Arne Decraene
Een paar weken terug leek het onwaarschijnlijk dat we dit nog zouden schrijven, maar kijk: één match voor het einde is Cercle Brugge zowaar al gered. Een knappe prestatie die grotendeels kan worden toegeschreven aan het werk van één man: Bernd Storck, de Duitse coach die vandaag dan ook op handen wordt gedragen in de groene kant van Jan Breydel. Of dat volgend jaar nog steeds het geval zal zijn, is echter nog maar de vraag. De stap naar een topclub lijkt stilaan immers onvermijdelijk. Van een overstap naar de Bosuil is momenteel geen sprake, maar wat ons betreft zou Antwerp FC wel eens een ideale bestemming kunnen worden. Waarom de Great Old en Storck voor een droomhuwelijk kunnen zorgen:
Als het van Cercle zelf afhangt, blijft Storck de Vereniging alvast trouw. Een fikse behoudspremie vormt de eerste stap in het nakende charmeoffensief, dat volgens voorzitter Vincent Goemaere ditmaal niet vanuit Monaco georkestreerd wordt. Cercle is autonomer en beslist op eigen houtje dat Storck de inspanning waard is, want hem houden zal wel wat moeten kosten. Zelf geeft de stuntman aan best open te staan voor een verlengd verblijf in Brugge, zij het dan wel aan de juiste voorwaarden. Financieel, maar zeker ook sportief. Storck is een dure én sceptische vogel, voor wie niet alleen het kostplaatje maar ook de garantie op een competitieve kern essentieel zijn. Vraag dat maar aan Moeskroen.
VAN MOESKROEN TOT CERCLE
Met onder meer Selim Amallah, Taiwo Awoniyi, Mergim Vojvoda en de uiteindelijk alsnog gebleven Jean Butez dreigden Les Hurles vorig zomer heel wat kwaliteit te verliezen. Logisch ook gezien de steile opmars die Storck er had ingezet, want toen de Duitser overnam na zes speeldagen kampeerden de Henegouwers nog met nul punten op de laatste plaats. Aan het eind van de rit klokte Moeskroen echter af op maar liefst 40 stuks, met onder meer een reeks van negen matchen op rij zonder nederlaag om 2019 mee te beginnen. PO II werd vervolgens wel een teleurstelling, maar Storck zijn reputatie in ons land was meteen gevestigd.
Daarna achtte de voormalig bondscoach van Hongarije zijn missie in Le Canonnier evenwel volbracht, al bleek later dat hij zich vooral niet kon vinden in de visie van zijn ex-club. Het vooropgestelde project ging namelijk niet meer door, onder andere door het afhaken van sportief directeur Jurgen Röber. Cercle is dus alvast gewaarschuwd, zeker nu de succescoach zelf aanhaalde dat met Nicolas Holveck de Monegaskische verantwoordelijke zopas een stap opzij zette. "In principe zeg ik geen neen tegen Cercle, maar ik wil eerst horen hoe ze het daar verder zien", klonk het immers. Een eerste aanzet richting een onheilspellend vertrek?
VACATURES IN GENK OF GENT?
In Moeskroen waren ze recent niet te spreken over de wervelwind Storck en de zogenaamde chaos die hij er achterliet, al verdient dat toch enige nuance. Tenslotte kwamen de Henegouwers ook dit seizoen nooit in degradatiegevaar. Zelf bleef de ervaren trainer vorige zomer echter eveneens teleurgesteld achter, want ondanks de kleine stoelendans bij de Belgische topclubs bleven de verhoopte aanbiedingen uit binnen –en buitenland achterwege. Al was er altijd wel die flirt met Genk, dat ook na het ontslag van Felice Mazzu opnieuw kwam aankloppen. De Limburgers kregen een nul op het rekest en kozen voor Hannes Wolf.
De jonge Duitser kreeg intussen reeds het volste vertrouwen voor volgend jaar toegedicht, maar dat holle woorden in het voetbal niets nieuws onder de zon zijn is uiteraard langer geweten. Mochten de Limburgse bobo's toch sneller af willen van Wolf zijn contract voor onbepaalde duur, ligt de naam van zijn landgenoot dan ook al in de bovenste schuif. Net zoals in de burelen van de Ghelamco Arena overigens. Jess Thorup kreeg de meeste twijfelaars dit seizoen dan wel op zijn hand, het Gentse bestuur lijkt nog altijd niet volledig overtuigd. Indien de strijd om plaats twee in PO I misloopt, komt de Deen toch weer onder druk te staan.
