Hoogmoed bij Club (bis): de verwachte Brugse blunder

Twee officiële wedstrijden, twee nederlagen. Club Brugge had zich de start van het nieuwe voetbalseizoen ongetwijfeld anders voorgesteld. De huidige Belgische landskampioen verloor de bekerfinale van Antwerp FC en ook in de competitie tegen Sporting Charleroi werd Blauw-Zwart verslagen. Vooral de manier waarop Ryota Morioka de winning goal kon scoren voor de Carolo's was hallucinant.

Nochtans kwam Club Brugge zaterdag erg goed uit de startblokken. In de beginfase eerst 45 minuten van de wedstrijd was de ploeg van coach Philippe Clement heer en meester, en dat vertaalde zich in een enorm hoog Brugs balbezit van maar liefst 75%. Tijdens het eerste halfuur werden ook acht pogingen genoteerd richting het doel van Nicolas Penneteau, en opvallend genoeg kwamen die er via acht verschillende stations. Youssouph Badji, Simon Deli, Brandon Mechele, Edouard Sobol, Ruud Vormer, Clinton Mata, Emmanuel Dennis en Eder Balanta slaagden echter niet in hun opzet.

De bezoekers uit het Zwarte Land konden daar weinig tegenover stellen. Na tien minuten op de klok kopte Shamar Nicholson een hoekschop van Ryota Morioka flauwtjes in de armen van doelman Simon Mignolet, het was echter niet meer dan een opwarmertje voor de nationale nummer twee. Club Brugge toonde duidelijk meer honger en vechtlust dan tijdens de verloren bekerfinale tegen Antwerp FC. Toen werd de huidige landskampioen een bepaalde mate van hoogmoed of zelfs arrogantie verweten, maar tegen de Zebra's was daar oorspronkelijk weinig van te merken. Tot die veelbesproken minuut 78  …

Keizerlijk à la Franz Beckenbauer rukte Brendon Mechele op met de bal, klaar kijkend welke ploegmaat hij straks zou aanspelen. Maar Charleroi maakte het de sobere verdediger niet gemakkelijk want alle passlijnen werden zorgvuldig afgesloten. Althans op de rechterkant van het veld, de richting waarin Mechele al ingedraaid stond. Clinton Mata werd gedekt door Mamadou Fall, terwijl Emmanuel Dennis te ver gepositioneerd stond om risicoloos aangespeeld te worden. De ruimte bevond zich echter op de linkerkant, waar Federico Ricca onbemand stond. 

Eventjes temporiseren en kappen naar links: dat was de enige logische volgende stap voor de doorgaans betrouwbare en risicoloze Mechele, maar de keuze viel op aanvoerder Ruud Vormer, die opgesteld stond op ettelijke meters van de verdediger. Het fluks passje van Mechele, met buitenkant rechts nota bene, werd echter gemakkelijk onderschept door Ryota Morioka en enkele seconden later stond de 0-1 op het bord. Een onbegrijpelijke blunder van Mechele, die nochtans te boek staat als een sobere verdediger die dergelijke risico's schuwt. Een foute pass kan uiteraard altijd gebeuren, maar vooral de nonchalante wijze was frappant.

Buitenkantje voet, het is één van de grootste ergernissen bij de voetbalcoaches op het hoogste niveau – en zeker al in het hart van de defensie. Maar ondanks de nonchalante wijze waarop Mechele de bal verloor, gaan de credits toch uit naar de inspanning van Morioka. Vanaf minuut één aasde de spelmaker van Charleroi namelijk op dat éne moment van achteloosheid, zo verklaarde de Japannner voor de camera's van Eleven Sports. “Ik werkte sinds het begin van de wedstrijd toe naar dat ene moment. Toen was het eindelijk zover, ik voelde dat hij een fout kon maken.” 

Bij Club Brugge nam iedereen de onfortuinlijke Mechele meteen in bescherming. “Dat is het drama van centrale verdedigers en doelmannen. Als zij een fout maken, is het meestal fataal. Ik vond Brandon overigens een heel goede wedstrijd spelen”, etaleerde Philippe Clement zijn peoplemanagement. “Hij was de beste speler bij Club Brugge. Dat heb ik hem ook gezegd. Zo'n fout kan iedereen overkomen. Zeker geen steen naar Brandon”, klonk het bij dan weer bij Simon Mignolet. No hard feelings dus voor Mechele. 

