Matthys: "Perbet is een complete aanvaller"

RAEC Bergen beleefde een rustig seizoen in de Jupiler Pro League. De Draken wisten het behoud te verzekeren en daarmee was het hoofddoel bereikt. Op individueel gebied blonken de Henegouwers wel uit. Fransman Jérémy Perbet werd met 22 doelpunten topschutter en middenvelder Tim Matthys werd de assistkoning van onze vaderlandse competitie. De Gentenaar legt uit waarom het zo goed klikt tussen hun twee. “Vroeger was ik altijd de vaste penaltynemer in de ploeg en ik voelde dat Perbet leeft voor doelpunten, dus toen heb ik mij opgeofferd en heb ik ze hem laten trappen. Dat zijn van die dingen die ervoor zorgen dat er een band ontstaat”, legt Matthys in Sport/Voetbalmagazine uit. Vervolgens is Matthys vol lof over de topschutter: “Hij is ook heel goed. Echt waar. Ik heb al topschutters gezien die bij wijze van spreken niet op een bal kunnen trappen, maar er altijd staan, maar hij is in het spel aanwezig, altijd aanspeelbaar, houdt de bal goed bij. Hij is meer dan topschutter, hij is een complete aanvaller.” “Hij is niet bang om te werken en stelt zich tactisch altijd goed op. Het is niet dat hij alleen maar achter de verdediging hangt zonder altijd aanspeelbaar te zijn. Hij creëert ook veel doelpunten zelf.” De Gentenaar komt ook nog even terug op zijn relatie met ex-trainer Dennis van Wijk, die enkele weken geleden zelf opstapte bij Bergen. “Ik was verrast dat hij die beslissing nam, ook al voelde je dat het met bepaalde spelers uitgewerkt was.” “Voor een reportage op televisie zeiden ze almaar dat ik toch wel een hele, hele goeie band met Van Wijk had, maar ik begrijp niet hoe ze daar bij kwamen. Ik had niet speciaal een goede band met hem. Op Zulte Waregem heeft hij mij in de rust nog zwaar aangepakt. ‘Wat ben jij eigenlijk aan het doen? Speel jij hier tegen je ex-ploeg of niet? Je bent een mietje.’” “De tweede helft heb ik nog twee assists gegeven, dus het had wel zijn effect, maar ik kon er wel mee omgaan omdat ik besef waarom zo’n trainer dat zegt. Vroeger zou ik misschien in een hoekje gekropen zijn, maar ik ben daar met de jaren volwassen in geworden”, besluit Matthys.