KRC Genk

Dankzij de lokale steenkoolmijnen floreert de streek rond Genk in jaren ‘70 en begin jaren ‘80. Ook de lokale voetbalclubs Thor Waterschei en KFC Winterslag plukken hier de vruchten van, onder meer dankzij de voetbalgekke gastarbeiders uit landen onder meer Italië, Turkije en Oost-Europa. Wanneer de mijnen sluiten, worden beide clubs echter onderdeel van het grote reconversieplan.

Dat leidde in 1988 tot een fusie tussen Waterschei en Winterslag. De nieuwe ploeg gaat door het leven als KRC Genk. Een succesproject wordt het echter niet meteen. Na amper één seizoen degradeert de fusieclub al naar de tweede divisie. Pas na een decennium wordt de weg naar de Belgische top definitief ingezet.

Met Aimé Anthuenis aan het roer als trainer, pakt de fusieclub in 1998 haar eerste grote prijs: de beker van België. Een jaartje later is ook de eerste landstitel een feit. De ploeg wordt gedragen door sterkhouders als Domenico Olivieri, Souleymane Oulare en Branko Strupar. De genaturaliseerde Kroaat is ook de eerste speler van KRC Genk die met de Gouden Schoen aan de haal gaat.

Begin 21ste eeuw pakt Racing zijn tweede landstitel. Coach Sef Vergoosen zwaait de plak en rekent onder meer op het spitsenduo Moumouni Dagano-Wesley Sonck. Die laatste bezorgde de club ook een tweede Gouden Schoen. Genk blijft daarna meedraaien in de bovenste regionen, toch duurt het tot 2011 alvorens de derde landstitel wordt gehaald.

Ondertussen werkt de club echter een indrukwekkende jeugdopleiding uit die doorheen de jaren kleppers als Kevin De Bruyne en Thibaut Courtois lanceert als profvoetballer. De twee Rode Duivels liggen ook mee aan de wieg van de derde landstitel en zouden nadien heel Europa veroveren, alvorens ze eerste Genkse clubkas lieten rinkelen.

Het geld dat de uitgaande transfer opbrengen, wordt echter niet aan ramen en deuren uitgegeven. Onder het bewind van ‘Head of Football’ Dimitri De Condé wordt bijvoorbeeld ook de scoutingscel op punt gezet. Hierdoor werd Genk doorheen de jaren ook een ideale springplank voor buitenlands talent richting de Europese topcompetities.

En de club plukt hier ook sportief de vruchten van, zo wordt in 2019 een vierde landstitel gepakt door een combinatie van spelers uit de eigen opleiding zoals Leandro Trossard en gescoute buitenlanders zoals Ally Samatta en Alejandro Pozuelo. Dankzij die goede scouting en puike jeugdopleiding zijn de funderingen voor toekomstige successen ook al gelegd.