Na de verloren bekerfinale tegen Antwerp kreeg Club Brugge veel kritiek te verwerken door hun hoogmoedige manier van voetballen. De huidige landskampioen leek tegen Sporting Charleroi oorspronkelijk niet te hervallen in diezelfde fout, wat de zeldzame uitschuiver van Mechele des te pijnlijker maakt. Voor minuut 78 had Blauw-Zwart de wedstrijd nog volledig in handen, en iedereen weet dat een achterstand ophalen tegen Charleroi een haast onmogelijke opdracht is. Dat bewees de ploeg van coach Karim Belhocine meerdere keren in het vorige voetbalseizoen.

De technische staff van Club Brugge zal bovendien genoeg benadrukt hebben dat Charleroi een meester is op het vlak van intercepteren. Vorig seizoen waren de Carolo's namelijk  – na AA Gent –  de ploeg die het het meest aantal intercepties per wedstrijd kon realiseren. En nog belangrijker: Riyota Morioka was toen na Franck Boya (destijds bij Moeskroen nu AA Gent) de middenvelder was die het meest intercepties per wedstrijd kon plegen. En laat het nu net de Japanner zijn die de bal afhandig kon maken van de doorgaans betrouwbare Brandon Mechele …

Het moet wel gezegd, Morioka speelde zaterdag op Jan Breydel niet de beste wedstrijd van zijn carrière. De Japanner kon door het ontbreken van Massimo Bruno namelijk niet fungeren op zijn geliefkoosde nummer zes waar hij vorig seizoen op een bovenmatig niveau acteerde. Belhocine opteerde voor Guillaume Gillet en Marco Ilaimaharitra als centrale middenvelders, waardoor Morioka een rijtje hoger doorschoof in steun van diepste man Shamar Nicholson. Een logische keuze van Belhocine omdat Morioka op die positie meer kan bijbrengen dan Gillet en/of Ilaimaharitra.

Maar het was duidelijk opnieuw wennen voor de ex-speler van RSC Anderlecht en Waasland-Beveren. Het spel van de Japanner bevatte opvallend veel afval, iets wat blijkt uit zijn geslaagde passing die met 75% namelijk vijf percentages lager lag dan zijn vorig seizoensgemiddelde. Daarnaast maakte Morioka zich ook schuldig aan veelvuldig balverlies, wat tevens grotere proporties aannam dan vorig jaar. Bovendien kon Morioka amper twee intercepties plegen, wat vier stuks minder is dan zijn gemiddelde tijdens het vorige seizoen. Maar één interceptie bleek voldoende om te scoren, de zege binnen te halen én uitgeroepen te worden tot 'Man van de Match'.

De manier waarop het pijnlijke tegendoelpunt van Club Brugge tot stand kwam was verrassend maar tegelijk zeker vermijdbaar. Ten eerste speelde Brandon Mechele de bal veel te laconiek in op Ruud Vormer, terwijl de logische oplossing zich bevond op de linkerkant waar Federico Ricca beschikte over een zee van ruimte. Mechele had echter alleen oog voor het rechter gedeelte van het veld, en dat had de intelligente Riyota Morioka als dusdanig in de gaten. 

De Japanner anticipeerde sinds minuut één geduldig op dergelijke situaties, en als één van de beste recuperateurs van de Jupiler Pro League slaagde hij dan ook in zijn opzet. Het lijkt sterk dat de technische staf van Club Brugge het recupatievermogen van Morioka – en bij uitbreiding de ganse équipe van Charleroi – niet heeft aangehaald tijdens de analyse van de tegenstander, wat de actie van Mechele alleen maar dramatischer én onbegrijpelijker maakt. 

Nochtans was het spelbeeld bij Club Brugge veelbelovend vooraleer Mechele aan het flateren sloeg. Blauw-Zwart tapte duidelijk uit een ander vaatje dan tijdens de verloren bekerfinale tegen Antwerp FC. Het leek slechts een kwestie van tijd vooraleer Club de openingstreffer zou scoren. Maar toen gaf Mechele de slimme Morioka eigenhandig een vrijgeleide, en bovendien via één van de sterkste punten van de Japanner: de balrecuperatie. Buitenkantje voet, hoogmoedig. Met de beste recuperateur van de Jupiler Pro League op minder dan twee meter verwijderd … Met alle gevolgen van dien.