Toppers in de JPL: de 10 beste passeurs

Het coronavirus legt momenteel het Europese voetbal plat, en dus worden ook in de Jupiler Pro League geen matchen afgewerkt. Dankzij het bijzondere competitieformat in België hebben we gelukkig wel bijna het volledige reguliere seizoen achter de rug. Op basis van die 29 wedstrijden kunnen we dus op zoek gaan naar welke spelers in deze campagne het meest uitblonken in een aantal sleutelelementen van het spelletje. Met vandaag: de 10 beste passeurs in de JPL!

De verbindingsman tussen verdediging en aanval is een stille en vaak onderschatte motor, die de ploeg vlot laat draaien middels een accurate passing. Naast enkele klinkende namen telt de top tien hier dan ook een aantal verrassingen, al geven we vooraleer van start te gaan graag nog de criteria mee die we hier hanteerden. Alleen centrale middenvelders die minstens 15 matchen speelden, waarvan 10 als titularis, en gemiddeld per 90 minuten op z’n minst 35 passes verstuurden werden immers weerhouden. Met die maatstaven indachtig, presenteren wij u de tien meest accurate passeurs die de JPL te bieden heeft!

De nummer tien in deze lijst is meteen een opmerkelijke naam, want wie verwacht de 31-jarige Fransman van Zulte Waregem tussen de top van de JPL? Het verhaal van Damien Marcq is dan ook best opvallend. In de zomermercato raakte Essevee hem zelfs aan de straatstenen nog niet kwijt, maar door een tekort aan personeel op het middenveld kreeg hij eind november tegen KV Mechelen nog eens zijn kans. Daarna verdween Marcq zowaar niet meer uit het basiselftal van Francky Dury. 

Zijn voornaamste kwaliteit is dus zijn passing, al moet je hem uiteraard niet vragen om het spel te bepalen met tempowissels of een dodelijke versnelling. Neen, qua ritme blijft Marcq eerder een wandelvoetballer, zij het wel eentje met een indrukwekkend goede pass in de benen. Tel daarbij nog zijn balvastheid en meer dan behoorlijk recuperatievermogen, en de middenvelder kwam bij momenten aardig in de buurt van zijn beste vorm destijds in Charleroi. Al is de scherpte er toch wel vanaf.

De man-in-vorm bij Club Brugge maakte de voorbije weken meer speelminuten dan gewoonlijk en zag zijn statistieken zo gevoelig de hoogte in schieten. Niet alleen met doelpunten – drie goals in de laatste vier wedstrijden – maar ook wat zijn passing betreft. Als vervanger van de geblesseerde Ruud Vormer voelt Mats Rits, die daarvoor als controleur eerder een ondersteunende rol op zich diende te nemen, zich dan ook als een vis in het water bij zoveel ruimte om in rond te zwerven.

Eens de Nederlandse aanvoerder weer fit is, zal zijn doublure echter wel opnieuw plaats moeten maken. De 26-jarige middenvelder komt dan op de ‘zes’ allicht weer in balans te liggen met Éder Balanta, die het de voorbije weken uitstekend deed en vooral met zijn duelkracht imponeerde. Rits is de betere passeur van het trio, maar blijft ondanks zijn recente prestaties dus toch schipperen tussen de twee posities. En zo binnenkort waarschijnlijk ook terug als back-up tussen bank en basis.

Talent heeft het Neerpede-product met overvloed, alleen kon hij dat niet altijd ten volste tentoonspreiden. Eens terug uit blessure kende Albert Sambi Lokonga een moeizame start, maar rond de jaarwissel kwam de 20-jarige jeugdinternational erdoor. Niet toevallig ging Anderlecht toen ook als ploeg ineens beter voetballen, al hadden de realistische aanpak van Frank Vercauteren, de komst van winteraanwinst Amir Murillo en de ontbolstering van Jérémy Doku en Michel Vlap daar vast ook wat mee te maken.

