De slachtoffers van Vercauteren: wie verdwijnt uit de A-kern?

De speeltijd is voorbij bij RSC Anderlecht. Franky Vercauteren luidt de bel en sommeert zijn jonge garde terug naar binnen. De nieuwe T1 van Anderlecht analyseerde tijdens de interlandbreak de voorbije seizoensprestaties van zijn ploeg. In het romantische en gedurfde project van Vincent Kompany zal Vercauteren meer realisme inbouwen. En dat betekent onvermijdelijk enkele harde beslissingen nemen. Naar alle waarschijnlijkheid zullen enkele verguisde routiniers zoals Adrien Trebel en Isaac Kiese Thelin meer worden ingezet. De schaduwzijde hiervan is dat enkele jongeren zich mogen opmaken voor een verhuis naar de U21. Al dan niet tijdelijk ... 

Onder de youngsters van de huidige A-kern zijn er slechts twee spelers die zich allerminst zorgen moeten maken. Yari Verschaeren (18) en Albert Sambi-Lokonga (19) vormen de basis van de toekomstvisie en zijn ondanks hun prille leeftijd onmisbaar bij RSC Anderlecht. Enkele andere jongeren zullen dan wel weer moeten vrezen voor hun retourkaartje naar de beloftenselectie. Die overige kandidaten nemen wij onder de loep.

"Of ik nog geloof in Play-off 1 en zelfs de titel? Zeker." Deze uitspraak van Alexis Saelemaekers (20) zal hem ongetwijfeld nog lang blijven achtervolgen. De speelse Saelemaekers leek de voorbije zomer geen toekomst meer te hebben bij Anderlecht. Even zag het er zelfs naar uit dat een transfer voor een oplossing zou zorgen. Maar ondertussen zijn ze op Neerpede alvast opgelucht dat Saelemaekers toch aan boord bleef.

Nadat Vincent Kompany hem de eerste vijf competitiewedstrijden straal negeerde, werkte Saelemaekers zich ondertussen op tot een heuse sterkhouder. In een zwalpende ploeg vuurt de jonge flankspeler geregeld zijn ploegmaats aan, én maakt hij het verschil dankzij zijn gevaarlijke voorzetten, grinta en loopvermogen. Voorlopig wordt hij wel gebruikt als aanvallende flankspeler- zoals hij werd opgeleid - maar een rijtje achteruit kan hij misschien van nog grotere waarde zijn.

De kans lijkt onbestaande dat Vercauteren Saelemaekers zal terugzetten naar de U21, ook het bestuur te Neerpede zou daar nooit mee kunnen leven. Nu al vertegenwoordigt Saelemaekers een marktwaarde van 4,5 miljoen euro en telt hij al 49 officiële matchen voor de club.

Net zoals Saelemaekers werd Ciske vorig seizoen al vaak gebruikt. Dit jaar moest de grote doorbraak dan volgen, maar Amuzu (20) moet daarvoor eerst nog flink werken aan zijn mindere punten. Snelheid en diepgang heeft hij te over, maar de flankspeler ontbeert momenteel nog het overzicht en scorend vermogen. Over zijn mentaliteit en werkkracht heerst dan weer totaal geen discussie.

 

Amuzu is geen onbekend talent meer, met 54 officiële matchen voor Sporting op de teller, maar voorlopig is het allemaal nog nét iets te weinig. Misschien biedt de positie op de linksachter wel de oplossing? Daar wordt Sieben Dewaele momenteel uitgespeeld, maar die is in feite een zuivere verdedigende middenvelder. Amuzu bezit alvast de kwaliteiten om te slagen op deze positie, en ook Kompany gelooft volop in zijn kunnen. Behoudens enorm grote verrassingen blijft Amuzu dit seizoen deel uitmaken van de A-kern.

Volgens The Guardian behoort Marco Kana (samen met Jérémy Doku) tot de top 60 van de beste zeventienjarige voetballers ter wereld. Dit seizoen maakte de talentvolle Kana zijn profdebuut tegen Moeskroen, en toen was hij nog maar zestien jaar. Hij speelde nog maar twee wedstrijden dit seizoen - vooral door blessures -, maar hij toonde wel aan waarom Kompany zo gecharmeerd is door hem. Kana straalt een natuurlijke rust uit, is een intelligente voetballer en bezit een meer dan redelijke techniek.

