Arne Decraene
Club Brugge heeft haar afspraak met de geschiedenis niet gemist. In een kolkend Jan Breydel werd LASK Linz met 2-1 huiswaarts gestuurd en heeft Blauw-Zwart zo het verhoopte ticket voor de Champions League beet. Philippe Clement kon daarbij voor het eerst dit seizoen beschikken over zowat al zijn manschappen, het ideale moment voor een kleine analyse dus.
Dat dé dirigent van het succes Hans Vanaken heette is allang geen verrassing meer. De Gouden Schoen leverde een ware glansprestatie af, met het bevrijdende kopbaldoelpunt als kers op de taart. Soeverein, ongrijpbaar, alomtegenwoordig en beslissend: Vanaken was het woensdag allemaal, zoals we dat op zijn beste dagen van hem ook gewend zijn. Hoewel hij het gerust zou verdienen besloten we daarom niet nog maar eens de loftrompet op te steken over de tweevoudige Rode Duivel, maar onze blik te werpen op de rest van de spelers die de kwalificatie in de wacht sleepten. Vijf conclusies na Club Brugge – LASK Linz:
1: Mignolet als spelmaker
Een halfjaar lang bracht Ludovic Butelle rust tussen de palen – en leverde hij zelfs meteen een stevige bijdrage aan de eerste Brugse landstitel in elf jaar tijd – maar eigenlijk rommelt het al sinds het vertrek van Mathew Ryan onder de lat bij Club Brugge. In de voorbije vier jaar versleten Bart Verhaeghe en Vincent Mannaert zo maar liefst acht verschillende doelmannen, van Sinan Bolat over Kenneth Vermeer tot recent nog Ethan Horvath en Karlo Letica. Tot er deze zomer met de komst van Simon Mignolet eindelijk paal aan perk werd gesteld en er gekozen werd voor een echte certitude als sluitstuk.
De Rode Duivel maakte die reputatie tot dusver meer dan waar en hield zijn netten in zes optredens al vier keer schoon, maar tegen LASK sprong er opnieuw een aspect van zijn spel in het oog dat we na zijn periode in Liverpool bijna vergeten waren. Mignolet etaleerde nogmaals zijn prima voetenwerk en acteerde als een echte spelmaker vanop de rand van zijn zestien, al moest Simon Deli wel redding brengen toen het één keer bijna mis ging. Toch blijft de doelman vooral op dat vlak een fikse verbetering ten opzichte van Horvath, die vaak ergernis opwekte bij het publiek met zijn onzekere indruk en wankele traptechniek.
2: Onmisbare Deli
De onbetwiste rots in de defensie die voor Mignolet postvat is dus Simon Deli, al wil de Ivoriaan dat zelf niet met zoveel woorden gezegd hebben. Volgens hem zijn alle verdedigers namelijk belangrijk, al vinden wij Deli toch nog net dat tikkeltje belangrijker. Om te beginnen heeft de zomeraanwinst die overkwam van Slavia Praag sowieso al een beentje voor op zijn voornaamste concullega’s Brandon Mechele en Matej Mitrovic, zijn linkerbeen om precies te zijn. De linksvoetige Deli werd dan ook in huis gehaald als opvolger van Stefano Denswil en vulde die rol al vanaf speeldag één in Beveren met verve in.
Nu is het dus alleen nog de vraag wie er naast de imposante beer komt te staan, want zelf zal hij niet meer uit de basis verdwijnen. In het nog prille seizoen miste Deli nog maar één duel: het 0-0 gelijkspel tegen Eupen. Toen vormden Mechele en Mitrovic samen het defensieve duo en kwam Club meteen veel moeilijker tot uitvoetballen, wat tegen een betere tegenstander die hoger druk zet tot meer problemen kan leiden. Deli is dan ook onmisbaar in de opbouw, zoals hij woensdag bijwijlen opnieuw liet zien. Al zal Clement de zeldzame foutjes zoals het balverlies voorafgaand aan de 1-1 er dan wel bij moeten nemen.