DROOMHUWELIJK MET ANTWERP
Zelfs zonder veranderingen bij Genk of Gent zullen er evenwel voldoende kapers op de kust zijn, zo beseft Cercle maar al te goed. Een eerste potentiële gegadigde is dan Antwerp, waar Laszlo Bölöni ondanks zijn verdiensten op de Bosuil ook nooit echt veilig in het zadel lijkt te zitten. Komende zomer ziet de Roemeen zijn contract na drie jaar bovendien aflopen, maar van een verlenging is op dit moment weinig sprake. Het einde van een cyclus kondigt zich dus aan, zeker als aan de hoge ambities – beter dan de vierde plaats van vorig seizoen – niet wordt voldaan. Een scenario waarin Storck ongetwijfeld op de Antwerpse radar komt.
Vanuit één oogpunt kunnen we alvast spreken van een mogelijk droomhuwelijk. Als Bölöni dit seizoen iets werd verweten, is het namelijk vooral dat hij zijn woelige kleedkamer met moeite in de hand kon houden. Een kolfje naar de hand van Storck, alom geloofd om de discipline die hij in een groep weet te smeden. Al heeft de Duitser daarin wel geen plaats voor rotte appels. Hoe dat te rijmen valt met iemand als Didier Lamkel Zé is dan ook meteen alweer andere koek, want normaal eist Storck de zeggenschap op om zulke figuren de deur te wijzen. Een sportieve verantwoordelijkheid die in Antwerpen bij Luciano D'Onofrio ligt.
DODELIJK DUO MET D'ONOFRIO
Toch lijkt een machtsstrijd wat ons betreft niet aan de orde. Akkoord, Storck liet zich zowel bij Moeskroen als Cercle stevig gelden in de transferpolitiek, maar voor zijn komst konden we bij die clubs bezwaarlijk een uitgekiend beleid ontwarren. Dat is bij de Great Old, waar D'Onofrio zijn strepen meer dan verdiende, uiteraard wél het geval. Zoals we eerder al aanhaalden is het voor Storck vooral belangrijk om over een competitieve kern te beschikken, iets waar de ambitieuze Antwerpenaren hem ongetwijfeld van zouden voorzien. In de samenwerking met D'Onofrio zien wij dus wel heil, meer zelfs: een potentieel dodelijk duo.
Alleen in de technische staf kunnen dan wel nog koppen rollen, al is het sowieso nog maar de vraag hoe lang assistent Wim De Decker nog tweede viool wenst te spelen. Ook hij is een kandidaat-opvolger voor Bölöni, die we hier trouwens hoegenaamd niet willen afschilderen als een slechte coach. De charmante Roemeen leverde uitstekend werk op de Bosuil en bewees in het verleden al capabel te zijn om prijzen te pakken. Na drie jaar lijkt zijn cyclus er echter op te zitten en is het tijd voor wat nieuws. De keuze voor Storck, even innemend maar qua stijl zowat zijn exacte tegenpool, zou dan een logische stap kunnen zijn.
KLAAR VOOR ELKAAR
Per slot van rekening staat die voor meer dan discipline alleen, wat natuurlijk wel een van zijn voornaamste troeven blijft. Storck liet zowel Moeskroen als Cercle evenwel verzorgd voetbal op de mat leggen, zeker gezien de beperkte capaciteiten vergeleken met Antwerp. Daar wensen ze de kenmerkende verbetenheid al een tijdje te koppelen aan meer frivoliteit, iets waar Storck dus voor kan zorgen. Daarnaast brengt hij een duidelijke visie én sterke stem in de bestuurskamer met zich mee, waar Bölöni nu geregeld wat lijkt te bezwijken onder de druk van bovenaf. Bovenal is de redder van Cercle echter klaar voor een kans aan de Belgische top, met het stamnummer één als logische bestemming. En, misschien nog wel belangrijker: Antwerp klaar voor een coach van zijn kaliber. Nogmaals: voorlopig wil Cercle er alles aan doen om Storck te houden, het staat lang niet vast dat hij vertrekt. En ook de toekomst van Bölöni is nog onduidelijk. Maar indien de Great Old volgende zomer toch op zoek gaat naar een nieuwe coach, zou het ons niet verbazen moest het tot een flirt komen met de 57-jarige Duitser.
