Arne Decraene
Bij Pasen denken we vandaag vooral aan chocolade, eieren, klokken en een haas, maar vanuit de christelijke achtergrond draait het verhaal rond de verrijzenis van Jezus. Die stond op die dag op uit de dood, een term die we in het voetbal vaak gebruiken om een speler te omschreven die zijn carrière na een mindere periode weer op het goede spoor kreeg. Ook in de Jupiler Pro League vielen er zo dit seizoen heel wat gevallen te bespeuren. Wij vierden de feestdag door hieruit een ultiem elftal samen te stellen!
GK: Thomas DIDILLON (KRC Genk)
Onder de lat overwogen we onder meer Sammy Bossut (Zulte Waregem), Yannick Thoelen (KV Mechelen) en Ortwin De Wolf (KAS Eupen), maar uiteindelijk viel onze keuze toch op Thomas Didillon. De 24-jarige Fransman trok zijn dalende vorm van vorig seizoen verder in Anderlecht en werd vervolgens door Vincent Kompany meteen op kant geschoven. Dit keer het omgekeerde scenario, want na nieuwjaar in Genk weer zijn secure zelf. De toekomst van de huurling oogt wel nog onzeker, zijn kwaliteiten als doelman niet meer.
RA: Alessandro CIRANNI (Moeskroen)
Dan bestond over het potentieel van Alessandro Ciranni meer twijfel in de Luminus Arena, want het eigen jeugdproduct kreeg er nooit zijn kans. De polyvalente rechtsachter trok dan maar op jonge leeftijd al naar Nederland, waar hij het via MVV vorig jaar tot bij Fortuna Sittard in de Eredivisie schopte. Ciranni begon goed, maar zakte nadien weg en keerde in de zomer terug naar ons land bij Moeskroen. Na een trage start was de intussen 23-jarige back daar sinds november goed voor twee goals en vijf assists in 15 basisplaatsen.
CV: Timothy DERIJCK (KV Kortrijk)
Hetzelfde verhaal als Didillon, want Timothy Derijck zat in zijn tweede campagne bij AA Gent op een dood spoor. Al had dat in het geval van de 32-jarige verdediger wel vooral te maken met blessures. Toch lag hij na de komst van Michael Ngadeu duidelijk niet langer in de bovenste schuif van Jess Thorup, die zelfs een definitieve transfer naar KV Kortrijk niet in de weg stond. Daar is Yves Vanderhaeghe maar wat tevreden met zijn nieuwe defensieleider, die direct alles speelde en belangrijk was in de goede prestaties na januari.
CV: Arjan SWINKELS (KV Mechelen)
Toegegeven, ook Olivier Deschacht was hier een geschikte kandidaat. De 39-jarige ancien herpakte zich na een minder seizoen bij Lokeren en deed het prima bij Essevee. Toch kozen wij hier voor de drie jaar jongere Arjan Swinkels, steunpilaar achterin bij KV Mechelen – ondanks zijn foutje op het eind. Akkoord, in 1B had de Nederlander eerder al een reputatie opgebouwd, maar zijn laatste optreden op het hoogste niveau dateerde toch al van in 2015 met Lierse. Wij hadden alvast niet gedacht dat hij nog zó vlot zou meedraaien.
LA: Elias COBBAUT (Anderlecht)
De jongste speler in ons elftal, al zouden we soms haast vergeten dat Elias Cobbaut nog steeds pas 22 is. De linksachter annex centrale verdediger van Anderlecht heeft dan ook nog tonnen groeimarge, iets waar onder andere Roberto Martinez alleszins rotsvast in gelooft. De bondscoach gunde Cobbaut in november zijn eerste cap voor de Rode Duivels, en dat nadat hij enkele maanden eerder nog op de tribune zat in het Lotto Park. Nog altijd geen publiekslieveling, maar toch een straffe remonte voor een ooit afgeschreven flopaankoop.
