Arne Decraene
De vijfde speeldag van de Jupiler Pro League werd door het uitstel van Antwerp – AA Gent en Charleroi – Club Brugge enigszins onthoofd, maar dat betekent uiteraard niet dat er niets te beleven viel. Wij keken dan ook extra aandachtig naar de zes wedstrijden die wél gespeeld werden en kozen drie kandidaten uit voor de prijs van Speler van de Speeldag.
Junya ITO (KRC Genk)
De matchwinnaar van de eerste topper van het seizoen was Ally Samatta, die zich tegen Anderlecht met toch alweer zijn vijfde treffer van het nieuwe jaar in één klap naast Dieumerci Mbokani aan de kop van de topschuttersstand schaarde. Toch was het niet de sluipschutter zelf, maar wel de man die hem van de assist voorzag die Vincent Kompany en co vrijdag het meeste liet afzien. Junya Ito dartelde net zoals hij dat in de tweede helft van de voorbije titelcampagne al zo vaak deed over de Genkse rechterflank, waar Sieben Dewaele en al wie de jongeling te hulp schoot de ene fout na de andere nodig had om hem af te stoppen.
De 26-jarige Japanner, die vorige winter op huurbasis overkwam uit zijn thuisland, kwam toen aan het eind van het regulier seizoen piepen en maakte vooral in Play-Off I een prima indruk. Met drie doelpunten en twee assists bleef zijn statistische bijdrage evenwel beperkt, een van de weinige werkpunten voor de taakbewuste, snelle en technisch vaardige Ito. In vijf basisplaatsen kwam de flankaanvaller tot hiertoe dan ook nog niet aan scoren toe, maar met drie beslissende passes leerde hij wel al beter het overzicht bewaren. Zijn assist tegen Anderlecht was daarvan het perfecte voorbeeld, waarbij de frêle Ito zelfs goed zijn lichaam gebruikte in het duel met Philippe Sandler. Snel lichten die aankoopoptie, zouden we zeggen.
Fashion SAKALA (KV Oostende)
Ons conservatievere kantje vindt nog altijd dat er een buitenspelgeur hangt aan het doelpunt van Fashion Sakala tegen KV Mechelen, maar dat maakt de afwerking er niet minder mooi om. De nieuwe regels stipuleren bovendien dat de openingstreffer van de 22-jarige Zimbabwaan in de zege van KV Oostende gewoon volgens het boekje was, en dus heeft hij zijn plaats in deze lijst zeker verdiend. Zelfs zonder die goal mocht de polyvalente aanvaller, die zowel in de punt als op de flank uit de voeten kan, trouwens wel eens in de bloemetjes gezet worden. In zijn tweede seizoen in België is Sakala immers stilaan aan het ontploffen.
De man met de bijzondere voornaam liet vorig jaar bij momenten al mooie dingen zien, maar lijkt nu meer regelmaat in zijn prestaties te kunnen leggen. Zo was hij zaterdag een gesel voor de vertimmerde Malinwa-defensie, nadat zijn invalbeurt op de openingsspeeldag al de doodsteek voor Anderlecht bleek en hij een week later een assist gaf in de overwinning tegen Cercle Brugge. Eén constante springt nu dan ook al in het oog: wanneer Sakala beslissend is, gaat Oostende met de drie punten lopen. Tot dusver leverde dat een knappe negen op vijftien op, een onverhoopte oogst gezien het moeilijke programma aan de kust. Als Sakala zijn goede vorm kan aanhouden gaat KVO volgens ons dan ook een zorgeloos seizoen tegemoet.
Mehdi CARCELA (Standard)
Een dikke pluim voor Selim Amallah, die de stap van Moeskroen naar Standard schijnbaar moeiteloos verteert en met de winnende treffer tegen KV Kortrijk de kroon op het werk zette, maar de enige echte koning van Sclessin blijft toch Mehdi Carcela. Andermaal geprikkeld door Michel Preud’homme nam de Marokkaanse international maar geboren Luikenaar zondag bij aanvang van de partij nogmaals plaats op de bank. Toen tien Rouches – na de domme uitsluiting van Maxim Lestienne – bijna een kwartier na rust nog geen stap dichter waren gekomen om de 0-1 achterstand om te buigen was zijn moment echter gekomen.