Toch valt de groeiende impact van Lokonga niet te ontkennen. Bij momenten oogt hij nog nonchalant en net iets té zelfzeker, maar week na week lijkt de neef van Paul-José Mpoku wel volwassener te spelen. Zonder franjes en onnodige risico's, integendeel: Lokonga toont zich steeds efficiënter. Eerder dit jaar was zijn passing nog niet van topniveau, maar intussen behoort de jonkie toch tot het kruim van de JPL. De grote kunst om het simpel te houden, lijkt hij dus stilaan onder de knie te hebben.

Voor indrukwekkende statistieken moet je niet bij Gojko Cimirot zijn. Eén doelpunt en drie assists zijn karig voor een speler van zijn kaliber, al vertellen de diepgaandere cijfers toch wel een heel ander verhaal. In de Vlaamse pers wordt de Bosniër af en toe wat onderbelicht, maar Michel Preud’homme weet dan ook als geen ander wat hij te bieden heeft. Samen met Samuel Bastien staat de 27-jarige middenvelder, indien fit, steevast als een van de eerste namen op het wedstrijdblad van Standard.

Als de stille motor van de beresterke tandem is Cimirot één van de weinige sterkhouders bij de alweer erg wisselvallige Rouches. Zonder hem zouden de Luikenaars wellicht zelfs nog een pak minder punten tellen, wat trouwens ook opgaat voor zijn partner Bastien. Samen vormen ze zonder twijfel een van de beste centrale duo’s op de Belgische velden, al vertaalt zich dat dus onvoldoende in resultaten. Toch mag de rol van Cimirot als stabiele factor op Sclessin zeker niet worden onderschat.

Hans Vanaken heeft een hoger slaagpercentage dan de vier voorgenoemde spelers én deelde bovendien een pak meer passes uit. Een uiterst opmerkelijke combinatie, want we kunnen bezwaarlijk stellen dat de tweevoudige Gouden Schoen zich louter beperkt tot simpele balletjes breed. Meer risicopasses betekent doorgaans ook meer balverlies, maar bij Vanaken is dus net het omgekeerde waar. Het benadrukt andermaal zijn dominantie in onze competitie en onschatbare waarde voor Club Brugge.

Terwijl de rest van onze top tien het vooral moet hebben van hun haarfijne passing – een kwaliteit die ook hij vanzelfsprekend bezit – was Vanaken op de koop toe goed voor 13 treffers met voorsprong het hoogste totaal in dit overzicht. De assists bleven daarentegen beperkt tot drie stuks, al had de gebrekkige afwerking van de Brugse spitsen daar ook wat mee te maken. De spelmaker strooit tenslotte wekelijks met passes alsof het niets is en lijkt de JPL ontgroeid. Toch tijd voor een stap hogerop?

Na Marcq een van verrassendste namen in deze lijst, al hebben we straks nóg een surprise in petto. Samuel Asamoah haalde dit seizoen vooral de krantenkoppen met zijn onverwachte hattrick tegen Eupen, gevolgd door ... een rode kaart. De 25-jarige Ghanees trok na zijn derde doelpunt namelijk zijn shirt over zijn hoofd om een boodschap van Jezus te tonen, maar ref Christoph Dierick bleek niet van het gelovige type en schoof Asamoah prompt een tweede geel karton onder zijn neus.

De middenvelder zijn naam was meteen gemaakt, hoewel zijn voetballende kwaliteiten toch ook aandacht verdienen. Nieuwe trainer Milos Kostic had daar tot zijn vertoning tegen zijn ex-club echter geen oog meer voor, hoewel de Kanaries zijn accurate passing na nieuwjaar maar al te goed hadden kunnen gebruiken. Onder Marc Brys bewees Asamoah per slot van rekening meer dan eens zijn waarde als titularis. Een vaak onderschatte speler, zo blijkt nu dus weer met zijn plaats in de top vijf.

Minder verbazingwekkend is de aanwezigheid van Sven Kums bij de beste passeurs van België. Een zuivere en accurate passing is dan ook al jaren diens handelsmerk bij uitstek, al liet hij dat onder René Weiler en zelfs vroegere mentor Hein Vanhaezebrouck onvoldoende zien in Anderlecht. Vincent Kompany rekende daarom niet meer op de intussen 31-jarige middenvelder, die in Gent met Jess Thorup evenwel een trainer terugvond die zijn kwaliteiten opnieuw ten volste benut. En gelukkig maar.

