Anderlecht durft: zware gok wordt lucratieve buitenkans

In tijden van crisis ontspringen soms de meest creatieve ideeën. Zoals bij RSC Anderlecht bijvoorbeeld. Daar was een nieuwe nummer tien één van de doelwitten tijdens de voorbije wintermercato. Uiteindelijk investeerde Sporting toch niet in dergelijk profiel, maar zette het vol in op Anouar Ait El Hadj. Een gewaagde beslissing die ook loont.

Dinsdag werd het nogmaals pijnlijk duidelijk: de financiële situatie bij RSC Anderlecht is allerminst rooskleurig. De Tijd analyseerde de jaarrekening van Sporting en stelde vast dat de schuldenberg is gestegen tot maar liefst 116,7 miljoen euro. Maar anderzijds moet dat negatief resultaat ook genuanceerd worden. Zo blijven de sponsorgelden intact, zullen er nog extra inkomsten vloeien door het nieuwe lucratieve tv-contract én moet de recordverkoop van Jérémy Doku nog in rekening worden gebracht. Maar toch: op financieel vlak blijft er voorlopig dus erg weinig ruimte om te manoeuvreren.

De precaire financiële situatie heeft ook rechtstreekse implicaties op het transferbeleid. Zo snakte Anderlecht in het kalenderjaar 2020 naar een kwalitatieve nummer tien, een knelpuntpositie die door verschillende redenen maar niet adequaat ingevuld raakte. Dergelijk type prijkte dan ook hoog op het verlanglijstje van Peter Verbeke, maar de Head of Sports had in januari echter geen beschikbaar budget om uit te pakken. De Amerikaan Brenden Aaronson werd in de zomermaanden nauwlettend opgevolgd, maar hij leek al snel onhaalbaar voor Sporting. Vandaag komt Aaronson uit voor RB Salzburg, dat 4,8 miljoen euro plus 2,4 miljoen euro aan bonussen betaalde aan Philadelphia Union.

Tegen dergelijke transfersommen kan Anderlecht vandaag niet concurreren, en daarom moet de club erg creatief handelen op de transfermarkt. In die optiek werd Majeed Ashimeru gehuurd (met een aankoopoptie) van RB Salzburg. De Ghanese middenvelder is geen zuivere nummer tien, maar hij kan wel op drie verschillende centrale posities uit de voeten. Ashimeru's polyvalentie is een godsgeschenk voor de huidige ploeg van Anderlecht, want pure kwaliteit heeft ie genoeg. Toch lijkt het erop dat Ashimeru zich vooral mag focussen op zijn natuurlijke positie, de 'acht', want ondertussen reikte er zich een ideale oplossing aan voor de vacante positie van nummer tien. En die kwam er zonder prijzige transfersom én zelfs rechtstreeks vanuit de eigen jeugdopleiding.

LOFZANG VAN KOMPANY 

Sinds januari 2021 is Anouar El Hadj bij Anderlecht namelijk incontournable als offensieve middenvelder. De achttienjarige ket, de enige Brusselaar in de A-kern trouwens, staat al jaren te boek als één van de grootste Sporting-talenten, en die reputatie lijkt hij momenteel ook te bevestigen op het hoogste voetbalniveau. In het seizoensbegin kreeg El Hadj al meermaals zijn kans van Vincent Kompany, maar toen gebeurde dat steeds als flankaanvaller. Maar sedert de technisch onderlegde tiener in de centrale as wordt uitgespeeld, komt zijn groot talent en dito kwaliteit steeds nadrukkelijker aan de oppervlakte.

Anouar El Hadj lijkt opvallend weinig tijd nodig te hebben om zich aan te passen aan het niveau in de Jupiler Pro League. Door zijn onbevangen en spontane speelstijl, zonder enige vorm van angst of schroom, lijkt het bij momenten wel alsof de achttienjarige al jaren meedraait in het eerste elftal van Anderlecht. Een routinier in de beginperiode van zijn professionele carrière. 't Is dan ook geen toeval dat Vincent Kompany de youngster meermaals bewierookte, zelfs voor El Hadj's recente sportieve explosie in het kalenderjaar 2021. Vincent Kompany verklaarde bijvoorbeeld dat El Hadj gemaakt is voor de top en dat hij alles heeft wat een moderne nummer tien moet hebben. 