CVM: Ibrahima SECK (Zulte Waregem)
Philippe Clement nam hem mee van Waasland-Beveren naar Genk, waar Ibrahima Seck (30) aanvankelijk titularis was maar in de eerste helft van de titelcampagne slechts een bijrol vertolkte. In de winter volgde een uitleenbeurt aan Zulte Waregem, dat hem afgelopen zomer vervolgens helemaal overnam. Onder de begeleiding van Francky Dury ontpopte de sterke Senegalees zich dan ook opnieuw tot het monster op het middenveld van weleer, tot een kruisbandblessure roet in het eten gooide. Desalniettemin terug de oude.
CM: Sven KUMS (KAA Gent)
Wat dan gezegd van Sven Kums, die in Anderlecht volledig op een zijspoor was beland? Nochtans kon de voormalige Gouden Schoen het voetballen toch niet verleerd zijn, zo redeneerde ex-club AA Gent gelukkig, want zij toonden zich bereid zijn forse salaris (deels) over te nemen. Inmiddels werd de terugkeer naar het vertrouwde nest al definitief gemaakt, een inspanning die weinig verbazing hoeft te wekken. Ondanks zijn 32-jarige leeftijd schitterde Kums in de Ghelamco Arena immers plots opnieuw zoals in zijn beste periode.
CM: Ryota MORIOKA (Charleroi)
Hoewel met Cobbaut onze enige RSCA’er de revue al gepasseerd is, komt Anderlecht hier meermaals aan bod. Zij het vooral met spelers die het schijnbaar net iets te snel liet vertrekken. Het hardst bij de haren trekt Paars-Wit zich allicht over Ryota Morioka, want ook de man die hem vandaag in een onuitgegeven rol laat uitblinken – Charleroi-coach Karim Belhocine – hadden de Brusselaars destijds in de rangen. De 29-jarige Japanner is zelfs een van de beste balafpakkers in de hele JPL. Wie had dat ooit durven voorspellen?
CAM: Danijel MILICEVIC (KAS Eupen)
Als spelverdeler dachten we eventjes aan Roman Bezus, die alsnog zijn draai lijkt te vinden in Gent, maar uiteindelijk is het net een ex-publiekslieveling van de Buffalo’s die met de eer gaat lopen. Danijel Milicevic werd in 2018 bedankt voor bewezen diensten en trok terug naar Eupen, waar de intussen 34-jarige Bosniër negen jaar geleden in ons land arriveerde. Een comeback in mineur, zo leek, want Milicevic belandde zelfs op de tribune. Sinds september knokte hij zich echter terug, met nog vijf goals en zeven assists tot gevolg.
SP: Kaveh REZAEI (Charleroi)
Na amper één jaar bij Club Brugge was het harde verdict over Kaveh Rezaei (28) reeds geveld: een te dure paniekaankoop, die Blauw-Zwart vooral veel geld zou kosten. De gebuisde Iraniër mocht zijn geluk terug gaan beproeven in Charleroi, waar hij prompt weer de goalgetter van weleer werd en aftikte op 12 stuks in 22 matchen. De vraag is nu wat er met hem staat te gebeuren. Proberen de Bruggelingen zoveel mogelijk van hun investering van vijf miljoen te recupereren, of krijgt de spits toch een nieuwe kans in Jan Breydel?
SP: Obbi OULARE (Standard)
Helemaal doorbreken lukte ook Obbi Oulare destijds niet bij Club Brugge, dat wel langs de kassa mocht passeren voor de bonkige targetman. Niet diens intrinsieke capaciteiten, maar wel zijn fysieke problemen vormt echter de voornaamste hinderpaal. Onder al die spieren schuilt een frêle lichaam dat snel overbelast is, zo mocht ook Standard dit seizoen ondervinden. Toch tekende Oulare na nieuwjaar al iets vaker present. En doet elke topprestatie van de inmiddels 24-jarige eeuwige belofte telkens weer dromen van zijn potentieel.