Ook zijn polyvalentie spreekt in zijn voordeel. Kana is van nature een verdedigende middenvelder, maar Kompany ziet in hem voornamelijk een centrale verdediger. Het is al langer bekend dat de speler-manager een boontje heeft voor Kana. Kompany zou in hem namelijk veel gelijkenissen zien toen hij zélf nog een jonge speler was. En dat wil wel wat zeggen natuurlijk. Het lijkt dan ook onwaarschijnlijk dat de ruwe diamant al wordt teruggestuurd naar de U21.

Wellicht na Yari Verschaeren het grootste talent bij Anderlecht. Jérémy Doku (17) is een waar fenomeen met de bal aan de voet. Al sinds zijn eerste invalbeurt vorig seizoen onder Hein Vanhaezebrouck was iedereen het unaniem eens over de grote kwaliteiten van Doku. Zijn onvoorspelbare dribbels, bijna onbenaderbare snelheid en uitvoerige techniek maken van hem een uitzonderlijk en uniek talent. Vorig seizoen stak Doku al zijn neus aan het venster, maar dit seizoen krijgt hij gestaag meer kansen. Het zou ook doodzonde zijn om zo'n raspaardje niet te gebruiken.

 

Uiteraard is er nog wat schaafwerk nodig, vooral op het vlak van zijn positiespel en de laatste pass, maar met Doku bezit Anderlecht een serieuze topper in wording. Met zijn puur voetballend talent is Doku een zeldzaam wapen, een juweeltje uit de talentenfabriek te Neerpede zoals ze daar nog niet vaak hebben gehad. Zijn marktwaarde is er dan ook naar met (nu al) vijf miljoen euro. Helemaal niet slecht voor een zeventienjarige. Geen kans dat Anderlecht beslist om Doku terug te zetten naar de U21.

Opvallend: enkel Hendrik Van Crombrugge en Philippe Sandler speelden dit seizoen al meer dan Sieben Dewaele (20). Merkwaardig genoeg werd hij deze jaargang nog maar één keer uitgespeeld op zijn natuurlijke positie als verdedigende middenvelder. Kompany gebruikt de kwaliteiten van Dewaele vooral als linksachter, en dat is eigenlijk een grote zonde. Desondanks is Dewaele ongetwijfeld een blijvertje in de A-kern, en niet alleen voor dit seizoen.

Voetballend neemt hij steeds de overhand van zijn tegenstander, maar op fysiek vlak moet Dewaele nog broodnodige stappen zetten. Zijn toekomst ligt dan ook voornamelijk op het middenveld en niet op de linksachter, waar hij door zijn matige versnelling vaak wordt voorbijgesneld door kwieke wingers. Zijn speelstijl heeft veel weg van die van Lucas Biglia, de Argentijn werd in zijn lange carrière ook nooit uitgespeeld als flankverdediger. Stel u voor: een centraal duo op het middenveld met Dewaele en Sambi-Lokonga, dat wordt ongetwijfeld smikken en smullen.

Een twijfelgeval. En niet omdat hij te weinig kansen heeft gekregen - slechts drie spelers vergaarden meer speelminuten dit seizoen - maar vooral zijn ongewone positie als rechtsachter doen de twijfels momenteel toeslaan. Sardella (17) maakte tijdens verschillende wedstrijden een ongelukkige beurt, maar hij werd wel nog nooit uitgespeeld als centrale verdediger - de positie waar hij bij de jeugd meermaals indruk maakte en daardoor de belangstelling wekte van Arsenal. Dat Sardella zijn kans krijgt in het eerste elftal is zeker aan te moedigen, maar op de rechtsachter lijkt het eerder een ondankbaar geschenk voor het beloftevolle talent.

