut Anderlecht. Er was te weinig creativiteit, niet genoeg aanvallende impulsen. Het slechtste Anderlecht sinds 1937, zo werd hier en daar zelfs geschreven. In die mate dat Anderlecht zonder morren zijn ontslagvergoeding van anderhalf miljoen euro uitbetaalde, weliswaar gespreid over een langere periode. Slechte resultaten én een negatief spelbeeld. In het Park is de combinatie van beide is moordend.

Hij is veruit de slechtst presterende Anderlecht-coach van de laatste tien jaar. Na een lange en moeizame zoektocht werd Fred Rutten in januari 2019 aangesteld als opvolger van de verguisde Hein Vanhaezebrouck. 't Was eerder een vriendendienst voor Frank Arnesen, die toen de sportief manager was van Anderlecht. Tijdens Ruttens eerste weken bij de club viel er reeds te horen dat deze coach slechts zes maanden zou blijven. Rutten was een tussenpaus, met als doel om het eerstvolgende seizoen uit te pakken met een 'echte' hoofdcoach. Dat soort verhalen was uiteraard nefast voor zijn positie bij de club, en dat had ook zijn invloed op de spelersgroep. Statistisch gezien was de Nederlander zelfs de slechtste Anderlecht-coach van de 21ste eeuw. Uiteindelijk haalde Rutten zelfs het seizoenseinde niet meer, en moest assistent-coach Karim Belhocine in extremis nog de sportieve scepter overnemen.