Arne Decraene
Het coronavirus legt de JPL nog minstens een paar weken plat. Nadien is het nog maar de vraag of er überhaupt nog gevoetbald wordt, en dus richten wij onze blik tijdens deze break voorzichtig al eens op volgend seizoen. KRC Genk hoopt alvast dat de competitie wordt hervat, want anders kunnen de Limburgers sowieso fluiten naar een Europees ticket. Een fikse ontnuchtering na de titel van vorig jaar, wat in de zomer allicht om actie roept. Daarom gaan wij nu al op zoek naar de vijf heetste hangijzers voor Dimitri de Condé en de zijnen.
1. DOOR MET DIDILLON?
We vallen met de deur in huis en openen met dé hamvraag voor de sportieve baas in de komende mercato: de keeperskwestie. Thomas Didillon deed het voortreffelijk als noodoplossing, maar de landskampioen gaf al meermaals aan te geloven in eigen talenten Gaëtan Coucke en vooral Maarten Vandevoordt. Bovendien recupereert Genk tegen dan Danny Vukovic, die zijn laatste contractjaar ingaat. Nog eens dik anderhalf miljoen neertellen voor de Anderlecht-huurling, is ondanks diens prestaties dus lang niet vanzelfsprekend.
Hem laten gaan is dat evenmin, en dus staat De Condé hier voor een lastig dilemma. Indien hij Didillon laat vertrekken, moeten ze in de Luminus Arena medio 2021 namelijk wellicht alweer op zoek naar een ervaren sluitstuk om Vandevoordt bij te staan. Dan lijkt de beslissing voor de overige twee huurlingen meer voor de hand liggend. Junya Ita zet weldra normaal gezien zijn kribbel onder een driejarige verbintenis, terwijl Eboue Kouassi mede door de corona-crisis waarschijnlijk te weinig liet zien om een contract af te dwingen.
2. BEHOEFTE AAN TYPE-BERGE?
Dat betekent dat de Limburgers nog altijd op zoek moeten naar een opvolger voor Sander Berge. Nochtans werden met Patrik Hrosovsky, Mats Moller Daehli en Kristian Thorstvedt recent al heel wat middenvelders in huis gehaald, met ook nog Bryan Heynen die terug moet keren uit blessure. Geen van hen lijkt echter geschikt om de rol van controleur op zich te nemen, of toch niet met de klasse van hun Noorse voorganger. Alleen Dries Wouter komt qua type nog enigszins in de buurt, al is het niveauverschil toch behoorlijk groot.
De hoop is eerder dat een van Berge zijn zopas gearriveerde landgenoten er beter dan Ianis Hagi in slaagt om Alejandro Pozuelo eindelijk te doen vergeten. Hrosovsky en Heynen opereren dan weer liever een rijtje hoger, terwijl Carlos Cuesta toch best in de verdediging blijft hangen. Nog een solide controleur, die zonder bal de rangen gesloten houdt en in de opbouw ook nog eens het verkeer regelt, kan Hannes Wolf dus maar al te goed gebruiken. Ongetwijfeld een van de voornaamste prioriteiten op de aanstaande transfermarkt.
3. HOPEN OP ONUACHU & ODEY?
Tenminste, als Genk het geloof in Paul Onuachu en Stephen Odey behoudt. Het Nigeriaanse duo kostte vorige zomer samen bijna tien miljoen, met vooral die eerste als grote slokop. De dubbele meter kon niet altijd zijn stempel drukken, maar liet bij vlagen wel zijn kunnen zien. Bovendien heeft Onuachu nog flink wat progressiemarge, hoewel hij straks 26 wordt. De vier jaar jongere Odey trapte in de Jupiler Pro League daarentegen nog geen deuk in een pakje boter, al scoorde hij op het kampioenenbal wel tegen Liverpool.
Toch wordt in de Luminus duidelijk op zijn verdere ontwikkeling gerekend, want net zoals voor Berge werd voor Ally Samatta in januari nog geen vervanger aangetrokken. De vraag is dus of dat vertrouwen komende zomer bevestigd wordt, of Genk alsnog op zoek gaat naar een nieuwe spits. En opteert De Condé dan voor een gevestigde waarde, of probeert hij toch opnieuw ergens een zoveelste goudmijn aan te boren? Wat dat betreft vormt ook Benjamin Nygren, die eveneens een flinke stuiver heeft gekost, nog een alternatief.
4. WIE ZIJN DE WINGERS?
De piepjonge flankaanvaller kan met zijn polyvalentie per slot van rekening zowat op overal voorin uit de voeten. Veel kon hij dat evenwel niet laten zien, want na een degelijke start verdween Nygren al snel naar de achtergrond. De voorbije maanden deed de Zweed dan ook vooral ervaring op bij de beloften, waar hij doorgaans als speerpunt werd uitgespeeld. Op de zijkanten beloven de opties voor Wolf op die manier wel erg schaars te worden, want Dieumerci Ndongola hoeven we in Genk ook al niet meer terug te verwachten.
Théo Bongonda kwam er de laatste tijd door en zoals al gezegd tekent Ito weldra bij, dus de titularissen voor volgend seizoen lijken wel zo goed als vast te staan. Met daarachter behalve Nygren alleen nog Joseph Painstil als pure winger, mag er echter toch nog wat bij willen de Limburgers weer op het hoogste mikken. In heel wat wedstrijden dit jaar wist Genk immers onvoldoende dreiging vanaf de flanken te creëren, en dat voor een team met een toren als Onuachu in de zestien. Een duidelijk werkpunt, tevens voor de backs.
5. AFSCHEID VAN MAEHLE?
Daar kreeg de landskampioen in de afgelopen campagne wel vaak met personeelsproblemen te kampen, en dan vooral op links. Jere Uronen lag er constant in de lappenmand, Casper De Norre, Neto Borges en Wouters kenden wisselend succes als doublure. Aan de overkant was Joakim Maehle onder Felice Mazzu nog slechts een schim van zichzelf, maar sinds de komst van Wolf kende hij een heropflakkering. Al had de jonge Deen op de voorlopig laatste speeldag in Oostende wel bij beide tegentreffers boter op het hoofd.
De vraag is dan ook of Maehle niet met zijn hoofd al elders zit, want de rechtsachter is het enige toptalent van de titelploeg die nog geen transfer versierde. Misschien is ook voor hem de tijd dus helaas gekomen om te cashen, wat uiteraard wel zou betekenen dat het to-do-lijstje aan inkomende zijde weer wat langer wordt. Wie weet beschikt met Sébastien Dewaest in één klap zelfs die andere overgebleven steunpilaar. Het centrale duo van de toekomst is tenslotte toch de Colombiaanse combinatie Cuesta – Jhon Lucumi.
LEES OOK: Kassa Genk rinkelt: El Ouahdi gooit ambities op tafel