 

Zijn tegenvallende prestaties kwamen hem op veel kritiek te staan, zowel bij analisten maar ook zelfs bij de eigen achterban. Sardella zou nog té ver verwijderd staan van het beoogde Anderlecht-niveau, wat ook niet erg verrassend mag zijn op zeventienjarige leeftijd. Voetballend zit het allemaal snor, maar op verdedigend vlak en duelkracht mag er wel nog wat bij. De potentie van Sardella staat buiten kijf, maar voldoen doet hij voorlopig nog niet - ondanks zijn onnatuurlijke rol. Hij wordt een grote kanshebber voor een (tijdelijke) terugzetting naar de beloften.

Dé revelatie van de voorbije seizoensvoorbereiding. Toen werd Thierry Lutonda opgesteld als linksachter, terwijl hij oorspronkelijk een offensieve flankspeler is. Hij maakte al snel deel uit van de basisploeg van Kompany, maar helaas raakte Lutonda al snel geblesseerd. Eens hij terug fit wordt bevonden, dan kan hij eventueel Sieben Dewaele aflossen als linksachter, waardoor Dewaele terug kan doorschuiven naar het middenveld. Een heuse win-win-situatie is in de maak.

 

Desondanks speelde Lutonda dit seizoen nog maar acht officiële minuten en is het voorlopig onzeker hoe hij zal presteren bij meer speelgelegenheid. Lutonda staat in Neerpede al jaren te boek als een groot talent, en hij zal dit seizoen wellicht de kans krijgen om al dat goede te bevestigen. Als offensief ingestelde linksachter zit er behoorlijk wat muziek in hem. Enkel op defensief vlak wordt het nog afwachten hoe hij zijn streng zal trekken. Ons oordeel: Lutonda zal wellicht de kans krijgen bij de A-kern om - op zijn minst - zijn uitstekende seizoensvoorbereiding te bevestigen.

Ook de jonge Hotman El Kababri (19) maakte indruk op Kompany tijdens de seizoensvoorbereiding. Hij startte al in de eerste competitiewedstrijd tegen KV Oostende, maar verdween kort daarna uit de ploeg. El Kababri werd van centrale verdediger omgeschoold tot rechtsachter, en op die positie trok hij tegen de kustploeg goed zijn streng - vooral op voetballend vlak dan. Een pure flankverdediger is hij wel niet, maar wegens een gebrek aan alternatieven gunde Kompany de Marokkaanse jeugdinternational zijn kans.

Eén wedstrijd na zijn profdebuut tegen Oostende zou El Kababri normaliter opnieuw mogen starten tegen Moeskroen, maar een blessure gooide roet in het eten. Daarna kwam hij nog één keer terecht in de spotlights tijdens de testimonial van Kompany bij Manchester City. Daarna was het windstil rond El Kababri. Een teken aan de wand? Hij lijkt alleszins een grote kandidaat om terug ritme en vertrouwen te moeten pakken bij de beloften.

Wellicht de minst besproken youngster onder de jonge garde, maar daarom zeker niet minder talentvol. Anouar El Hadj (17) genoot de voorbije jaren meer dan genoeg buitenlandse interesse. Kompany gaf de Belgische Marokkaan zijn eerste kans in de voorbereiding, waar hij een grote indruk naliet in de oefenmatch tegen Benfica. El Hadj bezit alle kwaliteiten om het te maken als offensieve middenvelder. Een uitstekende passing (zowel kort als lang), een prima vista en puik positiespel. 

 

De middenvelder kreeg dit seizoen wel slechts twee keer zijn kans in het eerste elftal. Tegen KV Oostende en Waasland-Beveren mocht hij telkens invallen, maar voor El Hadj zaten veel meer speelminuten er niet in. Zijn veelbesproken voorbereiding was blijkbaar niet voldoende om hem een extra push te bezorgen om meer speelgelegenheid te vergaren. Op zeventienjarige leeftijd lijkt het dan ook meer aangewezen om zich verder te ontwikkelen in de schaduw van de U21. Levert hij daar opnieuw bovenmatige prestaties af - zoals tegen Benfica - dan kan El Hadj nog steeds beloond worden met speelminuten in het eerste elftal. Samen met El Kababri is hij wel de grootste kandidaat voor een rentree naar de beloften, maar dat is zeker geen schande.