De spelmaker liet er geen gras over groeien om te tonen dat hij met de goede intenties tussen de lijnen kwam en zorgde meteen voor een sterke balrecuperatie, gevolgd door een rush naar voren en een knappe steekpass. Het bleek de voorbode voor een halfuurtje waarin we Carcela op z’n best te zien kregen, met een variatie aan gouden baltoetsen, slimme loopacties en gewonnen duels. Zoals het een orkestmeester betaamt hield hij het beste dan ook nog eens voor op het eind, toen hij zowat het hele veld overstak om dan nog Amallah met een afgemeten bal alleen voor doel te zetten. Het leverde Carcela na affluiten terecht applaus op van zijn coach, misschien een eerste stap richting een vruchtbare samenwerking. Eens beiden ten volle beseffen wat ze aan elkaar hebben zou er zo wel eens iets heel moois kunnen bloeien in Luik.
Fashion SAKALA (KV Oostende)
Ons conservatievere kantje vindt nog altijd dat er een buitenspelgeur hangt aan het doelpunt van Fashion Sakala tegen KV Mechelen, maar dat maakt de afwerking er niet minder mooi om. De nieuwe regels stipuleren bovendien dat de openingstreffer van de 22-jarige Zimbabwaan in de zege van KV Oostende gewoon volgens het boekje was, en dus heeft hij zijn plaats in deze lijst zeker verdiend. Zelfs zonder die goal mocht de polyvalente aanvaller, die zowel in de punt als op de flank uit de voeten kan, trouwens wel eens in de bloemetjes gezet worden. In zijn tweede seizoen in België is Sakala immers stilaan aan het ontploffen.
De man met de bijzondere voornaam liet vorig jaar bij momenten al mooie dingen zien, maar lijkt nu meer regelmaat in zijn prestaties te kunnen leggen. Zo was hij zaterdag een gesel voor de vertimmerde Malinwa-defensie, nadat zijn invalbeurt op de openingsspeeldag al de doodsteek voor Anderlecht bleek en hij een week later een assist gaf in de overwinning tegen Cercle Brugge. Eén constante springt nu dan ook al in het oog: wanneer Sakala beslissend is, gaat Oostende met de drie punten lopen. Tot dusver leverde dat een knappe negen op vijftien op, een onverhoopte oogst gezien het moeilijke programma aan de kust. Als Sakala zijn goede vorm kan aanhouden gaat KVO volgens ons dan ook een zorgeloos seizoen tegemoet.
Mehdi CARCELA (Standard)
Een dikke pluim voor Selim Amallah, die de stap van Moeskroen naar Standard schijnbaar moeiteloos verteert en met de winnende treffer tegen KV Kortrijk de kroon op het werk zette, maar de enige echte koning van Sclessin blijft toch Mehdi Carcela. Andermaal geprikkeld door Michel Preud’homme nam de Marokkaanse international maar geboren Luikenaar zondag bij aanvang van de partij nogmaals plaats op de bank. Toen tien Rouches – na de domme uitsluiting van Maxim Lestienne – bijna een kwartier na rust nog geen stap dichter waren gekomen om de 0-1 achterstand om te buigen was zijn moment echter gekomen.
De spelmaker liet er geen gras over groeien om te tonen dat hij met de goede intenties tussen de lijnen kwam en zorgde meteen voor een sterke balrecuperatie, gevolgd door een rush naar voren en een knappe steekpass. Het bleek de voorbode voor een halfuurtje waarin we Carcela op z’n best te zien kregen, met een variatie aan gouden baltoetsen, slimme loopacties en gewonnen duels. Zoals het een orkestmeester betaamt hield hij het beste dan ook nog eens voor op het eind, toen hij zowat het hele veld overstak om dan nog Amallah met een afgemeten bal alleen voor doel te zetten. Het leverde Carcela na affluiten terecht applaus op van zijn coach, misschien een eerste stap richting een vruchtbare samenwerking. Eens beiden ten volle beseffen wat ze aan elkaar hebben zou er zo wel eens iets heel moois kunnen bloeien in Luik.
LEES OOK: Vanhaezebrouck schrapt al titelkandidaat: “Zakt verder weg”