Ook al was Vincent Kompany zich al lange tijd bewust van het grote intrinsieke talent van Anouar El Hadj, de Belgische Marokkaan steelt sinds kort ook de harten van de Belgische voetballiefhebber en de externe analisten. Zo wordt de youngster al vergeleken met Mbark Boussoufa, de Marokkaan die jarenlang furore maakte bij Anderlecht en die een exponent was van het voetbaltechnisch Paars-Witte DNA. Niet toevallig is Boussoufa ook een voorbeeld van El Hadj. “Toen ik jong was, kwam ik naar het stadion om hem te zien”, verklaarde hij onlangs aan La Dernière Heure. “Het is leuk om mezelf te vergelijken met zo'n speler. Ik haal een beetje inspiratie van hem.”

Als één van de beste dribbelaars, samen met een indrukwekkende vista en snelle voetjes. De lofzang uit de Paars-Witte jeugdacademie is niet min. “Hij ziet het sneller dan anderen”, voegde Vincent Kompany daar onlangs nog aan toe. De link naar Mbark Boussoufa is dan ook snel gelegd, maar om zo'n status te bereiken zal El Hadj wel nog meer rendement moeten brengen. Momenteel bekleedt hij ook een andere positie dan Boussoufa destijds. El Hadj opereert meer als een box-to-box-middenvelder, die wel vaak uitzwermt naar de flank. Op zoek naar vrijheid om zijn actieradius ten volle te kunnen benutten.

't Is een rol die Anouar El Hadj wel ligt, en daar maakt hij zelf ook geen geheim van. “In het midden voel ik mij het meest op mijn gemak”, vertelde hij aan Het Laatste Nieuws. El Hadj's prestaties in de centrale as zijn opmerkelijk beter dan toen hij op de flank speelde. “Daar kan ik het spel het beste lezen.” Maar om helemaal door te breken op die centrale positie, zullen er vooral meer doelpunten en assists moeten volgen. Zoals Mbark Boussoufa bijvoorbeeld, die in 207 officiële wedstrijden voor Anderlecht maar liefst 144 keer (58 goals + 86 assists) beslissend was. 

In de laatste competitiewedstrijd tegen KRC Genk voegde Anouar El Hadj de daad bij het woord. In de Luminus Arena lukte de talentvolle tiener zijn eerste doelpunt op het professionele niveau, maar daarnaast was zijn prestaties ook uitmuntend. “Hoe El Hadj wegdraaide en tussen de linies liep … Dat deed ons denken aan Boussoufa”, schreef Het Laatste Nieuws bijvoorbeeld. Als El Hadj deze veelbelovende lijn kan doorzetten, uitstekend presteren én beslissend zijn, dan is ie heel goed op weg om in de voetsporen te treden van Boussoufa. Al zal El Hadj's groeiproces ongetwijfeld gepaard gaan met de onnverijdelijke ups en downs.

Eén doelpunt en nul assists. En dat in een goeie 1.000 speelminuten. Voor een offensieve aanvaller bij Anderlecht vallen zo'n statistieken toch nog wat te licht uit. Anderzijds deed eerdere concurrent Michel Vlap dit seizoen niet beter dan Anouar El Hadj. De Nederlander kon eveneens één doelpunt scoren en tevens geen enkele assist aanleveren. Ondanks El Hadj's ruime progressiemarge en zijn status als jeugdproduct, was het toch wel een riskante gok om voluit zijn kaart te trekken ten nadele van de dure Vlap. Ook al was de Nederlander nooit overtuigend in het Paars-Witte shirt, hij beschikte over een goede infiltratie en een neus voor doelpunten – vooral vorig seizoen althans.

Een straffe zet van Anderlecht dus, dat andermaal aantoont dat 'In Youth We Trust' dan toch niet zo'n holle slogan is. Maar in de komende weken zal Anouar El Hadj vol aan de bak moeten, hij zal straks moet bewijzen dat zijn glansprestatie tegen KRC Genk geen uitschieter was, maar wel een gezond verwachtingspatroon. Op die manier mag Anderlecht zich – binnen enkele jaren weliswaar – verheugen op een fraai financieel uitzicht. 

Ten eerste bespaarde Anderlecht een groot kapitaal uit door El Hadj als nummer tien in te zetten, in de plaats van een nieuwe speler aan te trekken. Daarnaast zal El Hadj's marktwaarde straks gevoelig toenemen, en al zeker als hij de goede prestaties aan elkaar blijft rijgen. Die bedraagt volgens de gespecialiseerde website Transfermarkt.de vandaag nog zo'n 500 duizend euro, maar bij een volgende update zal die wellicht exponentieel toenemen. In de kantlijn: de marktwaarde van Mbark Boussoufa tijdens zijn piek bij Anderlecht bedroeg 9 miljoen euro.