Anderlecht zet grote stap naar totale dominantie

Het zat Anderlecht opnieuw niet mee. Vorig weekend ging Sporting onderuit tegen KAS Eupen, maar Vincent Kompany zal vooral de eerste 45 minuten onthouden. En gelijk heeft hij ook. Anderlecht legde een totale dominantie op de mat, en dat is het grote doel van de coach.

Anderlecht zou een tweede Manchester City worden. Vincent Kompany werkte bij bij The Citizens vele jaren samen met Pep Guardiola, en uiteraard leerde hij veel tactische elementen van de Spaanse tacticus. Het zou van weinig ratio getuigen, mocht Kompany geen dankbaar gebruik willen maken van dergelijke hoogwaardige tactische lessen. Het implementeren van de inverted wing backs is daar één voorbeeld van, maar Kompany wil Anderlecht allerminst kopiëren aan het grote Manchester City. Dat is nu eenmaal onrealistisch en onmogelijk.

Dat Vincent Kompany steevast vergeleken wordt met Pep Guardiola – vooral dan tijdens zijn beginperiode als coach bij Anderlecht – begon de voormalige Rode Duivel duidelijk te irriteren. Kompany zoekt zijn bronnen dieper en vond zijn ideaalbeeld bij Johan Cruijff, die trouwens ook de grootste inspiratiebron is van Guardiola. Op die manier kunnen de visies van Guardiola en Kompany enigszins in een zinvolle discussie worden besproken, maar daarna houden de vergelijkingen wel op.

In zijn droombeeld heeft Vincent Kompany één duidelijke filosofie voor ogen. En dat is het beogen van totale dominantie met veel en agressief balbezit, een hoge pressing, talrijke doelkansen en een stabiele defensie. Da's toch wat anders dan het romantische tiki-taka-voetbal van Pep Guardiola. Nuance moet er zijn. Daarom spiegelt Kompany zich op sportief vlak meer met verticaal spelende clubs die minder grandeur hebben dan Manchester City, zoals RB Leipzig en Ajax. Modern voetbal maar tevens mooi voor het oog, strevend naar totale dominantie.

In de voorbije maanden werd het duidelijk dat Vincent Kompany zich erg flexibel opstelde op het tactisch vlak om telkens een goed resultaat uit de brand te slepen. Daarvoor gaf hij weliswaar verschillende keren het balbezit op, iets wat volledig in strijd is met het najagen van een totale dominantie, maar dankzij die tactische veelzijdigheid kon Anderlecht goede prestaties neerzetten. Zo won Sporting bijvoorbeeld van Antwerp FC en KRC Genk met een respectievelijk balaandeel van 33 en 43 procent. Een topcoach (in spe) past zich telkens aan aan de tegenstander, en in deze topaffiches loonde dat dus alvast.

Om uiteindelijk het gewenste resultaat te kunnen behalen, zet Vincent Kompany zijn droombeeld van een totale dominantie dus soms eventjes in de koelkast. Maar dat betekent echter niet dat zijn basisprincipes radicaal zullen wijzigen. Het beginpunt van Kompany blijft nog steeds een totale dominantie met veel en agressief balbezit, een hoge pressing, talrijke doelkansen en een stabiele defensie. Maar soms heiligt het doel de middelen, en dat behoort ook tot Kompany's leerproces als voetbalcoach. Die tactische flexibiliteit zorgt er bijgevolg ook voor dat hij veelzijdiger en strategisch sterker wordt. Per slot van rekening is Kompany nog altijd maar 34 jaar: een jong veulen als hoofdcoach.

Naarmate de huidige jaargang in de Jupiler Pro League vordert, nemen de prestaties van RSC Anderlecht ook stelselmatig toe. Vorig seizoen had Sporting bijvoorbeeld nog de grootste moeite om een plaatsje in de top zes te bemachtigen, terwijl Paars-Wit dit jaar steevast bivakkeert in die betreffende regionen. Na het verlies tegen KAS Eupen vorig weekend bezet Anderlecht weliswaar pas de zevende positie in de rangschikking, maar het verschil met Antwerp FC – de derde in de stand – bedraagt slechts twee punten. Bovendien is het spelbeeld ook eerder positief en werkt Vincent Kompany steeds meer naar zijn eigen visie toe.