Dat Kums kan voetballen, stond immers altijd buiten kijf. In de Ghelamco Arena werd hij nu weer belangrijk gemaakt, zo getuige het feit dat hij meer passes trapt dan de overige negen spelers in deze ranking. Dat de Buffalo qua accuraatheid de vierde plaats bezet, is dus niets minder dan buitengewoon – en zelfs nog straffer dan Vanaken. Het systeem van Thorup, waarin Kums vooral als verbindingsman opereert, is hem dan ook op het lijf geschreven. Een toonbeeld van betrouwbaarheid.

Erg veel positiefs viel er dit seizoen niet te schrijven over Waasland-Beveren. Het aankoopbeleid faalde wederom en de prestaties op het voetbalveld waren navenant. Niet toevallig bengelen de Waaslanders dan ook onderaan het klassement, maar Djihad Bizimana valt weinig te verwijten. De 20-voudig Rwandese international speelde dit seizoen amper 15 wedstrijden, waarvan 13 in de basis, en voldoet zo dus maar net aan onze criteria. Toch komt hij meteen op het podium terecht.

Bizimana zijn passing is dan ook voortreffelijk, al moeten we wel opmerken dat hij het spel soms iets te veel vertraagt. Dan mag accuraatheid wel oké zijn, een snelle balcirculatie brengt een ploeg nu eenmaal veel meer bij. Zeker een degradatiekandidaat die het nu moet hebben van snelle omschakelmomenten. Desalniettemin mag de 23-jarige middenvelder, die anderhalf jaar geleden al werd vastgelegd, stilaan een voltreffer genoemd worden. Zeker gezien zijn ruime progressiemarge.

Als je de ene ziet, dan is de andere nooit veraf. Met Cimirot maakte eerder in onze lijst de ene helft van de onmisbare Standard-tandem reeds zijn opwachting, en dus vinden we een paar plaatsen hoger zijn maatje Samuel Bastien terug. Die telt flink wat minder passes dan de overige figuren in deze top tien, maar moet qua efficiëntie slechts één speler voor zich dulden. Een knappe zilveren medaille dus voor de duizendpoot, die met zijn fysiek, vista en scorend vermogen nog zoveel meer te bieden heeft.

Een complete middenvelder dus, die uit zijn zuivere passing tevens vier assists puurde. Iets wat volgens de Luikenaars zelf ook bondscoach Roberto Martinez niet ontgaan is, want Bastien wordt nu al getipt als de volgende Rouche die het shirt van de Rode Duivels mag aantrekken. Uitspraken die kunnen tellen, al geven de statistieken Standard dus wel gelijk. Ter illustratie van zijn belang op Sclessin: in de drie duels die Bastien moest missen, gingen de troepen van Preud’homme telkens onderuit.

Van een schot in de roos gesproken. AA Gent legde vorige zomer één miljoen neer om nobele onbekende Elisha Owusu los te weken bij Lyon, een investering die de Buffalo’s zich zeker niet zullen beklagen. De 22-jarige controleur groeide de afgelopen maanden namelijk uit tot een van dé ontdekkingen op onze velden en zag zijn geschatte marktwaarde zo al verzesvoudigen, al zal zelfs zes miljoen allicht niet volstaan om hem weg te plukken uit de Ghelamco Arena. Michel Louwagie wrijft zich al in de handen.

De waarheid gebiedt ons wel te zeggen dat Sander Berge (57 passes per '90 aan 91,56%) eigenlijk nog net iets beter deed alvorens naar Sheffield United te vertrekken. Het verschil tussen de ex-Genkie en Owusu is echter miniem, een extra bewijs van die laatste zijn uitmuntende cijfers tijdens zijn eerste seizoen in de JPL. De Fransman had er bovendien voordien amper 33 matchen op het hoogste niveau opzitten. Het kennersoog van Louwagie – of was het toch Peter Verbeke? – bewees dus andermaal zijn dienst.