3: Ricca & Mitrovic blijven (voorlopig) staan
Tegen LASK gaf de Brugse coach alvast de voorkeur aan Mitrovic als partner van Deli. Logisch ook, want nadat Mechele al zowat de hele voorbereiding miste met een blessure werd hij ook aan de rust tegen Eupen nog vervangen. De sterkhouder in de vroegere driemansdefensie van Ivan Leko geraakte wel net op tijd fit voor de cruciale partij tegen de Oostenrijkers, maar sloeg die dus uiteindelijk gade vanaf de bank. Voorlopig heeft Clement dan ook weinig reden om Mitrovic uit de ploeg te halen, want hoewel de Kroaat niet de bijzonderste voetballer is bewees hij andermaal dat er op hem gerekend kan worden.
In de nabije toekomst zien we Mitrovic daarom nog niet direct plaats ruimen voor Mechele, al komen er zeker wel kansen voor de Rode Duivel. Of we hetzelfde kunnen zeggen over Eduard Sobol is andere koek. De Oekraïner deed het de voorbije weken niet onaardig, maar werd toch gepasseerd voor nieuwkomer Fede Ricca. Zonder echt op te vallen trok die – vooral in de tweede helft – prima zijn streng op de linksback en lijkt hij minstens even goed als Sobol te zijn. Vermits die slechts gehuurd wordt van Donetsk en Ricca voor drie miljoen overgenomen werd van Malaga lijkt de keuze zo op de Uruguayaan te zullen vallen.
4: Wanyama is overbodig
De verwoording is misschien wat sterk, maar in tussentitels is dan ook weinig plaats voor nuance. Feit is alleszins dat Mats Rits wederom een dijk van een prestatie leverde als controlerende middenvelder, een rol die hij zich inmiddels helemaal eigen heeft gemaakt. Toch bestaan er nog steeds twijfels of hij wel de geknipte man voor de job is, zeker omdat Clement doorgaans een fysiek imposanter profiel verkiest op de 'zes'. In de levensbelangrijke kwalificatiematch wierp Rits echter nog maar eens alles in de strijd, waarbij hij ondanks zijn kleinere gestalte zelfs meermaals het duel aanging met sterke beer Klauss.
We stellen ons dan ook de vraag of de op til zijnde transfer van Victor Wanyama wel de juiste zet is. Een alternatief op het middenveld is zeker welkom, maar de dure Keniaan van Tottenham zou Rits zo goed als zeker naar de bank verwijzen. Gezien diens sterke prestaties lijkt dat geen noodzaak en doet Blauw-Zwart er dus misschien beter aan zich het financiële risico van de nakende recordaankoop te besparen. Club zou dan kunnen kiezen voor een jonge, goedkopere doublure die zich in de schaduw van Rits kan ontwikkelen en hopelijk met winst worden doorverkocht, een formule die de voorbije jaren prima bleek te werken.
5: Wesley is vergeten
Of we na de eerste groepsmatchen van de Champions League, waarin Wesley Moraes vorig seizoen een echte steunpilaar was, nog hetzelfde zullen zeggen zal moeten blijken, maar tot dusver toonde David Okereke zich alvast een waardige opvolger voor de Braziliaan. Vooral na de pauze hadden de verdedigers van LASK hun handen vol aan de Nigeriaan, die toen opnieuw in de punt van de aanval was gaan postvatten en zijn snelheid gebruikte om de Oostenrijkse defensie pijn te doen. Okereke was daarnaast echter ook balvast, goed in de combinatie, verrassend sterk in de duels en zo een van de absolute uitblinkers.
In de eerste helft opereerde de – voorlopige? – recordaanwinst nog vanaf de linkerkant, waar hij het ook naar behoren deed. Loïs Openda stond zo in zijn tiende Europese match aan de aftrap , en hoewel de 19-jarige aanvaller een lastige avond kende en aan de rust vervangen werd is het potentieel dat na Leko nu ook Clement in hem ziet duidelijk. Voorlopig zal de Luikenaar wel nog zijn meerdere moeten erkennen in Okereke, die toch beter uit de verf kwam als diepe spits en gezien de weelde op de flank vooral ook daar zal worden uitgespeld. De toekomst oogt echter rooskleurig, zowel voor Openda als voor Club Brugge.
LEES OOK: ‘Club Brugge gaat vol voor stunt: stevig miljoenenbod’