Dat bleek vrijdag bijvoorbeeld in de eerste helft tegen KAS Eupen. Anderlecht heerste in de eerste 45 minuten Am Kehrweg, maar zoals wel vaker dit seizoen vertaalde zich dat niet in doelpunten. Paul Mukairu (5' en 34), Lukas Nmecha (8' en 16') en Josh Cullen (17') zorgden voor rechtstreeks doelgevaar, maar geen enkel van dit trio kon uiteindelijk de netten doen trillen. Anderlecht leverde in totaal 10 doelpogingen af, waarvan er 5 op het doel eindigden. Dit seizoen was de ploeg amper dreigender dan tijdens die eerste helft in Eupen.

Om bovenstaande reden is de recente lokroep naar een scorende spits niet erg verrassend, maar de prestatie in de eerste helft zal Vincent Kompany ongetwijfeld plezier gedaan hebben. In die periode stond Anderlecht ook sterk op het defensief vlak, want de Panda's konden namelijk voor geen enkele doelpoging zorgen. Het balbezit van Anderlecht bedroeg tevens een hoge 64 procent, wat opmerkelijk hoger is dan de gemiddelde 54 procent tijdens hun eerste speelhelften in het huidige seizoen. Daarnaast was de kwaliteit van de passing ook van een enorm hoog niveau met een zuiverheid van 90 procent.

Vrijdagavond was ook de pressing was dik in orde. Net zoals de pogingen op het doel, het balbezit als de zuiverheid van de passing, voerde Anderlecht een meer dan gemiddelde pressing – dit alles dus op basis van de eerdere eerste speelhelften van Anderlecht in het huidige seizoen. Een totale dominantie met veel en agressief balbezit, een hoge pressing, talrijke doelkansen en een stabiele defensie. Kompany zag dat het goed was. Totdat scheidrechter Alexandre Boucaut verdediger Kemar Lawrence net voor de rust uitsloot met een rode kaart. Daarna viel Anderlecht helemaal uit elkaar. En dat tot grote ergernis van Kompany.

Dit seizoen was de hoofdcoach van Anderlecht het wel vaker oneens met de beslissingen van de scheidsrechters. Maar tegen Eupen was zijn frustratie opmerkelijk groot. Over de uitsluiting van Kemar Lawrence heeft iedereen wel zijn mening, maar toen Anderlecht met tien man kwam te staan werd het contrast tussen beide speelhelften wel heel erg groot. Van een totale dominantie was er in de tweede speelhelft geen sprake meer en uiteindelijk kon Eupen zelfs nog twee doelpunten scoren.

Na de rust kon Anderlecht namelijk geen enkele keer op het doel trappen en ook het Paars-Witte balbezit daalde aanzienlijk van 64 procent naar amper 35 procent. De passing-zuiverheid nam bijgevolg af van 90 procent naar 73 procent. De nul geïncasseerde doelpogingen van voor de rust, stegen naar 4 stuks in de tweede helft. De pressing was drie keer minder agressief. Vincent Kompany baalde als een stekker.

“Ik onthoud ons eerste halfuur”, verklaarde de coach van Anderlecht aan Sporza na de wedstrijd. “Dat was ook tegen OHL al goed en tegen Beerschot, Zulte Waregem, Oostende, Genk, … We zitten in een bepaalde spiraal en ik zal er alles aan doen om dat te behouden. Er zal tempo inzitten en intensiteit. Dat mag niet veranderen, ook niet na deze rode kaart.” Wat als Kemar Lawrence geen rode kaart pakte tegen Eupen. Die vraag zal Vincent Kompany zich ongetwijfeld gesteld hebben.

Anderlecht startte vrijdag met een totale dominantie am Kehrweg, volledig volgens het ideale droombeeld van Kompany, en een prima resultaat zat er wel degelijk in. Maar andermaal schoot de jonge garde zichzelf in de voet waardoor Anderlecht dus opnieuw een deceptie rijker is. Het goede nieuws is echter dat de équipe van Anderlecht opnieuw bewees dat het kan beantwoorden aan het veeleisende ideaalbeeld van Kompany. Die implementatie gebeurt dus met vallen en opstaan, maar moeilijk gaat ook.