Sinds dit seizoen is Juan Alberto Andreu Alvarado, of kortweg "Melli", de vaste partner van César Arzo in het centrum van de Gentse verdediging. De Spanjaard gaf met enkele sterke prestaties al snel zijn visitekaartje af. Geen toeval, volgens enkele getuigenissen in het blad
Sport/Voetbalmagazine.
De man die de kwaliteiten van Melli het beste kan inschatten is ongetwijfeld Rafael Pineda, Betis Sevilla-watcher bij El PaÃs. De voetbalkenner volgt Melli al geruime tijd. "Hij voetbalde voor de Spaanse nationale ploeg in alle jeugdcategorieën en zo werd hij Europees kampioen met de U-16 en de U-17, samen met spelers als Iniesta en Torres. Dat zegt al genoeg. Op het
WK U-20 in de Verenigde Arabische Emiraten in 2003 werd hij ook nog eens vicewereldkampioen met Spanje na verlies in de finale tegen Brazilië", aldus Pineda.
Toen de Spanjaard achttien jaar werd mocht hij al debuteren in de eerste ploeg van Betis. Pineda herinnert zich nog Melli's periode bij de
Verdiblancos. "Zijn hoogtepunt bereikte hij in de seizoenen 2004-2005 en 2005-2006. Tijdens die twee seizoenen speelde hij vreemd genoeg wel als rechtsachter, hoewel hij van opleiding een centrale verdediger of een verdedigende middenvelder is.â€
Ook zijn huidige tegenstanders hebben een hoge pet op van de verdediger van de
Buffalo's. Benjamin De Ceulaer, spits bij Sporting Lokeren, was al eens de rechtstreekse tegenstander van Melli en kende geen makkelijke avond. "In tegenstelling tot zijn voorganger Suler, die regelmatig problemen had met de concentratie, straalt het spel van Melli bijzonder veel rust en soberheid uit. Hij hoeft echt niet achter iemand aan te hollen, want door zijn positiespel weet Melli perfect hoe een aanvaller op te vangen."
"Hij zal ook niet de hele wedstrijd op je huid kleven", gaat De Ceulaer verder. "Dat is leuk, maar anderzijds ook verraderlijk. Arzo en Melli geven weinig of geen druk, maar enkele seconden erna heb je de tijd niet meer om iets te ondernemen. Ze schuiven ook graag door naar het middenveld, om daar een manmeersituatie te creëren."
Nico Vanhaelen
